نیما_ یوشیج پدر شعر نو فارسی

با چاپ شدن اشعار نیما برخی از شاعران سبک کهن شعر فارسی مانند ملک الشعرای بهار و مهدی حمیدی او را مورد انتقاد قرار دادند و حتی برخی از شاعران سنتی به مسخره کردن و آزار او پرداختند
آغاز فعالیت حرفه ای نیما یوشیج
نیما در 23 سالگی نخستین شعرش را که همان مثنوی بلند «قصه ی رنگ پریده» است را می نویسد.

در سال 1300، او اسم خود را عوض کرد و نام نیما را به معنی کمان بزرگ برگزید و پس از سرودن«افسانه» در دی ماه 1301 شعرهایش را با نام نیما امضا کرد و این شعر را به معلم خود تقدیم نمود
🍏🍎🍃

نیما_ یوشیج و فرزندش شراگيم

○

خانه‌ ام ابری‌ست
یکسره روی زمین ابری‌ست
با آن. از فراز گردنه
خرد و خراب و مست
باد می‌پیچد.
یکسره دنیا خراب از اوست
و حواس من!
آی نی‌زن که تو را آوای نی برده‌ست دور از ره کجایی؟...

علی اسفندیاری" نیما یوشیج"
( زاده سال ۱۲۷۶ مازندران -- درگذشته ۱۴ دی ۱۳۳۸ تهران ) بنیانگذار شعرنو
او در مدرسه چندان موفق نبود و به تحصيلات آكادميك اهميتی نمی‌داد. انقلاب‏های اجتماعی سال‏های ۱۳۰۰ - ۱۳۰۱ او را به كناره‌گيری از مردم و زندگی در ميان جنگل‏ها و دامان طبيعت و هوای آزاد كشاند و در آن‏جا اشعار بيشتری سرود.
وی از ۱۳۱۱ ساكن تهران شد و تا اواخر عمر در  این شهر ماند. نيما با حركتی كه در طول زندگی خود داشت، نشان داد كه از شعر و هنر، ادراكی عميق و تازه دارد و شايستگی اين را داراست كه در عرصه سرشار و پربار ادب فارسی، بنيانگذار شيوه‌ه‏ای نوين باشد. بنابر اين ، شعری را وارد صحنه ادب فارسی کرد كه در عين نداشتن قافيه و رديف، دارای وزن و هجا بود. اين سبك شعر به شعرنو و شعر نيمايی مشهور است
زاد روز پدر شعر نو فارسی گرامی
🍏🍎🍃

🎧 #غزلیات_حافظ_266
📖 هر روز یک غزل از حافظ
-------------------
دلم رمیدهٔ لولی‌وَشیست شورانگیز
دروغ‌وَعده و قَتّال‌وَضع و رنگ‌آمیز

فدایِ پیرهنِ چاکِ ماهرویان باد
هزار جامهٔ تقوی و خرقهٔ پرهیز

خیالِ خالِ تو با خود به خاک خواهم برد
که تا ز خال تو خاکم شود عَبیرآمیز

فرشته عشق نداند که چیست، ای ساقی
بِخواه جام و گلابی به خاکِ آدم ریز

پیاله بر کفنم بند، تا سحرگهِ حَشر
به مِی ز دل بِبَرَم هولِ روزِ رستاخیز

فقیر و خسته به درگاهت آمدم رحمی
که جز وِلایِ تواَم نیستْ هیچْ دست آویز

بیا که هاتفِ میخانه دوش با من گفت
که در مَقامِ رضا باش و از قَضا مَگریز

میانِ عاشق و معشوق هیچ حائل نیست
تو خود حجابِ خودی حافظ از میان برخیز

‌○

فکر را پَر بدهید
و نترسید
که از سقف عقیده برود بالاتر
فکر باید بپرد
برسد تا سر کوه تردید
و ببیند که میان افق باورها
کفر و ایمان چه به هم نزدیکند
"فکر اگر پَر بکشد"
جای این توپ و تفنگ، اینهمه جنگ
سینه ها دشت محبت گردد
دستها مزرع گلهای قشنگ
"فکر اگر پر بکشد"
هیچکس کافر و ننگ و نجس و مشرک نیست
همه پاکیم و رها...


❌این شعر منسوب است
به نیما یوشیج
سروده از نیما نیست❌❌
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼




از هر چه بنویسم
تو در میانه ی شعری

نه ...
تو خودِ  خود ِ شعری ...

#فرح_فریماااا-معمای_عشق

🍏🍎

#داروگ
شعر: علی اسفندیاری #نیمایوشیج
دکلمه #احمدشاملو
------------------------------

قلب شاعر دریای بزرگ است.ببین دریا را که با تمام وسعت خود به اندک نسیمی سیمایش را پرچین می کند.

✉ از میان نامه ها
نیما یوشیج به عالیه جهانگیر

🍏🍎🍃

نیما توانست شعر کهن فارسی را که در شمار پیشروترین شعرهای جهان بود اما در چند قرن اخیر کارش به دنباله روی و تکرار رسیده بود را با شعر جهان پیوند زند.

او از نظر زبانشناسی با بهره برداری از زبان رایج و جاری فارسی را گسترش داد و چنانچه در بخش فرهنگ و هنر نمناک اشاره شده است جملات و اصطلاحات متداول فارسی و صنایع ادبی بدیهی و تکراری را کنار نهاد تا از فرسودگی بیشتر زبان پیشگیری کند. او همچون مالارمه ناب ترین معنی را به کلمات بدوی بخشید و همچون ورلن تخیل و خیال پردازی را در شعر به اوج خود رساند.نیما بر «وزن» شعر نیز بسیار تأکید داشت و وزن را پوششی مناسب برای مفهومات و احساسات شاعر می دانست...
🍏🍎🍃

📕

فیودور میخایلوویچ داستایفسکی یا فیودور میخایلوویچ دوستویِوسکی نویسندهٔ مشهور و تأثیرگذار اهل روسیه بود. داستایفسکی عمق و فراز جامعه روسیه را تجربه کرد. شخصیت‌های او در همهٔ رمان‌هایش با مشکلات روان‌شناسانه و عاطفی درگیر هستند اما مهم‌تر آنکه کتاب‌هایش از آموزه‌های ایدئولوژیک زمان خود الهام می‌گرفتند.
----------------
به همون اندازه که ترس را در درون خود راه دهی، به همون اندازه از زندگی محروم خواهی شد
🍏🍎🍃

📕✨📕

📕#جنایت و مکافات
✍#داستایوفسکی
بخش دوم

بگذارید چنین ادعا کنم که جنایت و مکافات از بهترین رمان ها تاریخ ادبیات است. شاهکاری تکرارنشدنی که علم روان‌شناسی تا حد زیادی مدیون این رمان است. داستایفسکی رنج بشر را در این اثر چنان به تصویر کشید که هیچ رمانی قادر به مقابله با آن نیست.
🍏🍎🍃

●
ياد بعضي نفرات 
روشنَم مي دارد

قوّتم مي بخشد 
ره مي اندازد 

و اجاقِ كهنِ سردِ سَرايم
گرم مي آيد از گرميِ عالي دَمِشان.

نام بعضي نفرات 
رزقِ روحم شده است.
 
وقت هر دلتنگي 
سويشان دارم دست 

جرئتم مي بخشد
روشنم مي دارد.

✍#نیما_یوشیج
🍏🍎🍃

موسیقی ایران بخش بزرگی از وجودش را مدیون او است: تأسیس هنرستان موسیقی، نوشتن کتاب سرگذشت موسیقی ایران و ... ترانه ای ایران

21 آبان سالروز درگذشت
"روح‌الله خالقی" 🕊

شاید کم‌تر ایرانی‌ وطن‌دوستی باشد که سرود «ای ایران» را شنیده باشد و سرا پا غرق شادی و بهجت نشود. آهنگ‌ساز این سرود کسی نیست جز #روح‌الله_خالقی.

روح‌الله خالقی، استاد موسیقی، آهنگ‌ساز و نوازنده‌ی ویولن در سال ۱۲۸۵ شمسی در ماهان کرمان دیده به جهان گشود. پدرش میرزا عبدالله‌خان منشی و مادرش مخلوقه خانم در باغ شاه‌زاده ماهان کرمان که عمارتی حکومتی بود زندگی می‌کردند. پدر و مادرش هر دو تار می‌نواختند. روح‌الله چند ماهه بود که به هم‌راه خانواده به تهران مهاجرت کردند. او تحصیلات ابتدایی‌اش را در تهران و شیراز و اصفهان گذراند. در تهران به مدرسه‌ی آمریکایی‌ها رفت. در آن‌جا به همراه دیگر شاگردان مدرسه سرود هم می‌خواندند. از آن‌جا که پدرش نوازنده‌ی ساز بود و دستی در موسیقی داشت بسیاری از نوازندگان موسیقی آن زمان به خانه‌شان آمد و شد داشتند. روح‌الله در مدرسه‌ای درس خواند که به گفته‌ی خودش خانم «جردن» هر روز پیش از آغاز درس، ارگ می‌نواخته است.

خالقی می‌گوید که ده ساله بوده است که صدای ویولنی که از خانه‌ی همسایه به گوش می‌رسیده است او را مجذوب موسیقی ساخته است. او بعدها دانست که این همسایه کسی نبوده است جز یکی از بزرگ‌ترین موسیقی‌دانان سنتی یعنی «رکن‌الدین‌خان مختاری».

روح‌الله خالقی پانزده ساله بود که «درویش‌خان»، از هنرمندان و استادان بنام موسیقی ایرانی در اواخر دوره‌ی قاجاریه را می‌بیند. او در سال ۱۳۰۱ برای اولین بار در گراند هتل تهران با موسیقی عارف قزوینی آشنا می‌شود. یک سال بعد از آن در سال ۱۳۰۲ روح‌الله خالقی به مدرسه‌ی عالی موسیقی می‌رود و در آن‌جا تحت نظر «علی‌نقی وزیری» آموختن موسیقی و نواختن ساز ویولن را آغاز می‌کند.

پدر خالقی با این‌که خود نوازنده‌ی ساز بود اما با موسیقی یادگرفتن فرزندش مشکل داشت و مخالف آن بود که فرزندش به کلاس درس موسیقی برود. حتا گفته می‌شود که «یحیی دولت‌‌آبادی»، شاعر و خوش‌نویس و نویسنده‌ی وقایع مشروطیت نزد پدر وساطتت می‌کند که روح‌الله به کلاس موسیقی برود اما نتیجه‌ای نمی‌بخشد.
او سرانجام در اوايل زمستان ۱۳۰۲ و با دیدن نخستین آگهی گشایش مدرسه‌ی موسیقی وزیری در این کلاس‌ها بدون اذن پدر ثبت‌نام می‌کند.
در سال ۱۳۰۴، چهار کنسرت به ره‌بری وزیری در مدرسه اجرا می‌شود که خالقی نیز در آن‌ها نوازندگی می‌کند.

خالقی قطعات و تصنیف‌ها و سرودهای بسیاری دارد. مشهورترین سرودهای خالقی «ای ایران» با شعر گل‌گلاب و سرود نفت با شعر رهی معیری است. از دیگر سرودهای خالقی می‌توان به دانایی، آذربایجان، ارتش، دانشگاه، شیر و خورشید، کارگران، میهن، اصفهان و هنر اشاره کرد.

از خالقی آثار تالیفی نیز برجا مانده است که می‌توان به «نظری به موسیقی»، «کتاب هماهنگی»، «سرگذشت موسیقی ایران»، «کتاب ویولن» و «تار و سه تار» اشاره کرد.
روح‌الله خالقی در بیست‌ویکم آبان‌ماه ۱۳۴۴ و پس از انجام چند جراحی ناموفق در شهر سالزبورگ اتریش درگذشت.
🍏🍎🍃