اسقف به او نزدیک شد و با صدای آهسته گفت:
_ فراموش نکنید، هرگز فراموش نکنید که به من قول دادید این نقره‌ها را در راه درست خرج کنید و مرد شرافتمندی شوید.
ژان والژان، که هیچ به خاطر نداشت قولی داده باشد، ساکت ماند. اسقف هنگام گفتن این حرف روی کلماتش تأکید کرده بود. آن‌گاه با ابهت گفت:
_ ژان والژان، برادرم، شما دیگر بدی نمی‌کنید، بلکه آدم خوبی می‌شوید. من روحتان را می‌خرم، از افکار تیره و تباهی می‌رهانمش، و به خدا می‌سپارمش.


📕بینوایان
✍ویکتور هوگو،
🔁محمدرضا پارسایار
🍏🍎🍃

غمگین مشو دلا
تو از این ظلم دشمنان
و اندیشه کن درین
که دلارامْ داور است

هر کس که بی مراد شد
او چون مریدِ توست
بی صورتِ مرادْ
مرادش میسّر است

#مولانا_دیوان شمس
"غزل ۴۴۹"
🍏🍎🍃

ما به دنبال رسیدن به آرامش ابدى در بهشت هستیم.
اما با عشق در روى زمین هم به این آرامش خواهیم رسید...

📕عشق وراى ایمان
✍ #پائولو_کوئلیو
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🎙#انریکو_ماسیاس

گاستون گراناسیا شناخته شده با نام هنری انریکو ماسیاس آهنگساز و خوانندهٔ الجزایری فرانسوی موسیقی پاپ است. در سال ۱۹۶۱ پیش از استقلال الجزایر همراه با خانواده اش به فرانسه مهاجرت کرد. ماسیاس فعالیت هنری خود را در سال ۱۹۶۲ با تک آهنگ «خداحافظ سرزمین من» آغاز نمود و در مدت کوتاهی با ترانه هایی که عمدتا متاثر از موسیقی شرقی بودند به شهرت رسید. محبوبیت ماسیاس بیشتر مربوط به ترانه های دهه شصت او است.

🍏🍎🍃

○

روح من و تو
موج موج خروش این دریاست؛
روح من و تو
تار و پود تنیده در نگاه خداست!

وقتی که دلتنگی...
وقتی که دلتنگ ام؛

آسمان با کهربای چشم های اوست؛
که می گرید ...

#فرح_فریماااا📕معمای عشق
عصرتان به ترنم خوش عشق

🍏🍎🍃

هر روز یک غزل با حافظ
--------------------------
شهری‌ست پُر ظریفان وز هر طرف نگاری
یاران! صلای عشق است گر می‌کنید کاری
چشم فلک نبیند زین طُرفه‌تر جوانی
در دست کس نیفتد زین خوب‌تر نگاری

هرگز که دیده باشد جسمی ز جان مُرَکَّب؟
بر دامنش مبادا زین خاکیان غباری

چون من شکسته‌ای را از پیش خود چه رانی؟
کم غایت توقع بوسی‌ست یا کناری

مِی بی‌غش است دریاب، وقتی خوش است بشتاب
سال دگر که دارد امّید نوبهاری؟

در بوستان حریفان مانند لاله و گل
هر یک گرفته جامی بر یادِ رویِ یاری

چون این گره گشایم وین راز چون نمایم
دردی و سخت دردی، کاری و صعب کاری

هر تار موی حافظ در دست زلفِ شوخی
مشکل توان نشستن در این چنین دیاری

🍏🍎🍃

شهری‌ست پُر ظریفان وز هر طرف نگاری
یاران! صلای عشق است گر می‌کنید کاری
چشم فلک نبیند زین طُرفه‌تر جوانی
در دست کس نیفتد زین خوب‌تر نگاری

#حافظ

هرگز که دیده باشد جسمی ز جان مُرَکَّب؟
بر دامنش مبادا زین خاکیان غباری

چون من شکسته‌ای را از پیش خود چه رانی؟
کم غایت توقع بوسی‌ست یا کناری

#حافظ

مِی بی‌غش است دریاب، وقتی خوش است بشتاب
سال دگر که دارد امّید نوبهاری؟

در بوستان حریفان مانند لاله و گل
هر یک گرفته جامی بر یادِ رویِ یاری

#حافظ

چون این گره گشایم وین راز چون نمایم
دردی و سخت دردی، کاری و صعب کاری

هر تار موی حافظ در دست زلفِ شوخی
مشکل توان نشستن در این چنین دیاری

#حافظ