○

میگویی : «دلم زخمی است».
میگویی : «دلم خسته است».
این‌ها قابل درکند. دل زخمی را می‌شود مداوا کرد. دل خسته را میشود استراحت داد. امّا وقتی که میگویی: «بی دلم!»، چه باید کرد؟ اصلاً این تعبیرِ «بی‌دل» بودن، خیلی غریب است.

مولانا میگفت : «بی‌قرارم بی‌دلم معذور دار!».
میگفت: «عقل و دل و اندیشه را از بیخ و بُن سوزیده‌ام».

از همه سخت تر، بی‌دل بودن است. انگار دلت در یک سانحه‌ی آتش‌سوزی سراسر سوخته و از بین رفته باشد. بیدلانه به زندگی ادامه دادن، انگار جهاد اکبر است. آنوقت یک جوری خُل‌وضع و منگ، باید بنشینی کلاهت را قاضی کنی و ببینی چگونه می‌شود بدونِ دل، همچنان دوست داشت، همچنان امید بست، همچنان پیش رفت. چگونه می‌توان بر شانه‌های دلی که نیست، دلتنگی را تاب آورد.

✍#صدیق_قطبی
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼





با تيشه ی خيـــــــال
تراشيده ام تو را
در هر بتی كه ساخته ام
ديده ام تو را...

#قیصر_امین پور

🍏🍎🍃

○
به یاد بسپار
تو مخلوق شرایط نیستی
شرایط مخلوق تو هستند

🍏🍎🍃

📕✨📕


نام کتاب : #لطفا_گوسفند_نباشید
نویسنده : #محمود_نامنی
موضوع : #روانشناسی_آموزشی
قسمت /سی و سوم /پایان


🍏🍎🍃

○

که ما همچنان
می‌نویسیم
که ما همچنان
در اینجا مانده‌ایم
مثل درخت که مانده است
مثل گرسنگی
که اینجا مانده است
مثل سنگ‌ها که مانده‌اند
مثل درد که مانده است
مثل زخم
مثل شعر
مثل دوست داشتن
مثل پرنده
مثل فکر
مثل آرزوی آزادی
و مثل هر چیز که از ما نشانه‌ای دارد.

مانایاد#محمد_مختاری
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

#دمیس_رسوس

از دلتنگی می‌ میرم
در آتش می‌ میرم
بر سر دار می‌ میرم
اما نخواهم گفت
زمانِ عشق من و تو به سر رسیده است
که مرگ به عشق ما راه ندارد ...

✍#محمود_درویش
🍏🍎🍃

○

زیبایی کرانه ندارد.
روان باش که پرندگان چنین‌اند
و گیاهان چنین‌اند.
چون به درخت رسیدی،
به تماشا بمان.
تماشا تو را به اوج آسمان
خواهد برد. 

در این زمانه درخت‌ها
از مردمان خرم‌ترند.
کوه‌ها از آرزوها بلندترند.
نی‌ها از اندیشه‌ها راست‌ترند.
برف‌ها از دل‌ها سپید‌ترند.

  جهان را نوازش کن.
  دریچه را بگشا.
‌  و پیچک را ببین.
  ‌بر روشنی بپیچ.
  ‌جوانه بزن.
  لبریز شو تا سرشاری‌ات
  به هر سو رو کند. میوه از باغِ
  درون بچین.
  شاخه‌ها چنان بارور بینی
  که سبدها آرزو کنی...

✍#سهراب_سپهری
🍏🍎🍃

○

وحشتی که در ذهن ریشه می‌کند خیلی بدتر از چیزی است که به چشم دیده می‌شود.

✍🏼#پائولا_هاوکینز
🍏🍎🍃

●

باید گفت.
پشت این اشکها که می‌ریزد
باید گفت
باید گفت.

خورشیدی سیاه
که میانِ شاخه‌ها می‌درخشد
نگاه تو را آزرده نمی‌کند.

از شیشه‌ها دانه‌یی نور بچین
به این شاخه‌ها بیآویز.

شاید با دیدگانم به موسم نارسیده بگویم
گل یخ پیش از انتظار‌های سپید
شکفت.

باید گفت.

بیا
کلید این خزان پیش من است
من برف دارم و مرغابی
من اشک دارم و تو را دارم.

✍#بیژن_الهی
🍏🍎🍃

○

چقدر فاصله ها بی تابند
در زمهریر کبودِ بی مهتاب؛

چقدر شب غریب است!
در غربتِ بال هایِ شکسته ی ِ
عشق‌...
و چقدر روح ِمن زخمی ست!

چقدر من تنهایم ...
چقدر تو تنهایی ...
چقدر ما تنهاییم ...
تن های ِ تنهایِ تنها ...
و چقدر پرنده تنهاست ...!


#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
🍏🍎🍃