🖋📕

سلام بر قلم!
سلام بر جاری ی زلال کلامی
که عشق ‌می زاید و رگ هایِ
آبی یِ حیات را؛
رویشی جاودانه؛ می بخشد
سلام بر قلم هایی که؛
در طوفان غربت و قهر این زمانه یِ
ناترکیب و نا موزون
نسیم روح هایِ تشنه و زخمی اند
وعطر رازقی ها؛ در
کوچه باغ هایِ
کاهگلی ی مست از باران...

سلام بر قلم هایی که جاری رودند
و نبضِ کلام شان؛ دریا
سلام بر پر پرواز قلم هایی که
که تو را؛
بر بالِ خیال؛
تا کهکشان هایِ لامکان؛
تا آنسویِ جغرافیایِ زمان...
تو را تا بهت و حیرتِ آفرینش
تو را؛ تا جای جای رگه های پنهان
خاک؛ تا رویش... تا عشق...
تا کلام... تا سبزینه ی سبزِ
خرد و آگاهی؛
تا درد اشتیاقِ فهمیدن؛
آگاه شدن... روییدن...
پیدا شدن و گاه گم شدن در
هزار توی فهم؛ می کشاند!!

سلام بر تو؛ که شعله ی خاکسترِ
جانم را؛ افروختی
و به من آموختی؛ که زندگی
با تمام خس و خاشاک اش
با خدنگِ تیرِهای تیزِ مژگان اش
می تواند؛
با اکسیر و کیمیای عشق؛
بهشت جاودان شود!
حتا؛ اگر از چشمانِ بی خواب
قلم ات؛ عاشقانه خون ببارد...

#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
🍏🍎🍃

✍

روز قلم بر اهالی قلم و بر عزیزان ادیب و گرانقدر کانال و گروه ها... مبارک ✍ آرزو دارم  اشک قلم چکه چکه های قطرات باران عشق و خرد و آگاهی باشد و دریچه ای بسوی جهانی؛
سرشار از نور و عشق و روشنایی... فارغ از هرگونه مرز غیر الهی و انسانی ... بسوی دنیایی که دست ها و قلب ها را به هم پیوند دهد و واژه واژه هایش، نقشی باشد بر جانِ بیکرانه یِ  هستی و سبزینه عشق و شکوفاییِ
خرد ، آگاهی و آزادی بر شاخسار
این کهن سرزمین گلگون و خسته ی اهورایی...

✍️#فرح_فریماااا_معمای_عشق 🍒🔥
روز قلم را گرامی می داریم

🎙#ایلماه👑
🍏🍎🍃

هر روز یک غزل با حافظ
----------------------
بارها گفته‌ام و بار دگر می‌گویم
که من دل‌شده این ره، نه به خود می‌پویم

در پس آینه طوطی‌صفتم داشته‌اند
آن چه استاد ازل گفت بگو، می‌گویم

من اگر خارم و گر گل چمن‌آرایی هست
که از آن دست که او می‌کِشدم، می‌رویم

دوستان! عیب من بی‌دل حیران مکنید
گوهری دارم و صاحب نظری می‌جویم

گر چه با دلق ملمع، مِیِ گلگون عیب است
مکنم عیب کَزو رنگِ ریا می‌شویم

خنده و گریه عشاق ز جایی دگر است
می‌سرایم به شب و وقت سحر می‌مویم

حافظم گفت که «خاک در میخانه مبوی»
گو «مکن عیب که من مشک ختن می‌بویم»
🍏🍎🍃

بارها گفته‌ام و بار دگر می‌گویم
که من دل‌شده این ره، نه به خود می‌پویم

در پس آینه طوطی‌صفتم داشته‌اند
آن چه استاد ازل گفت بگو، می‌گویم

#حافظ

من اگر خارم و گر گل چمن‌آرایی هست
که از آن دست که او می‌کِشدم، می‌رویم

دوستان! عیب من بی‌دل حیران مکنید
گوهری دارم و صاحب نظری می‌جویم

#حافظ

گر چه با دلق ملمع، مِیِ گلگون عیب است
مکنم عیب کَزو رنگِ ریا می‌شویم

خنده و گریه عشاق ز جایی دگر است
می‌سرایم به شب و وقت سحر می‌مویم

#حافظ

حافظم گفت که «خاک در میخانه مبوی»
گو «مکن عیب که من مشک ختن می‌بویم»

#حافظ

🎼❤️🎼

❌با تاسف؛ این هم یکی دیگر از اشتباهات رایج مجازی است.
این سروده بنام مولانا و دیوان شمس
ضبط و‌نشر داده شده است❌❌❌

سروده از یوسف_ محمدی_ حریر است.
کاش به متن سروده و نوع انتخاب واژه ها "لااقل" کمی توجه شود

#فرح_فریماااا_معمای_عشق


❌❌❌
ساده منم، باده منم،
از همه‌جا رانده منم
از نفس افتاده منم،
خنده‌ی افسرده منم

نور منم، شور منم، بنده‌ی مجبور منم
نفخه‌ی آن صور منم، زنده‌ی در گور منم

ساز منم، راز منم، قافیه‌پرداز منم
پشتِ‌هم انداز منم، عارفِ طنّاز منم

گشنه منم،
تشنه منم،
زخمیِ هر دشنه منم
بر لجن آغُشته منم،
سویِ تو برگشته منم_

❌#حضرت‌مولانا❌❌❌
✅یوسف_محمدی_حریر✅
🍏🍎🍃

📕 #آخرین_وسوسه_مسیح
✍ #نیکوس_کازانتزاکیس

کتاب آخرین وسوسه مسیح The Last Temptation of Christ اثری درخشان از نویسنده بزرگ یونانی، نیکوس کازانتزاکیس است. رمانی که در آن نویسنده عطش خود برای کشف حقیقت را نشان می‌دهد. نویسنده در این رمان زندگی‌نامه عیسی مسیح را شبیه‌سازی می‌کند و یک الگوی دیگر از این انسان مبارز و آزاد را پیش چشم مخاطب نمایان می‌کند. مبارزی که از عرفان، عشق و آتش عبور می‌کند تا دنیا را نجات دهد.

کازانتزاکیس درباره این رمانش می‌نویسد: این کتاب را از آن جهت به رشته تحریر در آوردم که می‌خواستم الگویی متعال فرا روی انسان مبارز قرار دهم و نشانش دهم که نباید از درد، وسوسه یا مرگ بهراسد چرا که این هر سه را می‌توان مغلوب کرد و پیشاپیش مغلوب گشته‌اند. مسیح طعم درد را چشید و از آن پس «درد» متبرک گشته است. وسوسه او را تا واپسین لحظات عمر دنبال کرد و در صدد گمراهیش برآمد و او همچنان جنگید و وسوسه را شکست داد. مسیح بر روی صلیب جان داد و در همان لحظه «مرگ» برای همیشه مغلوب گردید.
🍏🍎🍃

📕✨📕


📕 #آخرین_وسوسه_مسیح
✍ نویسنده #نیکوس_کازانتزاکیس
▪️بخش / 9

🍏🍎🍃

○

آه... ای پیامبران صلح!
آیا در مصحف ناگشوده ی ادیان؛
برگی‌از دفتر عشق... سروده خواهد شد؟

آیا ناقوس ها؛
در ازدحام درد... طلیعه دارِ
تبرّک میلاد و تبلور میعادِ
عیسای دیگری... خواهند شد

چرا فرشتگان رحمتِ الهی؛
بال هایشان همچنان ‌‌زخمی ست؟
چرا آغوش زمین سرخ است؟
قلب آسمان برفی ست ...؟

چرا قاب هیچ پنجره ای
بال پرواز کبوتر نیست...؟

مسیح را...
تا کدامین آیین؛
در مسلخِ باور
به صلیب کین خواهند کشید؟

تا کدامین فصل؛
شمشیر ادیان...
روحِ ترد شاپرک ها را...
به دستان سرخِ باد خواهد سپرد؟
تا کجای غربتِ باور
بغض کبوتر؛
بال پرواز عشق خواهد شد؟
و از تن مجروح خاک؛
شقایق های
خونین خواهد رویید...؟!


#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
🍏🍎🍃