○

بادها! آبستنِ
سالیانِ بلندِ بی باران اند

دست هایت را؛
  در بهت شب بکار
بگذار آسمان؛ شکافته شود
شاید؛
کودکانِ باران خورده یِ سبز
زاده شوند،
   و از دلِ خاک
         دوباره بنفشه بروید!!

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#محمد_اصفهانی
----------------------------

من شب هایِ
غریبِ دلتنگی ام را
با ماهِ چشمانِ تو
به خیر می کنم...
و در تمنایِ عِطرِ نگاهت
می نویسم...
مشقِ هرشبِ عشق را...

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

○

 با نام‌ و یاد حضرت دوست
🗓 امروز پنجشنبه ☀️🪴

☀️ ۲۸  تیر               ۱۴۰۳
🌙 ۱۲  محرم           ۱۴۴۶
🌲 ۱۸  ژوئیه           ۲۰۲۴
--------🪴--------🪴-----
-----------------------------
نبض زندگی تپنده به عشق
---------------------------------
پایان هفته تان به شادی و آرامش
-------------------------------
اگر تمام شب را
بخاطر از دست دادن خورشید
گریه کنی
لذت دیدن ستاره‌ها را از دست
خواهی داد...

🗣#ویلیام_شکسپیر
🍏🍎🍃

○

الهی! نگاهی...
تو با سازِ دلم؛
با زخمه هایِ
زخم هایم
آشنایی...


#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#سالار_عقیلی
🎼#موج_اشک
------------------------------------
ابر تو را
گرفته تن لحظه‌های من
صد باغ گل شکفته
شده در هوای من

امشب تمام
غربت خود را گریستم
شاید دل تو
بسوزد برای من .....

🍏🍎🍃

○

صدایم را؛ دار زدند
بر شاخه یِ خشکیده ای
که کلاغی پیر؛ لانه داشت

و دست های ام را؛
           به شب سپردند
تا مرغ شب؛ آرام بگیرد
و از این همه درد نگرید

و‌من خسته تر از آنم
که؛ خواب ببینم
طناب هایِ دار؛ پوسیده اند

و آزادی؛ 
کلامِ مقدسی است!
که  در قفسِ
واژه ها
نمی میرد!!.....


#فرح_فریماااا_معمای_عشق
‌‌🍏🍎🍃

○

سحر با باد میگفتم
حدیث آرزومندی
خطاب آمد که واثق شو
به الطاف خداوندی

دعای صبح و آه شب
کلید گنج مقصود است
بدین راه و روش میرو
که با دلدار پیوندی

✍#حضرت_حافظ
🍏🍎🍃
پایان هفته خوشی داشته باشید

○

عشق اول
می کند دیوانه ات
تا ز ما و من کند بیگانه ات

عشق چون
در سینه ات مأوا کند
عقل را سرگشته و رسوا کند


#حضرت_مولانا
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

#صد_سال_موسیقی_ایرانی
#فولکلوریک #هرمزگان
▪︎عنوان: #دخترک
▪︎هنرمندان: #گروه_داماهی
-----------------------------

دوش دیوانه شدم؛
عشق مرا دید و بگفت
آمدم نعره مزن جامه مدر هیچ مگو...
گفتم ای عشق!
من از چیز دگر می‌ترسم
گفت: آن چیز دگر نیست
دگر هیچ مگو.....
🍏🍎🍃

○

من از سلاله ی آتش و نورم
از بغضِ بال هایِ سرخِ پرواز

از خفقانِ ابریِ
اندیشه هایِ واپسگرایِ متعفن؛
از توده یِ چرکینِ باورهایِ تهی؛
از خارهایِ خلیده؛ در تنِ عریانِ
قرن ها؛ سکوت و ناباوری ...

ولی،،،  در چشمِ بی خوابِ؛ 
ماهیانِ برکه یِ افتاده بر خاک؛
آتش خاکسترِ پنهانِ عشق ام
رویشِ سبزینه هایِ خیسِ بارانم
صدایِ یاسمن هایِ رها؛
در غربتِ بیداد !

بال پرواز چکاوک هایِ عاشق؛
از سروشِ نطفه یِ نیلوفرِ
دستان من و تو سبز می روید؛

و روح عریان ام؛ در تنِ خیسِ
آوندهایِ باکره یِ جنگل...
تا هماغوشیِ یک باور خوش؛
بارور  می شود

من از نسلِ خونِ پاکِ شقایق ام
از بوسه گاهِ زخمیِ
شانه هایِ سترگِ کوهستان؛

من طوفانیِ توفنده یِ
بی ساحلِ موج ام در چشمانِ
پرصلابتِ دریا؛

بوسه گاهِ نجیبِ چشمه سارانم
در نگاهِ آهوانِ تشنه یِ صحرا؛

من از نسلِ غریو و  غرشِ تندر؛
در سکوتِ سالیانِ ابریِ خیس ام

من از نسلِ کبوتر هایِ خونین بال
من از نسلِ شیران ام
"من تنِ مجروحِ ایران ام!"...


#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃