○
در فلسفهٔ بودایی رستگاری و نجات، از بیرونِ وجودِ افراد صورت نمیگیرد. به باور بوداییها برای حصول شادی و آرامش، انسان باید هوشیار باشد و از خویشتنِ خویش با خبر؛ درواقع ذهنِ آگاه داشته باشد:
«همانگونه که قطرههای باران از درزهای کاهگِلِ ترک خوردهٔ بام، به درون خانه نفوذ میکنند، نفسانیات رنج آور نیز از ذهن خموده و ناهوشیار به درون آدمی رسوخ میکند.»
✍ #مت_هیگ
📕 دلایلی برای زنده ماندن
🍏🍎🍃
در فلسفهٔ بودایی رستگاری و نجات، از بیرونِ وجودِ افراد صورت نمیگیرد. به باور بوداییها برای حصول شادی و آرامش، انسان باید هوشیار باشد و از خویشتنِ خویش با خبر؛ درواقع ذهنِ آگاه داشته باشد:
«همانگونه که قطرههای باران از درزهای کاهگِلِ ترک خوردهٔ بام، به درون خانه نفوذ میکنند، نفسانیات رنج آور نیز از ذهن خموده و ناهوشیار به درون آدمی رسوخ میکند.»
✍ #مت_هیگ
📕 دلایلی برای زنده ماندن
🍏🍎🍃
👌2
○
محبوب من!
ما از سال های بسیارِ بی فصل؛
گذر کرده ایم
از دروازه های قفل شده یِ
بی مرز ... رهیده ایم
ما در مسیر وحشیانه ی باد
تا کوچ نابهنگام... چکاوک ها؛
بر سریر سرخ عشق؛ گریسته ایم
ما ریشه های تناور عشق ایم
از کابوس های شبانه ی بی فردا
تا رویای خوش اطلسی ها؛
بر جای جای تنِ زخمی ِ وطن؛
جوانه خواهیم زد و
بر گلو گاه سوخته ی این خاکِ
تناورِ خسته؛ سبز ...خواهیم رویید!
#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
🍏🍎🍃
محبوب من!
ما از سال های بسیارِ بی فصل؛
گذر کرده ایم
از دروازه های قفل شده یِ
بی مرز ... رهیده ایم
ما در مسیر وحشیانه ی باد
تا کوچ نابهنگام... چکاوک ها؛
بر سریر سرخ عشق؛ گریسته ایم
ما ریشه های تناور عشق ایم
از کابوس های شبانه ی بی فردا
تا رویای خوش اطلسی ها؛
بر جای جای تنِ زخمی ِ وطن؛
جوانه خواهیم زد و
بر گلو گاه سوخته ی این خاکِ
تناورِ خسته؛ سبز ...خواهیم رویید!
#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
🍏🍎🍃
👏2❤1
غزلیات حافظ 356
@audiobo0ok
----------------------
گَرَم از دست برخیزد که با دلدار بنشینم
ز جامِ وصل مِی نوشم، ز باغِ عیش گل چینم
شرابِ تلخِ صوفی سوز، بنیادم بخواهد برد
لبم بر لب نِه ای ساقی و بِستان جانِ شیرینم
مگر دیوانه خواهم شد در این سودا که شب تا روز
سخن با ماه میگویم، پَری در خواب میبینم
لبت شِکَّر به مستان داد و چَشمت مِی به مِیخواران
منم کز غایتِ حِرمان نه با آنم نه با اینم
چو هر خاکی که باد آورد، فیضی بُرد از اِنعامت
ز حالِ بنده یاد آور که خدمتگارِ دیرینم
نه هر کو نقشِ نظمی زد کلامش دلپذیر افتد
تَذَروِ طُرفه من گیرم که چالاک است شاهینم
اگر باور نمیداری، رو از صورتگرِ چین پُرس
که مانی نسخه میخواهد ز نوکِ کِلکِ مُشکینم
وفاداری و حق گویی نه کارِ هر کسی باشد
غلامِ آصفِ ثانی جلالُ الحقِ و الدینم
رموزِ مستی و رندی ز من بشنو نه از واعظ
که با جام و قَدَح هر دَم ندیمِ ماه و پروینم
🍏🍎🍃
گَرَم از دست برخیزد که با دلدار بنشینم
ز جامِ وصل مِی نوشم، ز باغِ عیش گل چینم
شرابِ تلخِ صوفی سوز، بنیادم بخواهد برد
لبم بر لب نِه ای ساقی و بِستان جانِ شیرینم
مگر دیوانه خواهم شد در این سودا که شب تا روز
سخن با ماه میگویم، پَری در خواب میبینم
لبت شِکَّر به مستان داد و چَشمت مِی به مِیخواران
منم کز غایتِ حِرمان نه با آنم نه با اینم
چو هر خاکی که باد آورد، فیضی بُرد از اِنعامت
ز حالِ بنده یاد آور که خدمتگارِ دیرینم
نه هر کو نقشِ نظمی زد کلامش دلپذیر افتد
تَذَروِ طُرفه من گیرم که چالاک است شاهینم
اگر باور نمیداری، رو از صورتگرِ چین پُرس
که مانی نسخه میخواهد ز نوکِ کِلکِ مُشکینم
وفاداری و حق گویی نه کارِ هر کسی باشد
غلامِ آصفِ ثانی جلالُ الحقِ و الدینم
رموزِ مستی و رندی ز من بشنو نه از واعظ
که با جام و قَدَح هر دَم ندیمِ ماه و پروینم
🍏🍎🍃
❤1👏1