○

آیا درختی که میخواهد سرفراز و پا برجا باشد می تواند با هوای بد و طوفان مواجه نشود؟


📕حکمت_شادان
✍#نیچه
🍏🍎🍃

○

آدم‌ها؛
در شرایط سخت،
جرأت نافرمانی ندارند‌.

📕#شازده کوچولو
آنتوان دوسنت اگزوپری

🍏🍎🍃

○

نه بلای جان عاشق
        شب هجرتست، تنها
                                
که وصال هم
    بلای شبِ انتظار دارد
                               

✍#شهریار
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#امید_نصری
🎼#این نیز بگذرد
--------------------------

یک روزی
باران میبارد ...
آرام آرام میشورد غم هارا

ساحل میگیرد
رنگ دریارا
این نیز بگذرد ...
🍏🍎🍃

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌

○ 

 با نام‌ و یاد حضرت دوست
🗓 امروز‌  پنجشنبه 🐠🌻

☀️ ۲۰  اردیبهشت    ۱۴۰۳
🌙 ۲۹  شوال          ۱۴۴۵
🌲 ۹    مه              ۲۰۲۴
--------🪴--------🪴------
با آرزوی اینکه برگ برگِ سبز
تقویم اردیبهشت زیبا؛ به عشق و شادمانی ورق بخورد 🌻🪴🌻 
-------------🍃---🍃-----------

فصل ها؛
در پی هم در گذرند، لحظه ها را دریاب ...
بهار عمر منتظر نمی ماند؛
بنفشه ها در  طلوعِ صبحی بهاری می شکفند و در رقصِ بیقرارِ باد؛
در غروبی نیلگون،
بی صدا وخاموش، می پژمرند!!...

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

○

روشنی زیاد هم جالب نیست،
آدم همه چیزو می‌بینه و
همه اونو می‌بینن.
توی تاریکی آدم می‌تونه خیال کنه، چیزی ، جایی، کسی منتظرشه ...


📕#شبهای روشن
✍#داستایوفسکی
🍏🍎🍃

○

صبا ز منزلِ جانان
گذر دریغ مدار
وز او به عاشقِ بی‌دل
خبر دریغ مدار

به شُکرِ آن که
شِکُفتی به کامِ بخت ای گل
نسیمِ وصل ز مرغِ سحر دریغ مدار

حریفِ عشقِ تو بودم
چو ماهِ نو بودی
کنون که ماهِ تمامی
نظر دریغ مدار

غبارِ غم بِرَوَد
حال خوش شود حافظ
تو آبِ دیده از این رهگذر دریغ مدار


✍#حضرت_حافظ
🍏🍎🍃

○

یک شب که از خروش
هزاران رعد گویی که
سنگپاره فرو می‌ریخت

از لابلای توده تاریکی
دستی درون لانه من لغزید

وز لرزه‌ای که در تن من افتاد
بنیاد آشیانه من لرزید

یک دم، فشار گرم سرانگشتش
چون شعله، بال‌های مرا سوزاند

تا پنجه‌اش به روی تنم لغزید
قلب من از تلاش تپیدن ماند

غافل که در سپیده دم این دست
خورشید بود و گرمی آتش بود

با سرمه‌ای دو چشم مرا وا کرد
این دست را خیال نوازش بود

زان پس، شبان تیره بی‌مهتاب
منقار غم به خاک نمالیدم

چون نور آرزو به دلم تابید
در آرزوی صبح، ننالیدم

این دست گرم،
دست تو بود ای عشق
دست تو بود و آتش جاویدت

من مرغ کور جنگل شب بودم
بینا شدم به سرمه ی خورشیدت

✍نادر_ نادرپور
🍏🍎🍃