استاد محمدرضا شفیعی کدکنی: تاکید بر زبان محلی با چه هدفی ؟!

زادروز استاد شفیعی کدکنی خجسته
سلامت و پاینده باشند 🎂

🍏🍎🍃

✍
"۹ مهر ماه زادروز استاد ادبیات ایران محمدرضا شفیعی کدکنی گرامی باد.

ایشان در نوزدهم مهرماه ۱۳۱۸ در کدکن، از توابع تربت حیدریهٔ امروزی در خراسان به دنیا آمد.

شفیعی کدکنی هرگز به دبستان و دبیرستان نرفت و از آغاز کودکی نزد پدر خود (که آخوند بود) و محمدتقی ادیب نیشابوری (ادیب نیشابوری دوم) به فراگیری زبان و ادبیات عرب پرداخت (در هفت‌سالگی تمام الفیهٔ ابن مالک را از حفظ بود) و فقه، کلام و اصول را نزد شیخ هاشم قزوینی (معروف به «فقیه آزادگان») فراگرفت. اما پس از مرگ شیخ هاشم، تا آخرین مراحل درس خارج فقه را نزد سید محمدهادی میلانی خواند.
او به پیشنهاد دکتر علی‌اکبر فیاض در دانشگاه فردوسی مشهد نام‌نویسی کرد و در کنکور آن سال نفر اول شد و به دانشکدهٔ ادبیات رفت و مدرک کارشناسی خود را در رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه فردوسی، و مدرک دکتری را نیز در همین رشته از دانشگاه تهران گرفت.

شفیعی کدکنی از سال ۱۳۴۸ تاکنون (۱۳۹۵)، استاد دانشگاه تهران است. بدیع‌الزمان فروزانفر زیر برگهٔ پیشنهاد استخدام وی نوشته بود «احترامی است به فضیلت او». شفیعی از جمله دوستان نزدیک مهدی اخوان ثالث، شاعر خراسانی، به شمار می‌رود و دلبستگی خود را به اشعار وی پنهان نمی‌کرد.

محمدرضا شفیعی کدکنی روز پنجشنبه ۵ شهریور ۱۳۸۸ تهران را به مقصد آمریکا ترک کرد. این سفر بازتاب وسیعی در مطبوعات ایران داشت. او برای استفاده از یک فرصت مطالعاتی به مؤسسهٔ مطالعات پیشرفتهٔ پرینستون رفت تا در باب تاریخ و تطور فرقهٔ کَرامیه تحقیق کند، و پس از ۹ ماه دوری از وطن، به ایران بازگشت و پس از بازگشت به ایران بر سر کرسی تدریس خود در دانشگاه تهران حاضر شد.

ایشان از یاوران و حامیان جامعه یاوری فرهنگی نیز می‌باشند."
عنصر خیال در شعر از اهمیت بالایی برخوردار است‌ و این‌ عامل‌ سبب شده در تمام تـعاریفی‌ که‌ از شعر شده به خیال انگیز بودن آن اشاره شود. شفیعی کدکنی بر این باور است که‌ هیچ‌ تجربه یی از تجربه‌های انسانی بـی‌تأثیر از نـیروی خیال در ارزش هنری و شعری نیست. بنابراین شعر هیچ شاعری، خالی از تـصویرپردازی‌های شـاعرانه و عـنصر تخیل نیست‌ و بخشی‌ از گیرایی شعر و تأثیربخشی آن، ناشی از خیال‌ورزی شاعر و ویژگی‌های هنری خیال‌پردازی‌ شاعرانه‌ است‌. کدکنی اعتقاد دارد عنصر تخیل یـکی از اساسی‌ترین ویژگی‌هایی است که می‌تواند، شعر شاعر را برجسته سازد و تأثیر بخشی‌ آن ‌را مـضاعف کـند.
🍏🍎🍃

○

از راست به چپ: محمدرضا شفیعی کدکنی، رخسار (شاعر تاجیک)، بزرگ علوی، محمود دولت آبادی و هوشنگ گلشیری برلین سال ۱۳۶۹

🍏🍎🍃

○

مرگ،
با زندگی، گره چون خورد
عشق، در عمقِ آینه پیداست

هنرِ مُردن است آیا عشق؛
که چنین جاوادانه و زیباست!


✍#استاد_شفیعی_کد_کنی
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#الیاس_یالچینتاش


عشق؛
از همه‌ی مصلحت‌ها قویتر است، عشق خودخواهی نیست، عشق از خود گذشتگی‌ست ...

🍏🍎🍃

○

«من نویسنده نیستم؛ آدمی هستم که جست‌وجو می‌کند، و درگیر نبردی معنوی است. من در انتظار آنم که نوری بر ذهنم بتابد که در زبان آدمیان نامی ندارد.»

📕#قطعات تفکر
✍امیل سیوران
ترجمه بهمن خلیقی
🍏🍎🍃

📕✨📕

✍#گوستاو_فلوبر
📕#مادام_بوواری
___#قسمت/چهل و دوم

مادام بوواری نخستین اثر گوستاو فلوبر، نویسنده نامدار فرانسوی است که یکی از برجسته‌ترین آثار او به‌شمار می‌آید.
🍏🍎🍃

❌✅

مترسک را دار زدند
به جرم دوستی با پرنده ..!!!
که مبادا تاراج مزرعه را به بوسه ای فروخته باشد ...
راست میگفت سهراب ...
" اینجا قحطی عاطفه است "

❌#فریدون_مشیری❌❌
✅#ناشناس
🍏🍎🍃

🎼🎸🪕🪈 ساز بساز نه جنگ‌افزار

● #نیکولا_ماکورا مجسمه ساز صربستانی هر هفته در انباری که حاوی ضایعات نظامی است سرگردان می‌شود و به جستجوی صدا‌ها می‌پردازد. او در جستجوی اسلحه‌ها، کلاه ایمنی و موشک‌های دور انداخته شده قطعاتی را پیدا می‌کند که بتواند آن‌ها را به استودیوی خود برده و بتواند آن‌ها را به آلات موسیقی تبدیل کند.

🎶 هدف او از این کار رساندن این پیام به گوش جهانیان است: " #موسیقی_بساز_نه_جنگ"

🍏🍎🍃
یا آرزوی عشق‌، صلح و دوستی...

○

دل بیدار من بر مردم خوابیده می گرید
بلی، فهمیده بر احوال نافهمیده می گرید
ز چشم خویشتن آموختم رسم محبت را
 که هر عضوی به درد آید به حالش
دیده می گرید...

#هادی_رنجی_تهرانی
🍏🍎🍃

○

"آﺳﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺎﺭﻫﺎ
ﺑﺎ ﺍﺑﺮﻫﺎﯾﯽ ﺗﯿﺮﻩﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ
ﺩﯾﺪﻩ اﻡ
ﺍﻣﺎ ﺑﮕﻮ ﺍﯼ ﺑﺮﮒ!
ﺩﺭ ﺍﻓﻖ ﺍﯾﻦ ﺷﺒﮕﯿﺮﺍﻥ
ﮐﺎﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ
ﺩﻟﮕﯿﺮ ﻭ ﺑﺎﺭﺍﻧﯽ ﺳﺖ
ﭘﺎﺭﻩ ﺍﻧﺪﻭﻩ ﮐﺪﺍﻣﯿﻦ ﯾﺎﺭ ﺯﻧﺪﺍنیست؟"


✍#استاد_شفیعی_کدکنی
🍏🍎🍃