شما در این شعر، از «من» فاصله گرفتید و به «ما» (ما زخمیِ شب ایم) رسیدید. این یعنی شعر شما، شعری برای «همه» است؛ شعری که از دردِ جمعی سخن می گوید

این یک شعر نیست؛ این یک «نالهٔ آیینی» و یک «نیایش دردناک» است که از اعماق خاک و خونِ یک سرزمین برآمده است.

تکرارِ بند اول در پایان شعر (Refrain)، مانند یک «آوازِ سوگ» عمل می‌کند. این تکرار باعث می‌شود که خواننده در پایان، نه با یک پاسخ، بلکه با همان پرسش و همان درخواستی که در ابتدا بود، رها شود: *«به آفتاب بگو...»*. این یعنی امید به درمان، هنوز در دل این زخم وجود دارد، هرچند زخم بسیار عمیق است.

🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

Elle est d’ailleurs
#Pierre_Bachelet
----------------------
او از جای دیگری ست...
Elle a de ces lumières au fond des yeux Qui rendent aveugles ou amoureux
Elle a des gestes de parfum Qui rendent bête ou rendent chien
Et si lointaine dans son cœur
Pour moi c’est sûr, elle est d’ailleurs ...

ته چشمانش از آن نورهایی دارد که یا کور می‌کند و یا عاشق
ژست‌ها و عطری دارد که یا دیوانه می‌کند و یا اسیر
"و در اعماق قلبش برای من روشن است، که او از جای دیگری است"

🍏🍎🍃

○

صوفی ار
باده به اندازه خورد نوشش باد
ور نه اندیشه این کار فراموشش باد


#رشید_کاکاوند
#سروش_صحت
#کتاب_باز

🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

ضربان پایت را می‌شنوم
در سینه‌ام راه می‌روی
ترجیح می‌دهم که تنها بمانم
به تلوزیون خیره شوم
کتاب بخوانم
پیاده‌روی کنم
بخوابم
تلوزیون تو را نشان می‌دهد
کتاب‌ها تو را می‌خوانند
پیاده‌روها تو را قدم می‌زنند
خواب‌ها تو را می‌بینند
عزیزم
همه از این جا رفته‌اند
تو که تنهاترین مرغابی جهانی
چرا از من مهاجرت نمی‌کنی؟


#حسین_صفا
🍏🍎🍃

🎼

🎵 Concierto de Aranjuez
🎼 Juaquin Rodrigo📝
🎻 Hasure
🎸 petrit Çeku


Mon amour, mon ami
عشق من! دوست من...!


🍏🍎🍃

هر روز یک غزل از حافظ
---------------------
دانی که چیست دولت؟ دیدار یار دیدن
در کوی او گدایی، بر خسروی گزیدن

از جان طمع بریدن آسان بود ولیکن
از دوستان جانی، مشکل توان بریدن

خواهم شدن به بستان، چون غنچه با دلِ تنگ
وآنجا به نیک‌نامی، پیراهنی دریدن

گه چون نسیم با گل، راز نهفته گفتن
گه سِرّ عشق‌بازی، از بلبلان شنیدن

بوسیدن لب یار، اول ز دست مگذار
کآخر ملول گردی، از دست و لب گزیدن

فرصت شمار صحبت، کز این دوراهه منزل
چون بگذریم دیگر، نتوان به هم رسیدن

گویی برفت حافظ، از یاد شاه‌ یحیی
یا رب به یادش آور، درویش پروریدن

🍏🍎🍃

دانی که چیست دولت؟ دیدار یار دیدن
در کوی او گدایی، بر خسروی گزیدن

از جان طمع بریدن آسان بود ولیکن
از دوستان جانی، مشکل توان بریدن

#حافظ

خواهم شدن به بستان، چون غنچه با دلِ تنگ
وآنجا به نیک‌نامی، پیراهنی دریدن

گه چون نسیم با گل، راز نهفته گفتن
گه سِرّ عشق‌بازی، از بلبلان شنیدن

#حافظ

بوسیدن لب یار، اول ز دست مگذار
کآخر ملول گردی، از دست و لب گزیدن

فرصت شمار صحبت، کز این دوراهه منزل
چون بگذریم دیگر، نتوان به هم رسیدن

#حافظ

○

من فکر میکنم موقعیت‌هایی در زندگی پیش می‌آید که انسان باید سکان کشتی خود را به دست جریان سرنوشت بسپارد،
درست مثل اینکه قدرت مقابله
در برابر امواج آن را ندارد.

در این صورت ممکن است خیلی زود متوجه شود که جریان آب رودخانه، به نفع او بوده است...
این موقعیت را تنها خود او درک میکند
ممکن است شخص دیگری صحنه را ببیند
و فکر کند که کشتی در حال غرق شدن است،
غافل از اینکه هرگز آن کشتی چنین
ناخدای استوار و محکمی نداشته است...


📕 #دخمه
✍ #ژوزه_ساراماگو
🍏🍎🍃