●

تا کدامین شام غریب؛
چکاوک ها
در غربت چار فصلی زرد به
کوچی بی برگشت می اندیشند

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

شب سرد زمستانی تان گرم به عشق و امید شبتان خوش و آرام

🍏🍎🍃

🎼❤️🎼


بیا! 
تا در قمار عشق
         به هم ببازیم؛

تو چشم هایت را
            و من؛ تمامِ
                نا تمامم را


#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

○
 با نام‌ و یاد حضرت دوست
🗓 امروز‌ یکشنبه. ☀️🐓

☀️ ۷ دی                 ۱۴۰۴
🌙 ۷ رجب.              ۱۴۴۷
🌲 ۲۸ دسامبر         ۲۰۲۵
-------☃️-----🌧----🎄----☃️----
پنجره آرزوهایتان گشوده به
آغوش پرمهر خدا
‐------❄️--------🌨----❄️-----
با آرزوی فصلی اگر چه سرد ...
گرم به عشق و امید و شادی
---------🎄------
قدم های فردا در مسیری سبز
----------------🎄----------
من برای زمستان دل ات؛
آتشِ افروخته یِ عشق را
آرزو می کنم ...
تا که در سراشیبی هایِ
پر پیچ و تاب زندگی ؛
دستت را، گرم بفشارد
و یاری ات کند
تا که گلبرگ هایِ
حضورت عاشقانه، بشکفند

#فرح_فریماااا_ معمای_عشق
🍏🍎🍃

○

از روح انسان در شگفت می‌شوم. هیچ قدرتی در آسمان و زمین، چنین عظیم نیست. بی‌آنکه بدانیم، حامل قدرت مطلق در درون خویشیم؛ اما روحمان را در زیر آوار گوشت و چربی خرد می‌کنیم و می‌میریم، بی‌آنکه بدانیم چه هستیم و کارآیی‌مان چیست.


📕گزارش از خاک يونان
✍#نیکوس_کازانتزاکیس
🍏🍎🍃

○

‌ای عاشقــان‌ ای عاشقـان
پیمانه را گم کرده ام
در کنج ویران مــــانده ام،
خمخــــانه را گم کرده ام

هم در پی بالائیــــان،
هم من اسیــر خاکیان
هم در پی همخــــانه ام،
هم خــانه را گم کرده ام

آهـــــم چو برافلاک شد
اشکــــم روان بر خاک شد
آخـــــر از اینجا نیستم،
کاشـــــانه را گم کرده ام

در قالب این خاکیان
عمری است سرگردان شدم
چون جان اسیر حبس شد،
جانانه را گم کرده ام

از حبس دنیا خسته ام،
چون مرغکی پر بسته ام
جانم از این تن سیر شد،
سامانه را گم کرده ام

در خواب دیدم بیـــدلی
صد عاقل اندر پی روان‌
می‌خوانْد با خود این غزل؛
دیوانه را گم کرده ام

گـــر طالب راهی بیــــا،
ور در پـی آهی برو
این گفت و با خود می‌سرود،
پروانه راگم کرده ام

#مولانای_جان
🍏🍎🍃

GOOD NEW DAY

یکشنبه تان به خیر تیک تاک
لحظه هایتان بشادی و مهر
-------------------
تا دست به اتفاق بر هم نزنیم،
پایی ز نشاط بر سر غم نزنیم،

خیزیم و دمی
زنیم پیش از دمِ صبح،
کاین صبح
بسی دمد که ما دَم نزنیم

#حکیم_عمر_خیام
🍏🍎🍃

○

دل آینه صورت غیب است
ولیکن... شرط است...
که بر آینه... زنگار نباشد ...

#سعدی
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

پرسیدم ازو،
واسطهٔ هجران را
گفتا سببی هست،
بگویم آن را

من چشم توام،
اگر نبینی چه عجب
من جان توام،
کسی نبیند جان را

#ابوسعید_ابوالخیر
🍏🍎🍃

Amor Profundo
Hermanos Gutierrez
--------------------------

ای بس که نباشیم و
جهان خواهد بود
نی نام زما و
نه نشان خواهد بود

زین پیش نبودیم و
نبد هیچ خلل
زین پس چو نباشیم
همان خواهد بود

#حکیم_خیام
🍏🍎🍃

○

اکثریت آدمیان همچون بازتابی کم‌نور از حقیقتی گنگ‌اند، بی‌مایه و تهی، که زندگی را نه چونان فرصتی برای شناخت، بلکه به‌مثابه میدانگاهی برای لذت‌های بی‌ارزش و بازی‌های پوچ می‌پندارند. اندیشه‌ی والا، اگر در کسی پدیدار شود، او را به کناره‌گیری از این جماعت وامی‌دارد، زیرا در ازدحام، جز پژواکی از ابتذال و تکرار آنچه بی‌ارزش است، چیزی نخواهد یافت.

انسان سطحی، چون از درک عمق ناتوان است، در ظاهر غرق می‌شود و در پی جلب پذیرش دیگران، خود را به انواع نمایش‌های مضحک و تصنعی گرفتار می‌کند، بی‌آنکه بداند آنچه در این داد و ستد از کف می‌دهد، گرانبهاترین دارایی اوست: زمان...
و زمان، نه بازمی‌گردد و نه تکرار می‌شود.

کسی که جوهر فهم در او شعله‌ور است، به زودی درمی‌یابد که معاشرت‌های بی‌حاصل چیزی جز اتلاف نیروهای ذهنی نیست. او که می‌خواهد حقیقت را بشناسد، از حضور در محافلی که سرشار از سخنان میان‌تهی و باورهای دست‌دوم است، بیزار خواهد شد. این، نه از تکبر، بلکه از آگاهی است، چرا که او ارزش لحظه‌های خود را می‌داند و حاضر نیست آن را در تجارتی زیان‌بار با مردمانی که اندیشه را قربانی نمایش می‌کنند، واگذارد.

اما توده‌ مردم، که خود را از این درک محروم ساخته‌اند، گمان می‌کنند که دوری‌گزینی ناشی از تلخی است، حال آنکه این، انتخابی است آگاهانه برای پاسداشت اندیشه. آنان که در فرار از سکوت، خود را به هیاهوی جمع می‌سپارند، نه از عشق به دیگران، بلکه از ترسِ خلوتی است که آنان را با تهی‌دستی فکری‌شان روبه‌رو می‌کند.

تنهایی، برای ذهن پوچ، همچون آیینه‌ای است که حقیقت را عیان می‌سازد، و از همین رو، انسان‌های سطحی آن را دشمن خود می‌پندارند.

چه اندک‌اند آنان که لایق معاشرت‌اند! بیشتر مردمان، نه به قصد تبادل خرد، که برای تخلیه‌ ملال خویش گرد هم می‌آیند. آنان به سخن گفتن بیشتر از فهمیدن علاقه دارند، و به تصدیق بی‌پایه بیش از تأمل و تعمق. چنین است که هر کس، به فراخور فهم و طبیعت خود، شیفته‌ آن چیزی است که از جنس خویش است: ابله، مهملات را می‌پسندد، عامی، عامیانه‌ها را، و اندیشمند، جز در خلوت خویش، جایگاهی نمی‌یابد.

✍ آرتور_شوپهناور
📕 در باب حکمت زندگی
🔁 محمد مبشری
🍏🍎🍃