🎧 #غزلیات_حافظ《24》
📖 هر روز یک غزل از حافظ
----------------------------
مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست
که به پیمانه‌کشی شهره شدم روز الست

من همان دم که وضو ساختم از چشمهٔ عشق
چار تکبیر زدم یکسره بر هر چه که هست

می بده تا دهمت آگهی از سر قضا
که به روی که شدم عاشق و از بوی که مست

کمر کوه کم است از کمر مور این جا
ناامید از در رحمت مشو ای باده پرست

به جز آن نرگس مستانه که چشمش مرساد
زیر این طارم فیروزه کسی خوش ننشست

جان فدای دهنش باد که در باغ نظر
چمن آرای جهان، خوشتر از این غنچه نبست

حافظ از دولت عشق تو سلیمانی شد
یعنی از وصل تواش نیست به جز باد به دست
🍏🍎🍃

○

بام ذهن آدمی
حیاط خانه‌ی خداست.
خدا به من نزدیکه
همین قدری که تو از من دوری!!


#حسين_پناهي
خط: زیبا قدک‌ساز
🍏🍎🍃

○

‍ هر کس به سهم خود
از این دنیا چیزی برمیدارد

من دست برداشتم ...

✍#صادق_هدایت
🍏🍎🍃

○

اگر در جایی،
انسان های کوچک سایه های بزرگ داشتند ،
یعنی خورشید آنجا ؛
در حال غروب است ...

👤#کنفسیوس
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼




های دست نگه دار شیخ
خانه‌ی فساد سهل است

راست می‌گویی
در خانه‌ی ظلم را ببند

👤#ﺑﻬﺮﺍﻡ_بیضایی
🍏🍎🍃

○
در میان معاصی کبیره‌ای که مردمان مرتکب می‌شوند، هر چند ممکن است که بعضی غرور را در صف اول قرار دهند، ولی من می‌گویم که حق ناشناسی برتر از همه است و گواه من بر این گفته نیز قول جمعی است که می‌گویند "ساکنین دوزخ حق ناشناسانند."
من از آن دَم که به حد تمیز رسیده‌ام تا توانسته‌ام از این مصیبت گریخته‌ام.

من اگر نتوانم محبت و احسان کسی را به عمل پاداش دهم، لااقل آرزوی جبران آن را در دل می‌پرورانم و اگر صرف آرزو کافی نباشد خبر آن احسان را به هر جا می‌پراکنم. زیرا کسی که وصف نیکی و احسان مردم را در حق خود به هرجا بازگوید و برای هر کسی حکایت کند معلوم است که در صورت قدرت و استطاعت به جبران آن نیز برخواهد خاست.

در مواقع بسیاری کسانی که پذیرندگان احسانند، نسبت به کسانی که احسان می‌کنند در مرتبه پایین‌تری قرار دارند.

📕 #دُن_کیشوت
✍ #سروانتس
🍏🍎🍃

○
دایه ی دانای تو شد روزگار
نیک و بد خویش بدو واگذار
--------------
از سال 1395، 21 اسفندماه در سالنمای کشور به نام روز بزرگداشت نظامی گنجوی، شاعر پارسی‌سرای ایرانی ثبت شده است. نظامی گنجوی، شاعری داستان‌سرا و زبردست در مثنوی داستانی بود.

جمال‌الدین ابومحمّد الیاس بن یوسف بن زکی بن مؤیَّد متخلص به نظامی و نامور حکیم نظامی، شاعر و داستان‌سرای ایرانی پارسی‌گوی در سده ششم هجری (دوازدهم میلادی)، که به‌عنوان صاحب سبک و پیشوای داستان‌سرایی در ادبیات پارسی شناخته شده‌است. نظامی در زمره‌ی گویندگان توانای شعر پارسی است، که نه‌تنها دارای روش و سبکی جداگانه است، بلکه تاثیر شیوه‌ی او بر شعر پارسی نیز در شاعرانِ پس از او آشکارا پیداست. نظامی از دانش‌های رایج روزگار خویش (علوم ادبی، نجوم، فلسفه، علوم اسلامی، فقه، کلام و زبان عرب) آگاهی گسترده‌ای داشته و این ویژگی از شعر او به روشنی دانسته می‌شود. شاهکار بی‌مانند نظامی، خمسه یا پنج گنج است که در قلمرو داستان‌های غنایی اثر پرآوازه است.
-----------------
همه روز را روزگارست نام
یکی روز دانه‌ ست و یک‌ روز دام

بزرگداشت شاعر پارسی گوی
نظامی گنجوی گرامی باد

🍏🍎🍃

○

مرا گویی که چونی؟
چونم ای دوست
جگر پر درد و
دل پر خونم ای دوست

حدیث عاشقی
بر من رها کن
تو لیلی شو
که من مجنونم ای دوست

به فریادم ز تو
هر روز ، فریاد
از این فریاد روز
افزونم ای دوست

شنیدم عاشقان را می‌نوازی
مگر من زان میان
بیرونم ای دوست

نگفتی
گر بیفتی گیرمت دست ؟
ازین افتاده تر
که ‌اکنونم ای دوست؟

غزل‌های نظامی بر تو خوانم
نگیرد در تو
هیچ افسونم ای دوست

✍#نظامی_گنجوی
🍏🍎🍃

●

ای راز سر به مهر ملاحت
رمز شگفت اشراق!
ای دوست!
آیا کجاوه تو
از کدام دروازه می آید
تا من تمام شب را
رو سوی آن نماز بگزارم
کی؟!
در کدام لحظه ی نایاب؟
تا من دریچه های چشمم را
در انتظار،
باز بگذارم
وقتی تو باز می گردی
کوچکترین ...
ستاره چشمم خورشید است!

✍#حسین_منزوی
🍏🍎🍃