‍
○
دانستم خیلی چیزها در اختیار انسان نیست؛
زندگی خواب‌‌های گذشته است که تعبیر می‌شود.
زندگی تاب خوردنِ خیال در روزهایی است که هرگز عمرمان به آن نمی‌رسد.
زندگی آغاز ماجراست...


📕#پیکر فرهاد
✍#عباس_معروفی
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#حبیب_محبیان
(بازخوانی ترانه ی «اون که رفته بود»


من از تو یاد گرفتم
که رخت نور بپوشم
به ضرب ساز بچرخم
‌. به جرم عشق بجوشم

✍#شهریار_قنبری

🍏🍎🍃

●

زمانی که با تنهایی‌مان دوست شویم، درمی‌یابیم نوعِ ارتباط برقرار کردنمان با آدم‌ها تغییر می‌کند. وقتی از تنهایی‌مان فرار نمی‌کنیم، دیگر نیاز نداریم به آدم‌ها «پناه» ببریم. حالا رابطه‌هایمان رنگ و بویِ نیاز و خواهش ندارد. طعمِ «ترسِ از دست دادن» ندارد و قرار نیست آدم‌ها شبیه توقع‌ها و آرزوهای ما شوند.

حالا آدم‌ها را می‌بینیم، تنهاییِ آدم‌ها را هم می‌بینیم و دست در دست تنهاییِ خودمان در کنار دنیای زیبای آدم‌های دیگر قدم می‌زنیم و هر از گاهی به خودمان افتخار می‌کنیم که جایی، در مسیر زندگیمان، «تنهاییمان» را دیدیم و طَردَش نکردیم.

#تکه‌هایی_از_یک_کل_منسجم
#پونه_مقیمی
🍏🍎🍃

○

گفتی که مستت میکنم
پر زانچه هــستت میکنم

گـــفتم چـــگونه از کجا؟
گفتی که تا گـفتی خودآ

گفتی که درمــانت دهم
بر هـــــجر پـایـانت دهم

گفتم کجا،کی خواهد این؟
گفتی صـــبوری باید این

✍#مولانای_جان
🍏🍎🍃

●

وَ لْیَعْفُوا وَ لْیَصْفَحُوا أَ لا تُحِبُّونَ أَنْ یَغْفِرَ
اللّهُ لَکُمْ وَ اللّهُ غَفُورٌ رَحِیمٌ

ببخشید و چشم بپوشید ،آیا دوست ندارید خداوند شمارا ببخشد؟ وخداوند بسیار آمرزنده و مهربان است .

#سوره_نور_۲۲
🍏🍎🍃

○

زمانی به زبان گلها سخن میگفتم،
زمانی هر کلمه ای را که کرم ابریشم میگفت میفهمیدم،
زمانی در خفا به وراجیهای سارها میخندیدم،
و در رختخوابم با مگسی گپ میزدم.
زمانی به تمام سوالهای جیرجیرک ها گوش میدادم و به تمام آنها جواب میدادم،
و با گریه ی هر دانه برفِ در حال مرگ که فرومیافتاد همدردی میکردم.
زمانی به زبان گلها سخن میگفتم...
چه شد که اینها همه از یادم رفت؟
چه شد که اینها همه از یادم رفت؟

#شل_سیلور_استاین
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

Angela Dimitriou خواننده Pop یونانی.

کاش می شد همه چیز را داشته باشم، همه جا باشم
و همه ی ستاره های آسمان را به تو ببخشم
اما برای من تنها یک ستاره وجود دارد که از روی زمین دیده می شود
تنها یک دنیا برای من وجود دارد
تنها تو ...
🍏🍎🍃

○

عابرها از جلوِ مغازه رد می شوند. حتی نگاهی هم به کتاب های توی ویترین نمی کنند.
حق با فروید است: "انسان وقتی به چیزی واکنش نشان می دهد که یکی از حس های پنج گانه اش تحریک شود. کتاب، به تنهایی هیچکدام از این حس ها را تحریک نمی کند."
البته اصل جمله را پدرم گفته. من فقط با نظریات فروید، ترکیبش کرده ام.
از پشت شیشه ی خیس ویترین، به آدم ها نگاه می کنم. تجربه ام نشان داده که روزهای بارانی، مردم کمتر کتاب می خرند، درست مثل روزهای آفتابی.

📕کتاب فروش خیابان ادوارد براون
✍🏼محسن پور رمضانی
🍏🍎🍃

●

بخند بر شب، بر روز، بر ماه
بخند بر پیچاپیچ خیابان‌های جزیره
بر این پسربچه‌ی کم‌رو که دوستت دارد
اما آن‌گاه که چشم می‌گشایم و می‌بندم
آن‌گاه که پاهایم می‌روند و باز می‌گردند
نان را، هوا را، روشنی را
بهار را از من بگیر
اما خنده‌ات را هرگز
تا چشم از دنیا نبندم

✍#پابلو_نرودا
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🎼🎧ماه کامل
🎙#هریس_الکسیو
------------------------------
__در شفقِ ماهِ چشمانِ تو
سبز شدم، روییدم و باور کردم
در انسداد و بغض و تردیدِ
این همه کوچِ بی برگشت
می توان؛ عشق را بوسید
می توان؛  با بال هایِ باور
تا آبی یِ پرواز پرید
می توان باور کرد،
کبوتر هایِ نامه بری را،
که در دستانِ باد
عاشقِ قاصدک ها شده اند!

#فرح_فریماااامعمای_عشق
🍏🍎🍃