●

خوشبختی آیا واژه ای گم شده در این دیار غریب نیست؟!!!

عشق... امید... شادی... شرافت... نجابت... پاکی... صداقت... لبخند... آگاهی... آزادی... زندگی... آرامش... آرامش... آرامش...

آه... که چقدر غریب مانده اند ...
این واژه های نجیب...

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

●
در سوگ کدامین درد ... در گلو مانده باید گریست...؟؟؟!!!

شرابِ تلخ می‌خواهم که مردافکن بُوَد زورش

که تا یک دَم بیاسایم ز دنیا و شر و شورش
سِماطِ دَهرِ دون‌پرور ندارد شهدِ آسایش

مَذاقِ حرص و آز ای دل، بشو از تلخ و از شورَش
بیاور مِی که نَتْوان شد ز مکرِ آسمان ایمن

به لَعبِ زهرهٔ چنگیّ و مرّیخِ سلحشورش
کمندِ صیدِ بهرامی بیفکن، جامِ جم بردار

که من پیمودم این صحرا، نه بهرام است و نه گورش
بیا تا در مِی صافیت رازِ دَهر بِنْمایم

به شرطِ آن که نَنْمایی به کج‌طبعانِ دل‌کورش
نظر کردن به درویشان مُنافیِّ بزرگی نیست
سلیمان با چُنان حشمت، نظرها بود با مورش
کمانِ ابرویِ جانان نمی‌پیچد سر از حافظ
ولیکن خنده می‌آید، بدین بازویِ بی‌زورش
🍏🍎🍃

●
درخت ها... ایستاده می میرند...

بر تن خسته و مجروح این خاک
اما... هر روز نیشتری عمیق تر و زخمِ تازه تری می زند، تازیانه ی نامردمی ِ جهل و کین قرن ها... خصومت پنهان و آشکار نوکیسه گانِ بی تعصبِ کور...
کاش ببارد باران ...‌
کاش ببارد باران ...


#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

صحبت از
پژمردن یک برگ‌ نیست🔥🥀
وای جنگل را... بیابان می کنند
●

●

در سوگ کدامین جوانه ی زخمی؛ در سوگ کدامین شاخه ی هرس شده ... در سوگ کدامین جنگل سوخته... در سوگ کدامین چشمه ی خشکیده... در سوگ بال های شکسته ی کدامین پرنده... در سوگ کدامین باور خوش... در سوگ کدامین لاله ی خفته... در سوگ کدامین لبخند نشکفته... در سوگ کدامین بغض در گلو مرده... در سوگ کدامین اشک... در سوگ کدامین اشک... باید گریست...

تا کجای این سرزمین سوخته؛
باید باران شد و بر جراحات این دیار خسته؛ سرخ بارید..‌‌.
چقدر ما تنهاییم... چقدر ما تنهاییم...

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

🔥
قلب ایران است؛ که می سوزد

🎼❤️🎼

قلب ایران است که می سوزد
وجراحتی بر سرخ گونه های
زخمی ِ این خاک...
و نیشتری بر روح و تن خسته ی
مردم این دیار سوخته و مجروح در کمندِ قرن ها... نامردمی...

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🎼#موسیقی بختیاری




عشق رازی ست
که تنها به خدا
باید گفت!

🍏🍎🍃

با آرزوی بارش باران مهر بر
جای جای این سرزمین سوخته
و بر تن مجروح درختانی که از
درد می گریند...🔥

📕

فیودور میخایلوویچ داستایفسکی یا فیودور میخایلوویچ دوستویِوسکی نویسندهٔ مشهور و تأثیرگذار اهل روسیه بود. داستایفسکی عمق و فراز جامعه روسیه را تجربه کرد. شخصیت‌های او در همهٔ رمان‌هایش با مشکلات روان‌شناسانه و عاطفی درگیر هستند اما مهم‌تر آنکه کتاب‌هایش از آموزه‌های ایدئولوژیک زمان خود الهام می‌گرفتند.
----------------
قلب‌های نجیب همیشه به همین روز می‌افتند. همیشه تا آخرین لحظه امیدوار می‌مانند، هرکسی را با بهترین صفات می‌آرایند و در انتظار نیکی آنان هستند. آن‌ها می‌دانند آن روی سکه چگونه است، با این وجود حاضر نیستند با حقایق تلخ روبرو شوند، از اندیشیدن به حقیقت به خود می‌لرزند و آن را واپس می‌زنند. تا روزی که این فرد آراسته شده کلاه بزرگی بر سرشان بگذارد.
🍏🍎🍃