📕

امیلی برونته نویسنده رئالیستی است که کتاب بلندی های بادگیر را به زبان ساده روزگار خود نوشته است، اما رگه‌های رمانتیسم و سنت داستان‌نویسی گوتیک و فضاهای خیالی و حتی جادویی در کارش نمایان است، به طوری که بعضی از نقادان این اثر را «گوتیک» هم خوانده‌اند. به هر حال، این رمان درباره عشقی است قدرتمندتر از مرگ، و شور و سودایی خارق‌العاده، بی‌همتا و مرموز که گذشت زمان از جاذبه‌اش نمی‌کاهد. کتاب بلندی های بادگیر اثری است ناآرام به قلم نابغه‌ای آرام که شارلوت برونته درباره‌اش گفته است: «نیرومندتر از مردان، ساده‌تر از کودکان، بی‌همتا در میان همتایان.»

🍏🍎🍃

📕✨📕

📕#بلندی های_بادگیر
✍#امیلی_برونته

بخش اول/ فصل دوم
---------------------

کتاب بلندی های بادگیر روایت عشق است و انتقام، با شخصیت‌هایی که آمیزه لطافت و خشونت‌اند، مهر و کین، امید و بیم،… در مکانی که آن هم آمیزه‌ای است از گرما و سرما، روشنایی و تاریکی، تابستان طراوت‌بخش و زمستان اندوه‌بار. آیا خفته‌های این خاکِ آرام خواب‌زده‌هایی بی‌قرارند؟

امیلی برونته با همین داستان شورانگیز به بلندی های ادبیات صعود کرده است.
🍏🍎🍃

○

مطالعه مرا در خلوت خود تسلی می‌بخشد.
مرا از سنگینی بطالت اندوه‌بار آزاد می‌کند
و در هر زمانی می‌تواند مرا
از مصاحبت‌های کسالت‌بار خلاص کند.
هر زمان که درد خیلی کُشنده و شدید نباشد،مطالعه چاقوی درد را کُند می‌کند.
برای منحرف کردن ذهنم از افکار مأیوس کننده،
صرفاً نیاز دارم به کتابها پناه ببرم.


✍#آلن_دوباتن
📕تسلی بخشی‌های فلسفه
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#سیاوش_قمیشی
🎼روی سکوی پنجره
----------------------

با همه سرخوردگی‌هایی که در زندگی هست خیلی لذت‌بخش است که آدم بتواند؛
فکرش را روی شخصیت‌هایی والا، احساس‌هایی پاک و چشم‌اندازهای پر از خوشبختی متمرکز کند.

📕# مادام‌ بوواری
✍#گوستاو فلوبر
🍏🍎🍃

○

بخندانم؛
جهان در حسرتِ آیین بی فرداست

بگریانم؛
که اشک؛ سرچشمه یِ دریایِ
ناپیداست

بمیرانم؛ که مرگ
سرمنزلِ دنیایِ بی رویاست

بسوزانم؛ بسوزانم!
که عشق ققنوسِ نامیراست
نمی میرد؛ نمی میرد!!


#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#بانو_هایده
🎼شب_میخونه
------------------------
ای شب از رویای تو رنگین شده
سینه از عطر توام سنگین شده
ای به روی چشم من گسترده خویش
شادیم بخشیده از اندوه بیش

✍#فروغ_فرخزاد
🍏🍎🍃

○

آرزو دارم جهانی را.. سرشار از
صلح و آشتی و دوستی...

باشد که از شیارهایِ خالیِ قرن ها
ستیزه و جنگ، جوانه هایِ شادی بشکفد و گل هایِ عشق و دوستی بروید

باشد که جهانی داشته باشیم
خالیِ از بمب و گلوله و موشک

دور از سیاستِ کین آلوده یِ قرن ها،
باشد که؛ بجایِ بافتنِ گره هایِ کور دلواپسانه و رذیلانه یِ دین و منطق و عقل، بذر شکوفایِ عشق؛ در جهان پاشیده شود!

و بجایِ ترکه هایِ خیسِ مذهبیون بی قلب، بر تنِ عریانِ باورهایِ پوسیده یِ قرن هایِ مسخ شده یِ بی هویّت، عِطرِ ربوبیّت الهی بر هویّت انسانیِ انسان ها پراکنده شود
باشد که؛
آزادی را نه در چنته یِ عریانِ تن، که آزادی روح و قلب و اندیشه یِ انسان ها جستجو کنیم،
ره را در شبانِ بی فروغ مان، گم کرده ایم...
و آنقدر در بن بستِ بیراهه هایِ کور با چشمانِ بسته، سردرگم و گیج، گرفتار آمده ایم، که واژه ای بنام عشق و انسانیت و انسان؛ واژه ای گنگ و ناماُنوس شده است!

آه .. که روحِ آفرینش چه زخم خورده و مجروح است!

باشد که بیاد بیاوریم، اصالت و رسالتِ انسانیِ خویش را...
باورمان باشد،
که همه از روحِ متعالیِ و یکتایِ
آفرینش ایم، همه از سرچشمه یِ حیات و از بذری نهفته در شیارهایِ ترک خورده یِ هستی،
نطفه بسته ایم، بذر شده ایم، ریشه
دوانده ایم
ریشه هایِ همه مان در آغوشِ
سبزِ هستی، بهم گره خورده است؛
و دست های مان اما، چه حسرت آلوده و تلخ...
شاخه هایِ هرس شده یِ قرن ها؛
بی خردی، بی هویّتی و بی خویشی ست؛ گویی راه را، از ازل گم کرده ایم
و از یاد برده ایم، ذاتِ الهیِ خویش را
کاش با چشمانی بینا با ذاتِ و سرشتِ اهورایی خویش، به جهانِ هستی بنگریم
-------------
آه که شیطان چه خشنود می شود
و چه فاتحانه می خندد
وقتی با شلیکِ هر گلوله به قلب کودکی و با پرتابِ هر موشک، به قلبِ جهانی، چشمانِ سبزِ خدا در سوگِ پرپر شدنِ عشق و درمرگ انسانیتِ انسان، مظلومانه می گرید!
---------------------

با آرزویِ جهانی سراسر عشق و دوستی و با امید سال و سالیانی بیدار، آگاه به رسالتِ روح الهی انسانی مان؛
و اینکه از یادمان نرود از تولد تا مرگ؛
فقط چند قدم فاصله بیش نیست.
قدم های مان را با عشق و برای عشق برداریم ..
بی گمان عقل و خرد ...
خود راه خویش را در جهان پیدا
خواهد کرد، اگر.. اگر که... سیاستِ بی قلب بگذارد ...
--------------------

سال نو میلادی مبارک 🌲

کاج هایِ سبز میلادِ سال نو🌲در جای جایِ جهان، گره خورده بر
یلدایِ سرخِ 🍉 این دیار و بافته شده،
بر پسین سفره هایِ هفت سینِ🪻
آرزوهایِ مان، در سرزمینی که مهدِ عشق و دوستی و یکتا پرستی بوده است و احترام به تمامیِ اقوام و ادیان و تیره هایِ سرخ و سفید و سیاه و زردِ این جهانِ پهناور، ردایِ معرفت و بینش مان بوده است و همواره به اندیشه و خردی آگاه و به لطف الهی خواهد بود!

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

○

ترانه‌ی
«اسب ابلق سم طلا…»
▪️خواننده: ویگن

🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#معین
🎼#:نیاز

بدون تو؛
چه پروازی؛
چه احساسی
چه آوازی ...‌

تویی که از صدای من؛
شرابِ کهنه می سازی ...

🍏🍎🍃

○

و آوازهای آدمیان را یکسر
من دارم از بر.

یک شب درون قایق دلتنگ
خواندند آنچنان؛
که من هنوز هیبت دریا را
در خواب می بینم!


✍#نیما_یوشیج
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#محمد_رضا_شجریان
-----------------

دل از من برد و روی از من نهان کرد
خـدا را بـا کـه ايـن بـازی تـوان کرد؟

• ساز و آواز : دیلمان
• آواز : استاد شجریان
• آلبوم : دیلمان

🍏🍎🍃