○

در دور دست آمدن روز
شعر بلند و روشن بیداری
تضمینی از ترانه ی شیرین جویبار
ترجیع یک درخت صنوبر
با واژه های سیره و سارش
همواره در ترنم
با صخره های قافیه ای استوار
آفاق می سراید

شعری برای تو
شعری برای من
و یک هجای روشن خونرنگ
گاه گاه
در شعر او
به شادی
تکرار می شود

اینک تمام شعر
در ذهن آب و آبی مشرق
صبح آمده ست و
هستی بیدار می شود

✍استاد#شفیعی_کدکنی
پایان هفته تان به عشق و آرامش
🍏🍎🍃
‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌

○

درود بیکران دوستانم

○
صبح پنجشنبه تان به خیر

روزتون پر از عشق و امید و شادی

🎼❤️🎼

🗣#الیاس_یالچینتاش



حتی تاریکترین شب هم
به پایان خواهد رسید و
خورشید دوباره
طلوع خواهد کرد

✍ویکتور_هوگو
🍏🍎🍃

○

ممکن است فکر کنیم برای شاد بودن "اشتباه عمل کرده‌ایم". یا به‌عبارتی، "در شادکامی شکست خورده‌ایم". امّا این نحوه‌ی تفکر درست نیست. توانایی بهره‌مندی از شادی مستلزم این نیست که رنج‌هایمان را به صفر برسانیم. در واقع، مهارت شاد بودن مهارت درست رنج کشیدن نیز هست. هنگامی که یاد بگیریم چگونه رنج‌هایمان را بپذیریم، در آغوش بکشیم، و درک کنیم، بسیار کمتر رنج می‌کشیم. علاوه بر این، قادر خواهیم بود پیش‌تر برویم و رنج‌هایمان را برای خودمان و دیگران به درک، لذت، و شفقت تبدیل کنیم.

📕 نیلوفر و مرداب
✍ #تیچ_نات_هان
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🎧 Ça va ça vient
🇫🇷🎼بهم بگو ...


هر شب از سینه‌ی من تیرِ بلا می‌گذرد
تو چه دانی که برین سینه چه‌ها می‌گذرد؟

#امیرخسرو_دهلوی

🍏🍎🍃

○

حتي تن نسيم ازين سيم خاردار
خونين است

شور گريز در من
مي جوشد

مي خواهم
هر تكه از لباس مرا خاري

بردارد و به باد بسپارد
مي خواهم

يك شب گلوله اي
بر شيشه ي سكوت پراند

سنگي
اي كاش بين ما

گر خار مي كشيدند
با خارهاي ساق گل سرخ
ديوار مي كشيدند

✍#عمران_صلاحي
🍏🍎🍃

زاد روز استاد فرح اندوز فرخنده
و گرامی 🌹🌹🌹🎂

○

شعری از میرزاده عشقی🕊🥀
با اجرای فریدون فرح اندوز🎂

#وطن

خاکم بسر،
ز غصه بسر خاک اگر کنم
خاک وطن که رفت
چه خاکی بسر کنم

من آن نیم
بمرگ طبیعی شوم هلاک
وین کاسه خون
به بستر راحت هدر کنم.

🍏🍎🍃

🎼 ترانه‌های خیام
●بخش/ چهارم
●صدا: فریدون فرح‌اندوز
●موسیقی: محمدرضا علیقلی
●تهیه: سهراب اخوان
●بر اساس کتاب ترانه‌های خیام اثر صادق هدایت
-----------------------
یک چند به کودکی
به استاد شدیم
یک چند ز استادی خود
شاد شدیم

پایان سخن شنو
که ما را چه رسید
از خاک بر آمدیم و
بر باد شدیم
🍏🍎🍃

🎧 #غزلیات_حافظ《12》
📖 هر روز یک غزل از حافظ
---------------------------
ای فروغِ ماهِ حُسن‌، از روی رخشان شما
آبِ‌روی خوبی از چاه زَنَخدان شما

عزم دیدار تو دارد جانِ بر لب آمده
باز گردد یا برآید؟ چیست فرمان شما؟

کَس به دور نرگست طرفی نبست از عافیت
بِه که نفروشند مستوری به مستان شما

بخت خواب‌آلود ما بیدار خواهد شد مگر
زان که زد بر دیده آبی، روی رخشان شما

با صبا همراه بفرست از رخت گل دسته‌ای
بو که بویی بشنویم از خاک بستان شما

عمرتان باد و مراد ای ساقیانِ بزمِ جم
گرچه جام ما نشد پُر مِی به دوران شما

دل خرابی می‌کند، دلدار را آگه کنید
زینهار ای دوستان‌، جان من و جان شما

کی دهد دست این غرض یا رب که همدستان شوند‌؟
خاطر مجموع ما، زلف پریشان شما

دور دار از خاک و خون دامن، چو بر ما بگذری
کَاندَر این ره کشته بسیارند، قربان شما

می‌کند حافظ دعایی، بشنو، آمینی بگو
روزی ما باد لعل شَکَّرافشان شما

ای صبا با ساکنانِ شهرِ یزد از ما بگو
کِای سر حق‌ناشناسان گوی چوگان شما

گرچه دوریم از بساط قُرب‌، همّت دور نیست
بندهٔ شاه شماییم و ثناخوان شما

ای شَهنشاه بلند اختر‌، خدا را همّتی
تا ببوسم همچو اختر خاک ایوان شما
🍏🍎🍃