○

مورچه ها؛
پنجره یِ اتاق شان
رو به آفتاب،  باز می شود 
و راه خانه شان را،
در روشنایِ کور، پیدا می کنند

ما؛  اما؛
صدایِ خنده های مان؛ در شرنگِ
گرد بادی تلخ؛
و جایِ پاهایِ مان؛
به ندامتِ آهی سرد
در جاده ای مه آلوده وعبوس؛
به ناگاه؛ به ناگاه ...
گم می شود!!

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#سالار_عقیلی
🎼#ایرانم

دلم گرفت بگو به من
وطن چه شد ایرانم
مرا چنین رها نکن
به حال خود ایرانم

غم مرا بغل بگیر که زخمی ام که خسته ام
خودت مرا صدا بزن که بی صدا شکسته ام
غمت نشست در جانم نفس بکش ایرانم
کجا و کی دوباره می به جام من میریزی

اگر تورا زمین زدن دوباره بر میخزی .....
🍏🍎🍃

●
و مرگ مردن نیست ؛

و مرگ تنها نفس نکشیدن نیست.
من مردگان بیشماری را دیده ام
که راه می رفتند،
حرف می زدند، سیگار می کشیدند
و خیس از باران، انتظار و تنهایی را
درک می کردند،
شعر می خواندند، می گریستند.
قرض می دادند، می خندیدند
و گریه می کردند ...

👤#حسین_پناهی‌
🍏🍎🍃

○

بودیم
بسی بی خبر از عالم راز
در جوی لب و
پای گل و نغمه ساز

زین وجد‌ و طرب نصیب ما
هی  نشود
بر گو که چه داریم،  در این
ر‌اهِ  دراز ...


#ح_صداقت📕 اشک_قلم۱
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼
🗣#شبنم_توزلو
............‌‌‌‌‌....

بر آن عقل بخندید که عشقش نپسندید
در این حلقه‌ی زنجیر چو دیوانه بگردید

درین کنج غم‌آباد نشانش نتوان داد
اگر طالب گنجید به ویرانه بگردید

کلید در امید اگر هست شمایید
درین قفل کهن سنگ چو دندانه بگردید

✍#هوشنگ_ابتهاج
🍏🍎🍃

○

اجرای قطعه‌ای
از🎼 موسیقی کوردی
توسط هنرمندان ژاپنی
در توکیو.....
🎼...........🎼.........


چه زيباست؛
مرز ها را؛
بی تعصبِ باورهایِ دور
و از پشتِ دیوارهایِ کور
در نوردیدن و
کیمیایِ هنر را
با اکسیرِ عشق در آمیختن ...

#فرح_فریماااا_معمای_عشق

🍏🍎🍃

○

▪️تنها انقلاب خطرناک، انقلاب گرسنگان است.
من از شورشهایی که دلیل آن بی نانی باشد،
بیش از نبرد با یک ارتش دویست هزار نفری؛ بیم دارم ...


👤#ناپلئون_بناپارت

🍏🍎🍃

📕✨📕

29 مدار صفر درجه
(مجموعه سه جلدی)

قسمت بیست و نهم
نویسنده: احمد محمود
گوینده: رضا عمرانی

🍏🍎🍃

❌✅

حد اعلای ادب را من رعایت کرده ام
تا نشستی در دلم از خویشتن برخاستم

از شیخ اجل #سعدی نیست❌
#جعلی
🍏🍎🍃

‌🎼❤️🎼


فرقی نمی کند
امروز هم
ما هر چه بوده ایم ، همانیم
ما باز می توانیم
هر روز ناگهان متولد شویم
ما همزاد عاشقان جهانیم ...

#قیصر_امین_پور
🍏🍎🍃

○

از سنگلاخ دشت
هم پای سرنوشت
در رود روزگار
همواره جاری ام

پایم به رفتن و چشمم به ماندن است
چون موج بی قرار از خودفراری ام

این رود پرخروش اهل درنگ نیست
این شعرخوانده را از بَر نمی کنم
من قطره بودم و پیوسته ام به رود
دریایی ام ولی باور نمی کنم

هر برکه ای که خود دریا نمی شود
بیراهه رفتگان مرداب دیده اند
آنان که مانده اند
از اصل خود جدا
دریایی از سراب
در خواب دیده اند

✍#مسعود_ایمانی_صورت
🍏🍎🍃