○

عشق بزرگترین راز آفرینش است.
عشق آزاد کننده است. عشق تمرکز میدهد با حزن هم قرین نیست، هر چند دلبستگی گزندهای خود را به همراه داشته باشد.

📕 جزیرهٔ سرگردانی
✍🏼 #سیمین_دانشور
درودی به مهر و دوستی دوستانم
تیک تاک لحظه هایتان به عشق
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼
🗣#بانو_هایده
🎼#سلام_سلام
-----------------------------

به راه عشق نتابم سر از ارادت دوست
که عشق مملکت و دوست پادشاه من است

زنند طعنه که اندر جهان پناهت نیست
به جان دوست همان نیستی پناه من است!

👤#قاآنی
🍏🍎🍃

حافظ‌شناسی/۳
#دکتر_دادبه

سال‌ها دفتر ما
در گرو صهبا بود
رونق میکده از درس و
دعای ما بود

نیکی پیر مغان بین
که چو ما بدمستان
هر چه کردیم
به چشم کرمش زیبا بود

دفترِ دانش ما
جمله بشویید به مِی
که فلک دیدم و
در قصدِ دلِ دانا بود

از بتان آن طلب ار
حسن شناسی ای دل
کاین کسی گفت که در
علمِ نظر بینا بود

دل چو پرگار
به هر سو دَوَرانی می‌کرد
و اندر آن دایره
سرگشتهٔ پابرجا بود

مُطرب از دَردِ محبت
عملی می‌پرداخت
که حکیمانِ جهان را
مژه خون پالا بود

می‌شکفتم ز طرب
زان که چو گُل بر لبِ جوی
بر سرم سایهٔ آن
سروِ سَهی بالا بود

پیرِ گلرنگِ من اندر
حقِ اَزْرَق‌پوشان
رخصتِ خُبث نداد
ار نه حکایت‌ها بود

قلبِ اندودهٔ حافظ
بَرِ او خرج نشد
کاین مُعامِل به همه
عیبِ نهان بینا بود

🍏🍎🍃

●

تمامى حقايقِ بزرگ جهان،
در ابتدا توهين به مقدسات، تلقى مى‌شدند ...!


👤#جرج_برنارد_شاو
🍏🍎🍃

●

وقتی نمی‌بخشید، جهان نیز به شما نمی‌بخشد.
وقتی نمی‌بخشید، چیزی از شما ربوده یا به زور از شما گرفته می‌شود.
این چیز نیز معمولا سلامت است. شاید فکر کنید:«من که می‌بخشم و همچنان بیمارم. دار و ندارم را به دست پزشک‌ها و بیمارستان‌ها و داروخانه‌ها می‌ریزم. درباره خرج کردن چه حرفی مانده که با من بزنید؟»
بخشش زمانی می‌تواند شما را شفا بخشد که داوطلبانه و پیوسته باشد و از همه مهم‌تر اینکه پیش از آنکه بیمار شوید و نیاز به بخشش وجود داشته باشد. همچنین باید برای تجربه‌های سازنده زندگی بپردازید، نه اینکه غیرداوطلبانه و آکنده از انزجار و پس از احساس نیاز، برای تجربه‌های مخرب زندگی خرج کنید...!
                                    
#کاترین_پاندر
📕#قانون_شفا
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🎼«آتش کاروان»
🎻#علی_تجویدی
✍#مشفق_کاشانی
--------------------------------

آن که زد شُعله به جان
زآتش بیداد بِرَفت
آن که بر باد فَنا
خاک مَرا داد برفت

آن که در حَلقه ی گیسُوی
شب آویخت مرا
جِلوه ی صبح حَریفان شد
و آزاد برفت...

🍏🍎🍃

●

سالگرد درگذشت شاعر نابینای نامدار عصر ناصری شوریده شیرازی است که از حسن اتفاق با ایام روز جهانی عصای سفید (نابینایان) نزدیکی دارد.

شوریده از شاعران مطرح دوره قاجار و مشروطه است و با وجود نابینایی‌اش که در کودکی رخ داده‌است بسیار هنرمندانه کار شعر را به پیش برده‌است اما متاسفانه هنر او کمتر به چشم آمده‌است و به نوعی حق او ادا نشده‌است در حالی که شاعری چون ایرج‌میرزا از او با نام استاد کل فی‌الکل یاد می‌کند و انصاف این ا‌ست که شعرش از امثال فروغی بسطامی حتی اگر چاشنی عرفان هم نداشته باشد، چیزی کم ندارد.

به هر روی شوریده از نمایندگان شاخص شعر دوره بازگشت‌ادبی است و به نظر می‌رسد در کار این شاعر نابینا امثال ما نابینایی به خرج داده‌ایم!

درنگ در مناسبت‌های ادبی و زادروز و درگذشت چنین چهره‌هایی که با ناتوانی و چیرگی بر مشکلات، برای شعر و ادب فارسی چیزی کم نگذاشته‌اند، می‌تواند حتی به پیش کشیده‌شدن بحث‌ها و گفتگوهای تازه ادبی بیانجامد.

اقامت شاعر در شیراز و ترک کردن پایتخت و ناتوانی نسبی او در ارتباط بیشتر برقرار کردن با دیگر شاعران و ادیبان و نهایتا غوغا و انقلاب ادبی در دوره مشروطه، نام و شعر کسانی چون فصیح‌الملک شوریده شیرازی را از نظر رانده‌است این در حالی است که امثال شوریده؛ صادقانه و از سر مهر و دلسوزی همت و توان خود را  برای شعر و فرهنگ این سرزمین به میدان آورده‌اند.

نام و یاد او که سعدی را دوست می‌داشت و سالها تولیت آرامگاه شیخ شیراز را بر عهده داشت و سرانجام در سعدیه دفن شد، گرامی باد.

#دکتر عبدلرضا_مدرس زاده
یاد کرد شاعر# نابیناشوریده
شیرازی
روز عصای سفید گرامی👨‍🦯
🍏🍎🍃

●
او نیهیلیست است!
پاول پترویچ پرسید: «مگر فرقی هم می‌کند؟»
«البته که فرق می‌کند. نیهیلیست کسی است که در مقابل هیچ اقتداری زانو خم نمی‌کند. کسی است که به هیچ اصلی ایمان ندارد، گرچه آن اصل از طرف همه مورد احترام باشد.»
پاول پترویچ سخنان آرکادی را قطع کرد و گفت: «و به نظر شما این کار مطبوع است؟»
«تا شخص که باشد. یکی از آن لذت می‌برد و دیگری رنج.»

✍#ایوان_تورگنیف
📕#پدران و پسران
🍏🍎🍃

📕✨📕


📕پدران و فرزندان
✍ایوان_تورگنیف
نمایش رادیویی/4



🍏🍎🍃

●

شاعر ساعت کار ندارد. شاعر، در خواب هم بی‌وقفه و مستمر کار می‌کند. رؤیایش هم ابزار کارش است و وظیفه‌اش است هر آنچه می‌بیند و پیرامونش در جریان است، هر ذره‌ای در رقص، هر حرکت، گردش، نَوسان یا سکون را ناگسیخته و بلاوقفه به چیزی تبدیل کند که
شعر شود. که به آتش بکشد، که بسوزاند و شعله‌ور کند.»

#خورخه_لوئیس_بورخس،

نویسنده و شاعر آرژانتینی، کسی که از کودکی مشکل بینایی داشت و از همان ابتدا می‌دانست، سرنوشت پدر و پدربزرگش، نابینایی، تقدیر او هم هست، ۳۰ سال آخر حیاتش را یکسره در تاریکی زندگی کرد، اما هر لحظه از این تاریکی را در نور غرق بود.

وظیفه‌ٔ خودش می‌دانست که از هر روزنه در اندرونش، نور را ببیند و در آن ظلمتی که لحظه به لحظه می‌گذراند، روشنایی خلق کند.

🍏🍎🍃