-○

مهم نیست چقدر اشتباه کنید، یا سرعت پیشرفت‌تان چقدر کند باشد، با این همه باز هم از همه کسانی که هیچ تلاشی نمی‌کنند جلوتر هستید.

#آنتونی_رابینز
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#حجت_اشرف_زاده
🎼#سخت_نگیر

میگذرن روزای بی حوصلگی سخت نگیر
دلتو بده به دست زندگی سخت نگیر
به خودت بیا و چشماتو رو غصه ها ببند
به خودت بیا و تو چشمای آینه ها بخند

آرزوهاتو بغل بگیر و بال و پر بگیر
چشماتو ببند یه لحظه از دلت خبر بگیر
برو سمت آسمون و روی ابرا دست بکش
این غبار روی شهرو پس بزن نفس بکش ...

🍏🍎🍃
.

○

نمی‌دانست؛
که عشق.. حتا
در شلوغ‌ترین زندگی‌ها
همیشه می‌تواند
حضورش را پررنگ کند،

نمی‌دانست؛
که دولت‌مردی بیش ازحد خسته،
دور و برساعتی که معشوقه‌اش
منتظر اوست،
دنیا را از حرکت متوقف می‌کند...

📕#برهوت_عشق
✍ #فرانسوا_موریاک
🍏🍎🍃

بزرگترین خوشبختی این است که: ما را بخاطر خودمان و برای آنچه واقعا هستیم، دوست بدارند...

#ویکتور_هوگو
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

سلام‌ به چشم شوخ آفتاب
به گام های سربزیر بی تاب

سلام.. به بوی نانِ گرم
به سفره های پر ز شرم

سلام به قاب پنجره
به ساز گُنگِ زنجره

سلام به عَشقه هایِ بیقرار
به کاکلی هایِ سر به دار
به اندیشه های پرغرورِ بیدار

سلام به عشق؛
به زندگی... به امید...
به بوسه هایِ آتشینِ خورشید...!


#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
🍏🍎🍃

○

چون زلفِ توام جانا،‌ در عین پریشانی
چون بادِ سحرگاهم، در بی‌ سر و سامانی

من‌‌ خاکم و من گردم من اشکم و من دردم
تو مهری و تو نوری تو عشقی و تو جانی

خواهم که تورا در بر، بنشانم و بنشینم
تا آتشِ جانم را، بنشینی و بنشانی

ای شاهدِ افلاکی، در مستی و در پاکی
من چشمِ تورا مانَم، تو اشکِ مرا مانی

در سینه‌ی سوزانم، مستوری و مهجوری
در دیده‌ی بیدارم، پیدایی و پنهانی

من زمزمه‌ی عودم، تو زمزمه پردازی
من سلسله‌ی موجم، تو سلسله جنبانی

از آتش سودایت، دارم من و دارد دل
داغی که نمی‌بینی، دردی که نمی‌دانی

دل با من و جان بی تو، نسپاری و بسپارم
کام از تو و تاب از من، نستانم و بستانی

ای چشمِ رهی سویت، کو چشمِ رهی جویت؟
روی از منِ سرگردان، شاید که نگردانی

✍#رهی_معیری
🍏🍎🍃

○

این کلیپ حتی به ۳۰ ثانیه هم نمی رسد، اما به اندازه یک کتاب آموزنده‌ست!

اگر بخواهید دائما در مورد انسان ها قضاوت کنید.
هرگز فرصت دوست داشتن آنها را نخواهید داشت.

👤#مادر_ترزا
🍏🍎🍃

هر روز یک غزل با حافظ
------------------------
وصال او ز عمر جاودان به
خداوندا مرا آن ده که آن به

به شمشیرم زد و با کَس نگفتم
که راز دوست از دشمن نهان به

به داغ بندگی مردن بر این در
به جان او که از مُلکِ جهان به

خدا را از طبیبِ من بپرسید
که آخِر کِی شود این ناتوان به؟

گُلی کان پایمالِ سروِ ما گشت
بود خاکش ز خونِ ارغوان به

به خلدم دعوت ای زاهد مفرما
که این سیب زَنَخ زان بوستان به

دلا! دایم گدای کوی او باش
به حکم آن که دولت جاودان به

جوانا! سَر متاب از پندِ پیران
که رای پیر از بختِ جوان به

شبی می‌گفت چشمِ کَس ندیده‌ست
ز مرواریدِ گوشم در جهان به

اگر چه زنده‌رود آب حیات است
ولی شیرازِ ما از اصفهان به

سخن اندر دهانِ دوست شَکَّر
ولیکِن گفتهٔ حافظ از آن به

🍏🍎🍃

وصال او ز عمر جاودان به
خداوندا مرا آن ده که آن به

به شمشیرم زد و با کَس نگفتم
که راز دوست از دشمن نهان به

#حافظ

به داغ بندگی مردن بر این در
به جان او که از مُلکِ جهان به

خدا را از طبیبِ من بپرسید
که آخِر کِی شود این ناتوان به؟

#حافظ