●

در پیچ‌و‌تابِ این شبِ بن‌بست
بنگر چه جان‌های گرامی رفته‌اند از دست!
دردی‌ست چون خنجر
یا خنجری چون درد

"این من که در من
پیوسته می‌گرید
در من کسی آهسته می‌گرید"...

#هوشنگ‌ابتهاج🕊🥀
🍏🍎🍃

●

«کوته است و دلگیر زندگانیِ ما،
چون مرگ آدمی دررسد علاجی نیست،
و کس نشناسیم که از منزلگهِ مردگان باز آمده باشد،
به اتّفاق زاده شده‌ایم،
و از پسِ آن، چنان خواهیم بود که گویی هرگز نبوده‌ایم.»

📕 حکمت سلیمان
👤 ترجمه‌ی پیروز سیّار
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

کس نداند چه ها بی‌تو بر من گذشت....
-----------------------
گرفتم آتش پنهان خبر نمی‌داری
نگاه می‌نکنی آب چشم پیدا را؟

نگفتمت که به یغما رَوَد دلت، سعدی
چو دل به عشق دهی دلبران یغما را؟

هنوز با همه دردم امیدِ درمان است
که آخری بُوَد آخر، شبانِ یلدا را
#سعدی

🍏🍎🍃

شب خواهد گرفت
صبح خواهد شد
صبح خواهد شد

●

"هنوز هم... و
هنوز هم... می شود؛
در انتظار آفتاب، از شب گذر کرد"

و  به شوقِ باوری خوش؛
و با امیدِ شکفتنِ
جوانه هایِ آرزو
پنجره را؛ سرخوشانه گشود

و در قابِ خالی ِ عشق؛
به زندگی لبخندی دوباره زد

و قدم هایِ سبز کوچه را،
آب و جارو کرد ...

#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
صبح آدینه تان به عشق و امید
🍏🍎🍃

"هنوز هم... و
هنوز هم... می شود؛
در انتظار آفتاب، از شب گذر کرد"

●

قوی بمان؛
چون همه چیز بهتر خواهد شد.
ممکن است امروز هوا طوفانی باشد ، اما تا ابد که باران نخواهد بارید.

✍#مارک_تواین
آدینه تان به عشق، امید و آرامش
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#علیرضا_قربانی
----------------------------
تا وقتی؛
جوانه ها، می شکفند ...
تا وقتی باران بر گونه هایِ خاک عاشقانه بوسه می زند
و بذرها می زایند؛ در باد

عشق در رگ هایِ حیات جاری ست و با درخشش عشق ... چراغِ امید فروزان است و زندگی همچنان زیباست...

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

●

به كوتاهی آن لحظه شادی
كه گذشت،غصه هم می‌گذرد.

#سهراب_سپهری

زخم ها... و جراحات این خاک
گلگون... اما... هرگز...🥀
🍏🍎🍃

●

باز کن پنجره را
به میهمانی آفتاب آمده ام
مشت مشت... نور آورده ام

و آغوشی از
بذرهای نشکفته ی عشق؛
که از بوسه های تردِ
شبنم و ماه سرشار است!

باز کن پنجره را
گونه های خیس مرغ شب؛
زخمی ِ کوچه های
خالی یِ شب است...


#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
آدینه تان به عشق و آرامش 🌻
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

“من اینجا ریشه در خاکم
من اینجا عاشق این خاک،
اگر آلوده یا پاکم
من اینجا تا نفس باقیست می مانم
من از اینجا چه می خواهم،نمی دانم
امید روشنائی گر چه در این
تیره گیهانیست
من اینجا باز در این،
دشت خشک تشنه می رانم
من اینجا روزی آخر از دل این خاک
با دست تهی
گل بر می افشانم
من اینجا روزی آخر،
از ستیغ کوه چون خورشید
سرود فتح می خوانم
و می دانم
تو روزی باز خواهی گشت”

#فریدون_مشیری
🍏🍎🍃