🎧 #غزلیات_حافظ/250
📖 هر روز یک غزل از حافظ
--------------------
روی بِنْمای و وجودِ خودم از یاد بِبَر
خَرمنِ سوختگان را همه گو باد بِبَر

ما چو دادیم دل و دیده به طوفانِ بلا
گو بیا سیلِ غم و خانه ز بنیاد بِبَر

زلفِ چون عَنبَرِ خامَش که ببوید؟ هیهات
ای دلِ خام‌طمع، این سخن از یاد بِبَر

سینه گو شعلهٔ آتشکدهٔ فارس بِکُش
دیده گو آبِ رخِ دجلهٔ بغداد بِبَر

دولتِ پیرِ مُغان باد که باقی سهل است
دیگری گو برو و نامِ من از یاد بِبَر

سعی نابرده در این راه به جایی نرسی
مزد اگر می‌طلبی طاعتِ استاد بِبَر

روزِ مرگم نفسی وعدهٔ دیدار بده
وان گَهَم تا به لَحَد فارغ و آزاد بِبَر

دوش می‌گفت به مژگانِ درازت بِکُشم
یا رب از خاطرش اندیشهٔ بیداد بِبَر

حافظ اندیشه کن از نازکیِ خاطرِ یار
برو از دَرگَهَش این ناله و فریاد بِبَر
🍏🍎🍃

○

عصر قشنگ پاییزی تان دلپذیر☕️

زندگی؛ فنجانی قهوه ی تلخ است، که می توان... با عشق شیرین اش کرد و در پس تمامی ِ اندوه و دلتنگی های زرد پاییزان ... با امید..‌‌. به انتظارِ تلخ لحظه ها... لبخند زد... و با عشق... عاشقانه نوشیدش...

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

روز مرگم
نفسی وعده دیدار بده
وان گهم...
تا به لحد فارغ و آزاد ببر

❌✅

❗️جعلیات

آدمها شبیه لیوانند
ظرفیتهایی مشخص دارند،
بعضی به اندازه استکان،
بعضی فنجان،
بعضی هم یک ماگ بزرگ،
وقتی بیش از ظرفیت لیوان در آن آب
بریزی، سر ریز می‌شود،
خیس می‌شوی،
حتی گاهی که در اوج بدشانسی باشی
و در لیوان به جای آب،
شربتی چیزی را زیادی ریخته باشی
وسرریز شده باشد،
لکه‌اش تا ابد بر روی لباست می‌ماند‌

آدمها مثل لیوان می‌مانند‌،
ظرفیت‌هایی مشخص دارند،
لطفا قبل از ریختن مهر و عطوفت در
پیمانه‌های وجودیشان،
ظرفیتشان را بسنج،
به اندازه محبت کن،
اگر اینکار را نکنی،
اگر زیادی محبت کنی،
اگر سر ریز شدند و محبت بالا آوردند،
باد الکی به غبغب انداختند،
و پیراهن احساست را لکه دار کردند،
فقط از خودت،
و عملکرد خودت عصبانی باش،
نه از آدمها که شبیه لیوانند.

❌سیمین دانشور معتبر نیست.❌
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼


🌴#مجاب
🗣# حیدو هدایتی

دور سرت گشتمو حیرونومی
نم نم بارونِ بیابونومی
روزی یِ هر روزِ مونی؛ جونمی......

🍏🍎🍃

📕

#دمیان یکی از پر آوازه‌ترین آثار #هرمان_هسه است، داستانی مربوط به دوران نوجوانی نویسنده که خود را در آن "سینکلر" نامیده‌است، نامی که در آغاز نویسندگی به عنوان تخلص خود انتخاب کرده بوده‌است. این داستان نخستین بار در سال ۱۹۱۹ منتشر شد در سالی که هرمان هسه هشتاد و پنج ساله بود و به عنوان اعتراض به سیاست‌های نظامی آلمان، در سوئیس می‌زیست. دمیان را حدیث نفس انسان دانسته‌اند، حسب حال ایامی از عمر آدمی که معمولاً در چنبره ارزش‌های قراردادی محبوس می‌شود و مجال ظهور نمی‌یابد.

✍#هرمان_هسه
🍏🍎🍃

📕✨📕
📕#دمیان
✍‌#هرمان_هسه
▪️بخش/ 15_پایان
🎤 عاطفه_ آقایی_نژاد

دمیان یکی از مهم‌ترین کتاب‌های کارنامه ادبی هرمان هسه، نویسنده نامدار آلمانی است. هسه که در سال ۱۹۴۶ برنده جایزه نوبل ادبی نیز شده است کتاب دمیان را بلافاصله پس از جنگ جهانی اول نوشت؛ کتابی که می‌توان آن را آیینه تمام‌نمای اندیشه هسه دانست. رمانتیسم آلمانی، عرفان و شرق‌گرایی، آثار و اندیشه‌های نیچه و یونگ و همچنین زمانه‌ای که اثر در آن به نگارش درآمده است، از مضامین اثرگذار در کتاب دمیان است
🍏🍎🍃

○

هنگامی که با انسانی مواجه میشوی، فرقی نمی‌کند که باشد، سعی نکن بر اساس ارزش و کرامتش ارزیابی عینی از او به عمل آوری.

به بدذاتی یا کوته بینی و افکار منحرفش نگاه نکن، زیرا بدذاتی او براحتی میتواند تو را بسوی تنفر از وی بکشاند و کوته بینی او بسوی تحقیر وی. در عوض، توجه‌ات را فقط معطوف رنج‌ها و نیازها و نگرانی‌ها و دردهایش کن. آنگاه همواره با وی احساس خویشاوندی خواهی کرد، با او همدرد خواهی شد، و به جای تنفر یا تحقیر، شفقتی را تجربه خواهی کرد که همان صلح و آرامش است.

راه فروخوردن نفرت و تحقیر به هیچ وجه جستن به اصطلاح کرامت انسان نیست بلکه، برعکس، نگریستن به او بسانِ موجودی قابل ترحم است.

👤#آرتور_شوپنهاور
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

#همایون_شجریان
#از_دوست_داشتن
----------------------
تو مپندار که از خود
خبرم هست که نیست
یا دلم بستهٔ بند کمرت
نیست که هست

آنچنان در دل تنگم
زده‌ئی خیمهٔ انس
که کسی را نبود
جز تو درو جای نشست

#خواجوی_کرمانی
🍏🍎🍃

شبتان خوش و آرام دوستانم 🌙

🎼❤️🎼

__و یاد تو را،
زیرِ باران ... با چترِ
دستانت، قدم زدم

و لب هایِ عشق را؛ در
عطشِ کویری داغ بوسیدم

و شهد یک حسِ غریب را
در تلخی ِ انتظاری؛
بی باران؛ مزه کردم...

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

○
 با نام‌ و یاد حضرت دوست
🗓 امروز‌ سه شنبه. ☀️🐓

☀️ ۶ آبان               ۱۴۰۴
🌙 ۶ جمادی الاول  ۱۴۴۷
🌲۲۸ اکتبر          ۲۰۲۵
--------☔️-----💛-----☔️------
تیک تاک لحظه هایتان به شادی و آرامش 🍂🌾
------------------------
پنچره ی آرزوهایتان گشوده به آغوش پرمهر آفرینش
----------------
آرزو دارم با افتادن هر برگ از
شاخه‌، اندوه و ناشادی از روح
و قلب تان دورِ دور... و ناکامی
و ناامیدی، برگ های خشکیده ای
باشند؛ گم شده در آغوش باد
------------------
قدم های زندگی در مسیری سبز
-----------
#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃