○

خانه‌ ام ابری‌ست
یکسره روی زمین ابری‌ست
با آن. از فراز گردنه
خرد و خراب و مست
باد می‌پیچد.
یکسره دنیا خراب از اوست
و حواس من!
آی نی‌زن که تو را آوای نی برده‌ست دور از ره کجایی؟...

علی اسفندیاری" نیما یوشیج"
( زاده سال ۱۲۷۶ مازندران -- درگذشته ۱۴ دی ۱۳۳۸ تهران ) بنیانگذار شعرنو
او در مدرسه چندان موفق نبود و به تحصيلات آكادميك اهميتی نمی‌داد. انقلاب‏های اجتماعی سال‏های ۱۳۰۰ - ۱۳۰۱ او را به كناره‌گيری از مردم و زندگی در ميان جنگل‏ها و دامان طبيعت و هوای آزاد كشاند و در آن‏جا اشعار بيشتری سرود.
وی از ۱۳۱۱ ساكن تهران شد و تا اواخر عمر در  این شهر ماند. نيما با حركتی كه در طول زندگی خود داشت، نشان داد كه از شعر و هنر، ادراكی عميق و تازه دارد و شايستگی اين را داراست كه در عرصه سرشار و پربار ادب فارسی، بنيانگذار شيوه‌ه‏ای نوين باشد. بنابر اين ، شعری را وارد صحنه ادب فارسی کرد كه در عين نداشتن قافيه و رديف، دارای وزن و هجا بود. اين سبك شعر به شعرنو و شعر نيمايی مشهور است
زاد روزش گرامی 🎂
🍏🍎🍃

○
عزیزم
قلب من رو به تو پرواز می‌کند
مرا ببخش ! از این جرم بزرگ که دوستی است و جنایت ها به مکافات آن رخ می‌دهد چشم بپوشان ؟ اگر به تو «عزیزم» خطاب کرده‌ام ، تعجب نکن . خیلی‌ها هستند که با قلبشان مثل آب یا آتش رفتار می‌کنند . عارضات زمان ، آن‌ها را نمی‌گذارد که از قلبشان اطاعت داشته باشند و هر اراده‌ی طبیعی را در خودشان خاموش می‌سازند.

اما من غیر از آن‌ها و همه‌ی مردم هستم . هر چه تصادف و سرنوشت و طبیعت به من داده ، به قلبم بخشیده‌ام . و حالا می‌خواهم قلب سمج و ناشناس خود را از انزوای خود به طرف تو پرتاب کنم و این خیال مدت‌ها است که ذهن مرا تسخیر کرده است.
می خواهم رنگ سرخی شده ، روی گونه‌های تو جا بگیرم یا رنگ سیاهی شده ، روی زلف تو بنشینم.

من یک کوه نشین غیر اهلی ، یک نویسنده‌ی گمنام هستم که همه چیز من با دیگران مخالف و تمام اراده‌ی من با خیال دهقانی تو ، که بره و مرغ نگاهداری می کنید متناسب است.

بزرگ تر از تصور تو و بهتر از احساس مردم هستم ، به تو خواهم گفت چه طور. اما هیهات که بخت من و بیگانگی من با دنیا ، امید نوازش تو را به من نمی دهد ...

دوست کوه نشین تو نیما
❑نامه‌های عاشقانه‌ی نیما به عالیه
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

▪️خانه‌ام ابری‌ست
▪️کامکارها
▪️نیما یوشیج

خانه‌ام ابری‌ست
یکسره روی زمین ابری‌ست با آن.
از فراز گردنه خرد و خراب و مست
باد می‌پیچد.
یکسره دنیا خراب از اوست
و حواس من!
آی نی‌زن که تو را آوای نی برده‌ست دور از ره کجایی؟

🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🎼#لئ‌یارئ
🗣#محسن_میرزاده
🗣#یلدا_عباسی

«لئ یاری» یک آهنگ کرمانجی بسیار غمگین است که اشاره به واقعه‌ای تلخ دارد که بر اثر آن زنان و دختران ایل باچوانلوی که یکی از ایلات مهم ایل بزرگ زعفرانلوی قوچان است به اسارت رفته، گروهی از مردان این ایل شبانه کشته... و زنان و دختران ایل
( از جمله گلنار) به اسارت گرفته می شوند
بهمن جوان عاشق‌پیشه کرمانجی که چوپانی یکی از گله‌های ایل را بر عهده داشت، بعد از آنکه در روز دوم از اسارت گلنار مطلع شد، گله گوسفندان را در کوهستان رها و به محل چادرها برگشت. اما غیر از تلی خاکستر چیزی بر جا ندید. خسته و دلمرده، بر تخته‌سنگی نشست و درحالی‌که در نی هفت‌بند خود می‌دمید، بر این فاجعه نفرین فرستاد و آهنگ جدایی خود را از معشوق به فریاد در آورد تا «لئ یاری» به‌عنوان سندی از این فاجعه بزرگ بر خاطره‌ها بماند ...

"سالگرد فاجعه لی یاره"🕊
🍏🍎🍃

‌○

فکر را پَر بدهید
و نترسید
که از سقف عقیده برود بالاتر
فکر باید بپرد
برسد تا سر کوه تردید
و ببیند که میان افق باورها
کفر و ایمان چه به هم نزدیکند
"فکر اگر پَر بکشد"
جای این توپ و تفنگ، اینهمه جنگ
سینه ها دشت محبت گردد
دستها مزرع گلهای قشنگ
"فکر اگر پر بکشد"
هیچکس کافر و ننگ و نجس و مشرک نیست
همه پاکیم و رها...


❌این شعر منسوب است
به نیما یوشیج
سروده از نیما نیست❌❌
🍏🍎🍃

●

شب بال هایِ آتشین ِ
شعله های سرکشِ عشق است
و دریچه ای ست ؛ خاموش
بسوی ظلمت و نور

آن جا که عاشقانه های ماه ؛
در چشم ستاره ها، شعر می شود

و گونه های زخمی ِ شب
پشت دیوارهای بلند انتظار
در بسترِ خالی ِ عشق؛
خیس می شود...!

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼



آن نقطه که آخر عشق است، آتش است. پروانه که عاشق آتش است، از آتش قوت خود خوردن گیرد، بلازحمت اغیار. وجود پروانه همه غیریّت است، تا دانی...


#عین‌القضات_همدانی
🍏🍎🍃

●

 با نام‌ و یاد حضرت دوست
🗓 امروز سه شنبه.  ☀️🌙

☀️۲۲ آبان                ۱۴۰۳
🌙۱۰جمادی الاول     ۱۴۴۶
🌲۱۲ نوامبر             ۲۰۲۴
--------🍂--------🍂---------
----------------------------
قدم هایتان در مسیری سبز و
پویا -----------------🍂----
برگ برگ پاییزان زیبا رنگین
کمانی از عشق و امید زندگی
برگ  برگ رنگین آبان ماه زیبا 
به شادی امید و لبخند 💑👩‍❤️‍👩👨‍❤️‍👨
-------🍂------🍂--------
پنجره آرزوهایتان گشوده به
آغوش پرمهر خدا.. باآرزوی جهانی
سراسر صلح و دوستی و آرامش
به امید قدم هایی سبز و پویا
--------🍂-------🍂---------------
آرزو دارم با افتادن
هر برگ از شاخه اندوه و ناشادی
از دل هایتان و از آسمان ابری این
سرزمین زدوده شود

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

#فیلم
#نیما

مستند میراث ماندگار نیما‌ یوشیج، پایه گذار شعر نو فارسی

خلاصه فیلم:
نیما یوشیج با مجموعه تأثیرگذار افسانه، که مانیفست شعر نو فارسی بود، در فضای راکد شعر ایران، انقلابی به پا کرد. نیما آگاهانه تمام بنیادها و ساختارهای شعر کهن فارسی را به چالش کشید. شعر نو عنوانی بود که خودِ نیما بر هنر خویش نهاده بود.
تمام جریان‌های اصلی شعر معاصر فارسی وامدار این انقلاب و تحولی هستند که نیما نوآور آن بود. بسیاری از شاعران و منتقدان معاصر، اشعار نیما را نمادین می‌دانند و او را هم‌پایهٔ شاعران سمبولیست بنام جهان می‌دانند. نیما همچنین اشعاری به زبان مازندرانی دارد که با نام «روجا» چاپ شده‌است.
همچنان نیما با بهره‌گیری از عناصر طبیعی با بیانی رمزگونه به ترسیم سیمای جامعه پرداخته‌است.
--------------------------
‍ ‍ نيمايوشيج سرانجام در ۷۰ سالگی درگذشت و در امامزاده عبداللَّه تهران به خاك سپرده شد. ۳۴ سال بعد، در ۱۴ دی‌ماه ۱۳۷۲ به همت مردم نور و يوش، پيكرش از تهران به زادگاهش، يوش منتقل شد ...
زاد روزش گرامی یادش جاودانه
🍏🍎🍃

ری را، صدا می‌آید امشب
از پشت “کاچ “که بندآب
برق سیاه تابش تصویری از خراب
در چشم می‌کشاند.
گویا کسی ست که می‌خواند…

اما صدای آدمی این نیست.
با نظم هوش‌ربایی من
آوازهای آدمیان را شنیده‌ام
در گردش شبانی سنگین؛
ز اندوه‌های من
سنگین تر.
و
آوازهای آدمیان را یکسر
من دارم از بر.
یک شب درون قایق دلتنگ
خواندند آن چنان
که من هنوز هیبت دریا را
در خواب
می‌بینم.

ری را… ری را…
دارد هوا که بخواند
در این شب سیا
او نیست با خودش.
او رفته با صدایش اما
خواندن نمی‌تواند./ نیما یوشیج
در افسانه‌های کهن ایرانی ری‌را زنی بوده که سرسبزی را به جنگل‌های مازندران می‌داد، خطابه‌ی شاعر در اینجا زنی است که سرسبزی را باز می‌گرداند
‌
✍#نیما_یوشیج
🎤#احمد_شاملو
🍏🍎🍃