○
پدر بودن؛
ایفای نقش پدری است و
مادر بودن رازی مطلق است...


✍#حسین_پناهی
📕چیزی_شبیه_زندگی
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

در اعماق روحِ من،
سبز شده ای ...
در رگ هایِ
آبیِ تن ام؛
ریشه دوانده ای؛

آنقدر که نمی دانم؛
تو در منی؛ یا من در تو

و این قلب
که می تپد؛
قلب من است
یا قلب تو!!...

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

○

بی‌شک
جهان را
به عشق کسی آفریده‌اند،
چون من
که آفریده‌ام از عشق
جهانی
برای تو!

👤#حسین_پناهی

شعری از #حسین_پناهی
🎬سکانسی از سریال نیسان آبی
دیوونه کیه؟ عاقل کیه؟ جونور کامل کیه؟
🍏🍎🍃

○

«و به یاد دارم مادر، مادرم را
که شمشیر ملاقه‌اش در هوا می‌چرخید
و فرمان می‌داد تا قصر گرسنگی اجاق ‌را،
پشت به بادهای دیوانه بسازند!
او پادشاه بی‌چون وچرای قلمرویی بود که از شمال و جنوب،
به دیگ سیاهش می‌رسید!
تنها پادشاهی که همۀ شب‌هایش را، گرسنه می‌خوابید!»

👤#حسین_پناهی
🍏🍎🍃

همه چی از یاد آدم می ره
مگه یادش که همیشه یادشه
یادمه قبل از سوال
کبوتر با پای من راه می رفت
جیرجیرک با گلوی من می خوند
شاپرک با پر من پر می زد
سنگ با نگاه من برفو تماشا می کرد
مست می کردم من با زنبور ، از گس عطر گل بابونه
سبز بودم در شب رویش گلبرگ پیاز
هاله بودم در صبح ، گرد چتر یاس
گیج می رفت سرم ، در تکاپوی سر گیج عقاب
نور بودم در روز
سایه بودم در شب
خود هستی بودم
روشن و رنگی و مرموز و دوان
من عفریته مرا افسون کرد
مرا از هستی خود بیرون کرد .
راز خوشبختی آن سلسله خاموشی بود
خود فراموشی بود...

👤#حسین_پناهی
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#حجت_اشرف_زاده
🎼#دلتنگ_توام
------------------------------

مرا اگر در بهشت در آرند ،
اول در نگرم که
او آنجا هست ؛
اگر نباشد ،،،
بگویم : " او کو "

✍#شمس_تبریزی
🍏🍎🍃

○

 با نام‌ و یاد حضرت دوست
🗓 امروز  دوشنبه  ☀️🪴

☀️ ۱۵  امرداد         ۱۴۰۳
🌙 ۳۰ محرم           ۱۴۴۶
🌲 ۵  اوت             ۲۰۲۴
--------🪴--------🪴---------
-----------------------------
خدایِ همه یِ ما یکی ست
و دینِ همه ی ما هم...
ما همگی؛
از یک روح آفریده شده ایم
همه انسان ایم؛
و دینِ همه یِ ما انسانیت؛
و میراث مان؛
شرافتِ انسانیِ انسان ....‌.

با آرزوی جهانی سراسر صلح،
عشق و دوستی ❤️
#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

حس خوش نقاشی

●

بی‌ تو
نه بوی خاک نجاتم داد
نه شمارش ستاره‌ها تسکینم
چرا صدایم کردی؟
چرا؟

👤#حسین_پناهی🕊
🍏🍎🍃

○

مورچه ها؛
پنجره یِ اتاق شان
رو به آفتاب،  باز می شود 
و راه خانه شان را،
در روشنایِ کور، پیدا می کنند

ما؛  اما؛
صدایِ خنده های مان؛ در شرنگِ
گرد بادی تلخ؛
و جایِ پاهایِ مان؛
به ندامتِ آهی سرد
در جاده ای مه آلوده وعبوس؛
به ناگاه؛ به ناگاه ...
گم می شود!!


#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃