○

هميشه فرصتی؛
برای شروع كردن می توان يافت،
در حالی که ما اکثر اوقات؛
به تمام کردن فکر می کنیم...!


✍#يوستين_گردر
🍏🍎🍃

○

هرقدر فردا به فراق تهدیدم کند
و آینده در کمینم بایستد
و وعیدم دهد
به زمستانِ اندوه‌های دیرگذر 
هم‌چنان تو را دوست خواهم داشت
و هر روز صبح به تو می‌گویم
از آن توام ...

✍ #غاده_السمان
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

عقیق نابی
زلال چون آبی قند
روزای تلخی بوی ریحونی
شفای جونی یار روزای سختی
حریر سبزی عصای دستی
------------------------------
انگار؛
پرنده یِ قلب من است
که در قفسِ تنگ سینه ام‌
بال و پر می زند
به شوقِ رهایی....

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#معین
🎼#صبحت به خیر عزیزم



"وقتی كسی وارد زندگيتان می‌شود
خدا او را به دليلی می‌فرستد،

✍#پائولو_کوئلیو
🍏🍎🍃

○

اگر فکر فقدان -چه پول باشد یا قدردانی یا عشق- تبدیل به بخشی از هویتی که شما فکر می‌کنید دارید شود، همواره فقدان را تجربه خواهید کرد. به جای قدردانی از خوبی‌های زندگی‌تان تنها کمبودها را می‌بینید.

قدردانی از خوبی‌های زندگی اساس کل بخشندگی است. حقیقت این است:
"هر آنچه که فکر می‌کنید جهان از شما دریغ می‌کند، شما از جهان دریغ می‌کنید زیرا در اعماق وجودتان فکر می‌کنید که حقیر هستید و چیزی برای بخشیدن ندارید."

✍ #اکهارت_تله
📕 یک زمین جدید
🍏🍎🍃

○

«من عاشق‌ام؟
- آری، چون انتظار می‌کشم.»

دیگری هرگز انتظار نمی‌کشد. گاهی دلم میخواهد نقش آن را که انتظار نمی‌کشد بازی کنم؛ سعی میکنم خودم را جای دیگری مشغول کنم، تا دیرتر برسم؛ امّا همیشه این بازی را می‌بازم: من، هر چه کنم، باز هم خود را آنجا خواهم دید، بی‌کار نشسته و سر موعد یا حتی پیش از آن رسیده‌ام. هویت مقدر عاشق دقیقن همین است: من آن‌ام که انتظار می‌کشد.

📕# سخن عاشق
✍ #رولان_بارت
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

Love in Venice
Antonio Vivaldi

می پنداشتم که عشق،هرگز دیگر به خانه ی من نخواهد آمد.
می پنداشتم که شعر،برای همیشه مرا ترک گفته است.
می پنداشتم که شادی،کبوتری است که دیگر به بام من نخواهد نشست.
می پنداشتم که تنهایی،دیگر دست از جان من نخواهد کشید و خستگی،دیگر روح مرا ترک نخواهد گفت.
تو طلوع کردی و عشق باز آمد،شعر شکوفه کرد و کبوتر شادی بال زنان بازگشت؛تنهایی و خستگی بر خاک ریخت.من با توام،و آینه های خالی از تصویرهای مهر و امید سرشار می شوند...

✍#احمد شاملو
🍏🍎🍃

🎧 #غزلیات_حافظ《13》
📖 هر روز یک غزل از حافظ
---------------------------می‌دمد صبح و کِلِّه بست سحاب
الصَبوح الصَبوح یا اصحاب

می‌چکد ژاله بر رخِ لاله
المُدام المُدام یا احباب

می‌وزد از چمن نسیمِ بهشت
هان، بنوشید دَم به دَم مِیِ ناب

تخت زُمْرُد زده است گل به چمن
راحِ چون لعلِ آتشین دریاب

درِ میخانه بسته‌اند دگر
اِفتَتِح یا مُفَتِّح الاَبواب

لب و دَندانْت را حقوق نمک
هست بر جان و سینه‌هایِ کباب

این چنین موسِمی عجب باشد
که ببندند میکده به شتاب

بر رخِ ساقیِ پری پیکر
همچو حافظ بنوش بادهٔ ناب
🍏🍎🍃

○
لطفی کن و
در خلوت
محزون من ای دوست

آرام و قرار
دل دیوانه ی من باش…
-------------------------
مهدی اخوان ثالث (۱۰ اسفند ۱۳۰۷ – ۴ شهریور ۱۳۶۹)، شاعر پرآوازه، ادیب و موسیقی‌پژوه ایرانی ،نام و تخلص وی در اشعارش م. امید ...

او برگزیده اولین دوره جشنواره بین‌المللی شعر فجر در بخش ملی و میهنی بود.

اشعار او زمینهٔ اجتماعی دارند و گاه حوادث زندگی مردم را به تصویر کشیده‌است؛ همچنین دارای لحن حماسی آمیخته با صلابت و سنگینی شعر خراسانی و نیز در بردارندهٔ ترکیبات نو و تازه است.
اخوان ثالث در شعر کلاسیک فارسی توانا بود و در ادامه به شعر نو گرایید. از وی اشعاری در هر دو سبک به جای مانده‌است. همچنین او آشنا به نوازندگی تار و مقام‌های موسیقایی بود.

پدر او که علی نام داشت، یکی از سه برادری بود که از روستای فهرج در استان یزد به مشهد کوچ کرده بود و از این رو آنان نام خانوادگیشان را اخوان ثالث به معنی برادران سه‌گانه گذاشتند
زاد روزشان گرامی 🎂
🍏🍎🍃

○

نفس ها ابر
دل ها خسته و غمگین
درختان اسکلت های بلورآگین
زمین دلمرده سقف آسمان کوتاه
غبارآلوده مهر و ماه
زمستان است.

شعر و اجرا:
"اخوان ثالث"
زاد روزشان گرامی 🎂
🍏🍎🍃