يادت به خير!
شادمانیِ بی‌سبب...

# سيد_على_صالحى

🎼❤️🎼



مرا
تا عشق؛
تعلیم سخن کرد

حدیثم
نکته هر محفلی بود

#حضرت_حافظ
🍏🍎🍃

📆
تاریخ امروز دوشنبه ۱۱خرداد ۱۴۰۵ شمسی ، 1ژوئن 2026 میلادی ، ۱۵ ذی الحجه ۱۴۴۷ قمری. 

قدم های زندگی به عشق و امید
-------------

برای شنا کردن، در جهت مخالف جریان رود  قدرت و جرات لازم است

هر ماهی مرده ای می تواند
همسو با جریان آب حرکت کند ...

ساموئل_اسمایلز
دوشنبه تان به عشق و آرامش
🍏🍎🍃

○

من بی‌خود و تو بی‌خود، ما را کی بَرَد خانه؟
من چند تو را گفتم: «کم خور دو سه پیمانه؟»

در شهر یکی کس را، هُشیار نمی‌بینم
هر یک بَتَر از دیگر، شوریده و دیوانه

جانا! به خرابات آ، تا لَذّتِ جان بینی
جان را چه خوشی باشد، بی‌صحبتِ جانانه؟_


✍#حضرت_مولانا
🍏🍎🍃

📕🤍📕

شمس الحق تبریزی
با غنچهء دل گوید

چون باز شود چشمت
بیننده شوی با ما ...

حضرت مولانا #جلال_الدین

بشنوید با گوش جان، بخش هایی از مقالات شمس الحق تبریزی را با صدای جاودان استاد پرویز بهرام، هر جمله ازین مقالات کتابی است ...

این خانه عالم نمودار تن آدمی ست
و تن آدمی نمودار عالم دیگر .....

🍏🍎🍃

○

ز صبح روی او دارم صبوحی
نماز شام را هرگز نپایم

چو گل در باغ حسنش خوش بخندم
چو صبح از آفتابش خوش برآیم_

#حضرت_مولانا
با آرزوی درخشش نور و روشنایی
به امید طلوع صبحی روشن 🌻☀️

🍏🍎🍃

🎼❤️🎼




در بزم ما
به باده و جام احتیاج نیست

ما را بس است
مستی ذکر مدام دوست

#صائب_ تبریزی

🍏🍎🍃

○
هر روز بیشتر به این واقعیت پی می‌برم که زندگی را نمی توان تحمل کرد مگر دیوانگی چاشنی آن باشد.

✍#نیچه [ نامه ها]
🍏🍎🍃

" #سلامت_روان" را می‌توان در دو عبارت خلاصه کرد:

۱- واقعیت پذیری
۲-مسئولیت پذیری

پذیرش واقعیت به این معناست که فرد توانمندی و قدرت پذیرشِ پیامدهای منطقی و طبیعی رفتارِ خود را داشته باشد. این پیامدها بخشی از دنیای واقعی‌ست و هنگامی که ما پیامدهای رفتار و تصمیمات‌مان را نمی‌پذیریم، در واقع واقعیت را انکار می‌کنیم.

مسئولیت پذیری، یعنی فرد مسئولیت ارضای نیازهای شخصی‌اش را به عهده می‌گیرد، و در راستای این هدف به نیازهای دیگران تعدی نمی‌کند و یا اینکه نیازهایش را به هزینه‌ی دیگران رفع نمی‌کند.

✍#ویلیام_گلاسر
🍏🍎🍃

غزل شماره_ ۱۴۳ حافظ
🎤احمد_ شاملو
🎼فرهاد_ فخرالدینی
--------------------
سال‌ها دل طلبِ جامِ جم از ما می‌کرد
وآنچه خود داشت ز بیگانه تمنّا می‌کرد

گوهری کز صدفِ کون و مکان بیرون است
طلب از گمشدگانِ لبِ دریا می‌کرد

مشکلِ خویش بَرِ پیرِ مُغان بُردم دوش
کاو به تأییدِ نظر حلّ‌ِ معمّا می‌کرد

دیدمش خُرَّم و خندان قدحِ باده به دست
واندر آن آینه صد گونه تماشا می‌کرد

گفتم این جامِ جهان‌بین به تو کِی داد حکیم؟
گفت آن روز که این گنبدِ مینا می‌کرد

بی‌دلی در همه‌احوال خدا با او بود
او نمی‌دیدش و از دور خدارا می‌کرد

این‌همه شعبدهٔ خویش که می‌کرد اینجا
سامری پیشِ عصا و یدِ بیضا می‌کرد

گفت آن یار کز او گشت سرِ دار بلند
جُرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد

فیضِ روحُ‌القُدُس ار باز مدد فرماید
دیگران هم بکنند آنچه مسیحا می‌کرد

گفتمش سلسلهٔ زلفِ بُتان از پیِ چیست
گفت حافظ گله‌ای از دلِ شیدا می‌کرد
🍏🍎🍃