●

شب بال هایِ آتشین ِ
شعله های سرکشِ عشق است
و دریچه ای ست ؛ خاموش
بسوی ظلمت و نور

آن جا که عاشقانه های ماه ؛
در چشم ستاره ها، شعر می شود

و گونه های زخمی ِ شب
پشت دیوارهای بلند انتظار
در بسترِ خالی ِ عشق؛
خیس می شود...!

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼



آن نقطه که آخر عشق است، آتش است. پروانه که عاشق آتش است، از آتش قوت خود خوردن گیرد، بلازحمت اغیار. وجود پروانه همه غیریّت است، تا دانی...


#عین‌القضات_همدانی
🍏🍎🍃

●

 با نام‌ و یاد حضرت دوست
🗓 امروز سه شنبه.  ☀️🌙

☀️۲۲ آبان                ۱۴۰۳
🌙۱۰جمادی الاول     ۱۴۴۶
🌲۱۲ نوامبر             ۲۰۲۴
--------🍂--------🍂---------
----------------------------
قدم هایتان در مسیری سبز و
پویا -----------------🍂----
برگ برگ پاییزان زیبا رنگین
کمانی از عشق و امید زندگی
برگ  برگ رنگین آبان ماه زیبا 
به شادی امید و لبخند 💑👩‍❤️‍👩👨‍❤️‍👨
-------🍂------🍂--------
پنجره آرزوهایتان گشوده به
آغوش پرمهر خدا.. باآرزوی جهانی
سراسر صلح و دوستی و آرامش
به امید قدم هایی سبز و پویا
--------🍂-------🍂---------------
آرزو دارم با افتادن
هر برگ از شاخه اندوه و ناشادی
از دل هایتان و از آسمان ابری این
سرزمین زدوده شود

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

#فیلم
#نیما

مستند میراث ماندگار نیما‌ یوشیج، پایه گذار شعر نو فارسی

خلاصه فیلم:
نیما یوشیج با مجموعه تأثیرگذار افسانه، که مانیفست شعر نو فارسی بود، در فضای راکد شعر ایران، انقلابی به پا کرد. نیما آگاهانه تمام بنیادها و ساختارهای شعر کهن فارسی را به چالش کشید. شعر نو عنوانی بود که خودِ نیما بر هنر خویش نهاده بود.
تمام جریان‌های اصلی شعر معاصر فارسی وامدار این انقلاب و تحولی هستند که نیما نوآور آن بود. بسیاری از شاعران و منتقدان معاصر، اشعار نیما را نمادین می‌دانند و او را هم‌پایهٔ شاعران سمبولیست بنام جهان می‌دانند. نیما همچنین اشعاری به زبان مازندرانی دارد که با نام «روجا» چاپ شده‌است.
همچنان نیما با بهره‌گیری از عناصر طبیعی با بیانی رمزگونه به ترسیم سیمای جامعه پرداخته‌است.
--------------------------
‍ ‍ نيمايوشيج سرانجام در ۷۰ سالگی درگذشت و در امامزاده عبداللَّه تهران به خاك سپرده شد. ۳۴ سال بعد، در ۱۴ دی‌ماه ۱۳۷۲ به همت مردم نور و يوش، پيكرش از تهران به زادگاهش، يوش منتقل شد ...
زاد روزش گرامی یادش جاودانه
🍏🍎🍃

ری را، صدا می‌آید امشب
از پشت “کاچ “که بندآب
برق سیاه تابش تصویری از خراب
در چشم می‌کشاند.
گویا کسی ست که می‌خواند…

اما صدای آدمی این نیست.
با نظم هوش‌ربایی من
آوازهای آدمیان را شنیده‌ام
در گردش شبانی سنگین؛
ز اندوه‌های من
سنگین تر.
و
آوازهای آدمیان را یکسر
من دارم از بر.
یک شب درون قایق دلتنگ
خواندند آن چنان
که من هنوز هیبت دریا را
در خواب
می‌بینم.

ری را… ری را…
دارد هوا که بخواند
در این شب سیا
او نیست با خودش.
او رفته با صدایش اما
خواندن نمی‌تواند./ نیما یوشیج
در افسانه‌های کهن ایرانی ری‌را زنی بوده که سرسبزی را به جنگل‌های مازندران می‌داد، خطابه‌ی شاعر در اینجا زنی است که سرسبزی را باز می‌گرداند
‌
✍#نیما_یوشیج
🎤#احمد_شاملو
🍏🍎🍃

○

سلام دوستانم صبح به خیر 🙋‍♀🙋
سه شنبه تان به طلوع باوری خوش
تیک تاک لحظه هایتان به ترنم 🤍
خوش عشق و امید و زندگی 💚

#فرح_فریماااا_معمای_عشق

🍏🍎🍃

○

مانند پرنده ای باش که وقتی صدای شکستن شاخه را زیر پاهایش احساس می کند،
همچنان به آواز خواندن ادامه می دهد،
چرا که می داند؛
بال هایی برای پرواز دارد


✍#ویکتور_هوگو
🍏🍎🍃

نام دکلمه:تاسیان

🎙 با صدای:زنده یاد هوشنگ ابتهاج

🖋 شاعر:زنده یاد هوشنگ ابتهاج

🎛 تنظیم،میکس و مستر:
آکادمی نبض احساس (مهدی صالحی)

🔖 پی نوشت:بازسازی دکلمه ای زیبا از زنده یاد استاد هوشنگ ابتهاج

🍏🍎🍃

○

پاییزان بغضِ
فروخفته ی بهاران است!

وقتی که دست های ویرانگر
باد شکوفه ها را پرپر می کرد

و بر گونه هایِ
زخمیِ شقایق ها
داغ حسرت می گذاشت ...!


#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
🍏🍎🍃