حافظ‌شناسی ۱۴

#دکتر_دادبه
---------------------------------
روی بِنْما و مرا گو که ز جان دل برگیر

پیشِ شمع آتشِ پروانه به جان گو درگیر

در لبِ تشنهٔ ما بین و مدار آب دریغ

بر سَرِ کُشتهٔ خویش آی و ز خاکَش برگیر

تَرکِ درویش مگیر ار نَبُوَد سیم و زَرَش

در غَمَت سیمْ شُمار اشک و رُخَش را زر گیر

چنگ بِنْواز و بساز ار نَبُوَد عود چه باک؟

آتشم عشق و دلم عود و تَنَم مِجمَر گیر

در سَماع آی و ز سر خرقه برانداز و برقص

ور نه با گوشه رو و خرقهٔ ما در سر گیر

صوف بَرکَش ز سر و بادهٔ صافی دَرکَش

سیم در باز و به زر سیمبَری در بر گیر

دوست گو یار شو و هر دو جهان دشمن باش

بخت گو پشت مَکُن، رویِ زمین لشکر گیر

میل رفتن مَکُن ای دوست دَمی با ما باش

بر لبِ جوی، طرب جوی و به کف ساغر گیر

رفته گیر از بَرَم و زآتش و آبِ دل و چشم

گونه‌ام زرد و لبم خشک و کنارم تَر گیر

حافظ آراسته کن بزم و بگو واعظ را

که ببین مجلسم و تَرکِ سَرِ منبر گیر
🍏🍎🍃

●

ننگ بر آن دست و بازویی
که اولین گلوله را
بر قلبِ زخمیِ
کودکی؛ شلیک کرد

و اولین موشک را
بر قلبِ مجروحِ و تکه تکه یِ
جهانی ...

وعشق را،
در مسلخِ باور
بر صلیبِ کین، کشید


#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

چی توو چشاته که
تو رو انقد عزیز می کنه
------------------------------

اگر مرا؛
در آیینه یِ چشمانِ تو دیدند؛
بگو:
چکاوکی ست آواره،
در کوچِ  چهار فصل عشق!!!


#فرح_فریماااا_معمای_عشق

🍏🍎🍃

📕

یادم نمی‌رود، خاندانم که بر باد رفت یوسف برایم نوشت. خواهر سعی کن روی پای خودت بایستی. اگر افتادی، بدان که در این دنیا هیچ کس خم نمی‌شود دست ترا بگیرد بلندت کند. سعی کن خودت پا شوی.

سووشون/سیمین_ دانشور
🍏🍎🍃

📕✨📕


کتاب گویای #سووشون
اثر ماندگار بانو #سیمین_دانشور
قسمت/8


🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

ببار باران!
برویِ گونه هایِ خیسِ پاییزم
ببار باران!
کویر تشنه یِ جان مرا
سیراب کن؛ از عشق

ببار باران؛
ببار ... دلگیرِ دلگیرم ...

ببار باران!  ببار ...
سیلاب شو؛ سیلاب ...
ماهیِ جان مرا، با خود ببر
تا آبی دریا ...!!!

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

●

مناظره ی زیبای خسرو و فرهاد
---------------------------
نخستین بار گفتش کز کجایی؟ بگفت از دار ملک آشنایی

بگفت آنجا
به صنعت در چه کوشند؟
بگفت انده خرند و جان فروشند

بگفتا جان فروشی در ادب نیست بگفت از عشق بازان این عجب نیست

بگفت از دل شدی عاشق بدین سان؟ بگفت از دل تو می‌گویی، من از جان

بگفتا عشق شیرین بر تو چون است؟ بگفت از جان شیرینم فزون است

بگفتا هر شبش بینی چو مهتاب؟ بگفت آری، چو خواب آید، کجا خواب؟

بگفتا دل ز مهرش کی کنی پاک؟ بگفت آن گه که باشم خفته در خاک
بگفتا گر خرامی‌ در سرایش بگفت اندازم این سر زیر پایش

بگفتا گر کند چشم تو را ریش؟ بگفت این چشم دیگر دارمش پیش

بگفتا گر کسیش آرد فرا چنگ؟ بگفت آهن خورد ور خود بود سنگ

بگفتا گر نیابی سوی او راه؟ بگفت از دور شاید دید در ماه

بگفتا دوری از مه نیست در خور بگفت آشفته از مه دور بهتر

بگفتا گر بخواهد هر چه داری؟ بگفت این از خدا خواهم به زاری

بگفتا گر به سر یا بیش خشنود؟ بگفت از گردن این وام افکنم زود

بگفتا دوستیش از طبع بگذار بگفت از دوستان ناید چنین کار

بگفت آسوده شو، کاین کار خام است بگفت آسودگی بر من حرام است

بگفتا رو صبوری کن در این درد بگفت از جان صبوری چون توان کرد

بگفت از صبر کردن کس خجل نیست بگفت این، دل تواند کرد، دل نیست

بگفت از عشق
سخت کارت زار است
بگفت از عاشقی خوش تر
چه کار است؟
بگفتا
جان مده بس دل که با اوست بگفتا
دشمن اند این هردو بی دوست

بگفت از دل جدا کن عشق شیرین بگفتا چون زیم بی جان شیرین

بگفت او آن من شد زو مکن یاد بگفت این،کی کند بیچاره فرهاد

بگفت از من کنم در وی نگاهی؟ بگفت آفاق را سوزم به آهی

چو عاجز گشت خسرو در جوابش نیامد بیش پرسیدن صوابش

به یاران گفت کز خاکی و آبی ندیدم کس بدین حاضر جوابی

✍#نظامی" خمسه"
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼




اي درس عشقت هر شبم
تا روز تکرار آمده

وي روز من بي روي تو
همچون شب تار آمده

✍#عطار
🍏🍎🍃