○

درود دوستانم 💚 صبح سه شنبه تان تابنده به طلوعی خوش و روشن💛 روزتان سرشار از لحظات شاد و آرام


#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

○

آفتابِ من باش!
و در صبحِ آغوش ام بتاب؛

زنجره ها؛
در باد پریشانند
و شاپرک هایِ خیالِ تو
بی قرارِ پرواز...

و پوپکِ چشمان ام
در قابِ عریانِ پنجره؛
خیسِ انتظار...!


#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼



تمام شعر مرا هم
ز عشق دم زده‌ای 
نوشته‌ها که تویی
نانوشته‌ها که تویی


✍#حسین_منزوی
🍏🍎🍃
‌

○

گفتم
که بوی زلفت گمراه عالمم کرد
گفتا اگر بدانی هم اوت رهبر آید

گفتم
خوشا هوایی کز باد صبح خیزد
گفتا خنک نسیمی کز کوی دلبر آید


#حضرت_حافظ
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#خلیل_عالی_نژاد
✍#حضرت_مولانا
--------------------------

حیلت رها کن عاشقا
ویرانه شو. ویرانه شو ...
وندر دل آتش در آ
پروانه شو .. پروانه شو ...
-------
باید که جمله جان شوی،
تا لایق جانان شوی...

🍏🍎🍃

‌○

هر که
دلارام دید از دلش آرام رفت
چشم ندارد خلاص
هر که در این دام رفت

یاد تو می‌رفت و
ما عاشق و بیدل بدیم
پرده برانداختی
کار به اتمام رفت

ماه نتابد به روز
چیست که در خانه تافت
سرو نروید به بام
کیست که بر بام رفت

مشعله‌ای برفروخت
پرتو خورشید عشق
خرمن خاصان بسوخت
خانگه عام رفت

✍#حضرت_سعدی
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#عارف
🎼#به تو هدیه می کنم‌
-----------------------------

عطرِ یاد تو؛
ترنّمِ میعاد
صبحی روشن است؛
در پیوندِ نسیم و موج و دریا

و آفتابِ نگاهت؛
تلاُلوء یقین و شکوهِ باورِ
یک طلوعِ در خمودِ
کوچه هایِ دلتنگِ یک رویا

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

○

عطرِ یاد تو؛
ترنّمِ میعاد
صبحی روشن است؛
در پیوندِ نسیم و موج و دریا

و آفتابِ نگاهت؛
تلاُلوء یقین و شکوهِ باورِ
یک طلوعِ در خمودِ
کوچه هایِ دلتنگِ یک رویا__


#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃
روزتان سرشار از ترنم خوش عشق

○

__من، پر از
بابونه هایِ وحشیِ دشت ام
پر از نورم،،، پرم از خاک

پُرم،،، از بارشِ باران
پر... از چشمه و رودم

پر از عشق ام،،،
پراز ... یادِ توام
سرشارِ احساس ام،
پرم، از عشق .....


#فرح_فریماااا_معمای_عشق
#دشت زیبای بابونه/اردبیل
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

_و‌در قلب من
هزار هزار ...
گلِ سرخِ
آتشینِ شکفت؛

و بال پروازِ
چکاوک ها
روح ام را ؛

تا بیکرانه یِ سبزِ
یک رویا؛ پر داد
و لمسِ حضور تو؛
تا باور آبیِ یقین؛
در من جاودانه شد!...

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

.○

چرا آمدی ماهِ من؟!
من از مکتبِ
درسِ عشق؛ خسته بودم
همه برگ برگِ کتابِ دلم را
در آغوشِ بی تابِ شب؛
خوانده و بسته بودم

من از زورقِ خالیِ عشق؛
سفر کرده و رفته بودم
حصارِ دلم را؛ به دست کلونی
به سختیِ غم، قفلِ سنگینِ تلخی
زده ... بسته بودم

به شوقِ پریدن؛ رهایی...
سفر کرده و رفته بودم
قفس را شکسته؛ پر و بالِ دل را
رها کرده و رَسته بودم ...

چرا آمدی؟! صید و صیادِ من
چرا آمدی؟! دانه و دامِ من

چرا آمدی؟! مستیِ نابِ من
چرا آمدی؟! شور وشیدایِ من
چرا آمدی؟! شعله یِ جانِ من

چرا آمدی ماهِ من؟!
من از آرزو خسته بودم؛
من از زورقِ خالیِ عشق
سفر کرده و رفته بودم
قفس را شکسته؛ پر و بالِ دل را
رها کرده و رسته بودم ...

چرا آمدی صید و صیادِ من
چرا آمدی؟ دانه و دام من
به ذوقِ پریدن
سفر کرده و
رفته بودم!....

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃