●

دل دیوانه
چه جائیست که باشد جایت

بر سر و چشمم اگر
جای کنی جاست ترا


#خواجوی_کرمانی
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🎼 برنامه گلهای جاویدان شماره ۱۴۵ (نسخه کامل)
همراه با شرحی از زندگی شمس تبریزی

آواز: اساتید بنان و گلپایگانی
اشعار: سعدی ، همام تبریزی ، مولانا

این اثر در دستگاه موسیقی شور (آواز ابوعطا ، افشاری و دشتی) تنظیم شد و توسط اساتید و نوازندگان زیر به اجرا در آمد:
محمد شیرخدایی (قره‌نی) احمد عبادی (سه‌تار) حسین تهرانی (ضرب) مرتضی محجوبی (پیانو) حبیب‌الله بدیعی (ویولن) جلیل شهناز (تار) پرویز یاحقی (ویولن) رضا ورزنده (سنتور)

گوینده: روشنک و آذر پژوهش

🍏🍎🍃

○
 با نام‌ و یاد حضرت دوست
🗓 امروز پنج شنبه☀️🐓

☀️ ۱۸ دی                ۱۴۰۴
🌙 ۱۸رجب.             ۱۴۴۷
🌲 ۸ ژانویه            ۲۰۲۶
-------☃️-----🌧----🎄----☃️--
سال نو میلادی مبارک 🎄❤️
پنجره آرزوهایتان گشوده به
آغوش پرمهر خدا
‐------❄️--------🌨----❄️-----
با آرزوی فصلی اگر چه سرد ...
گرم به عشق و امید و شادی
---------🎄------
قدم های فردا در مسیری سبز
به امید شکفتن غنچه های امید
پایان هفته تان به مهر و آرامش
-------🎄----------
من برای زمستان دل ات؛
آتشِ افروخته یِ عشق را
آرزو می کنم ...
تا که در سراشیبی هایِ
پر پیچ و تاب زندگی ؛
دستت را، گرم بفشارد
و یاری ات کند
تا که گلبرگ هایِ
حضورت عاشقانه، بشکفند

#فرح_فریماااا_ معمای_عشق
🍏🍎🍃

○

روزی خورشید خواهد آمد
روزی برای من
خورشیدی خواهد درخشید
آنگاه
گل های زیبایی که خواهم داشت
بی‌شمار خواهند بود
آنگاه بار دیگر
رنگ دریا را بازخواهم دید
آنگاه با زمین
احوالپرسی خواهم کرد
روزی خورشید خواهد دمید
و این غم سر خواهد آمد
و روز خواهد شکفت
و من پشت گرم از خورشید
در راه زندگی
خواهم شتافت

✍#بیژن_جلالی
درودی به مهر صبحتان به خیر
🍏🍎🍃

امید، تنها چیز قدرتمندی است که می‌تواند دل‌های انسان را در تاریکی حفظ کند.

📕#برادران_کارامازوف
#داستایفسکی

○

خورشید که بتابد
شمعدانی های پشت پنجره
به قدم های سبز
کوچه لبخند خواهند زد

گنجشک ها
با بال های آبی ِ پرواز
در قنوت باورِ عشق؛
خدای را... تسبیح می گویند

خورشید که بتابد؛
سنجاقک ها
در ضیافتِ نور
فصل های
رفته را... ورق می زنند

و چشم های خیس من؛
در آفتاب سبز نگاه تو ...

به شکرانه یِ
طلوع صبحی دیگر
به عشق ؛
سلامی دوباره خواهند داد...!

#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
با آرزوی تابش نور و روشنایی
🍏🍎🍃

‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌🎼❤️🎼
🗣#حسین_توکلی
نیمه ی جانِ منی یار یار
---------------------------
ای پیک پی خجسته
که داری نشان دوست
با ما مگو بجز سخن
دل نشان دوست

حال از دهان دوست
شنیدن چه خوش بود
یا از دهان آن که شنید
از دهان دوست ...

#سعدی
🍏🍎🍃
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‍‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

○
ما امروز وارث مُرده‌ریگ پدرانمان هستیم و از خرمنِ غفلتِ آن خواب‌زدگان خوشه می‌چینیم.

گناهی که از دل و دست نسلی سرچشمه می‌گیرد چون جویباری در نسل بعد روان می‌شود و علف‌های هرزه‌ی بلایا را می‌رویانَد. البتّه این عدالت نیست که نسلی عصاره‌ی زهرآگینِ عمل نسلی دیگر را بنوشد، عدالت نیست امّا واقعیّت است.

📕 افسانه‌های تبای
✍🏼سوفوکلس

🎧 #غزلیات_حافظ_322
📖 هر روز یک غزل از حافظ
------------------
خیالِ نقشِ تو در کارگاهِ دیده کشیدم
به صورتِ تو نگاری ندیدم و نشنیدم
اگرچه در طلبت هم عِنانِ باد شِمالم
به گَردِ سروِ خرامانِ قامتت نرسیدم
امید در شبِ زلفت به روزِ عمر نبستم
طمع به دورِ دهانت ز کامِ دل بِبُریدم
به شوق چشمهٔ نوشت چه قطره‌ها که فشاندم
ز لَعلِ باده‌فروشت چه عشوه‌ها که خریدم
ز غمزه بر دلِ ریشم چه تیرها که گشادی
ز غصه بر سرِ کویت چه بارها که کشیدم
ز کویِ یار بیار ای نسیمِ صبح غباری
که بویِ خونِ دلِ ریش از آن تراب شنیدم
گناهِ چشمِ سیاهِ تو بود و گردنِ دلخواه
که من چو آهویِ وحشی ز آدمی بِرَمیدم
چو غنچه بر سرم از کویِ او گذشت نسیمی
که پرده بر دلِ خونین به بویِ او بِدَریدَم
به خاکِ پایِ تو سوگند و نورِ دیدهٔ حافظ
که بی رخِ تو فروغ از چراغ دیده ندیدم
🍏🍎🍃
 

○
کسی چه میداند من چقدر تلاش کرده‌ام که روحم زیبا بماند وقتی جهان پر از رنج بود؟ زیرا در میان ویرانی و رنج وظیفه‌ی انسان این است که قلبش را به زشتی نسپارد.


📕 #برادران_کارامازوف
✍ #داستایفسکی
🍏🍎🍃

●
«یادت هست روی تپه‌ها چه چشم‌اندازی ما را در میان گرفته بود؟ در آنجا نه مرگ بود و نه زندگی. جاذبه‌یی عظیمتر و نیرومندتر از این هر دو ما را می‌کشید. ابدیت از ما دور نبود. آن لحظه که پرنده‌یی در شیب تپه صدایش را سرداد، لحظه‌یی بزرگ بود. آنجا من به معنی «ناب» پی بردم. چشم‌انداز ما علف ناب بود؛ مِهِ ناب؛ موسیقی ناب...»

[هنوز در سفرم، یادداشت‌های منتشرنشدهٔ سهراب‌ سپهری]
🍏🍎🍃