○
صدایی که درون سرمان می‌شنویم هرگز قابل اعتماد نیست، زیرا گذشته از تاثیراتِ ویروس‌های شیمیایی، تبلیغات حکومت، همیشه شست‌وشوی مغزی ایدئولوژیک و آگهی‌های بازرگانی را منعکس می‌کند، هرچه تکنولوژی و فراگیری ماشین بیشتر پیشرفت می‌کند، بهره‌برداری از عمیق‌ترین احساسات و تمایلات مردم آسان‌تر و پیروی از ندای قلبتان خطرناک‌تر از همیشه می‌شود.

وقتی کوکاکولا، آمازون، بایدو یا دولت، می‌دانند چطور ریسمان قلبتان را در دست بگیرند و دکمه‌های مغزتان را فشار بدهند، آیا باز هم قادر خواهید بود فرق بین خودتان و کارشناسان بازاریابی آن‌ها را تمییز دهید؟ برای موفقیت در چنین کار هراس‌آوری، باید برای شناخت بهترِ سیستمِ عامل خود - برای شناخت اینکه چه هستید و از زندگی چه می‌خواهید - به سختی تلاش کنید.

✍#یووال_هراری
📕: ۲۱ درس برای قرن بیست و یک
🍏🍎🍃

○

در حیاط
درخت آلویی هست!
درختی کوچک؛
که کسی باورش ندارد!

دستی به او نمی‌رسد؛
نرده‌ها احاطه‌اش کرده‌اند.

دلش می‌خواهد رشد کند
درخت کوچک!
آری،
دلش می‌خواهد رشد کند؛
و برای کسی مهم نیست
سهم اندکش از آفتاب

#برتولت_ برشت
شاعر _آلمانی
🍏🍎🍃

○

عشق را با هردلی
نسبت به قدر جوهر است

قطره بر گل شبنم و
در قعر دریا گوهر است!


#صائب_تبریزی
🍏🍎🍃

○

روشنگر
آييــنه دل‌ها دم صبح است
اين روح نهان
درنفس مريم صبح است

خورشيدجهانتاب
کزو لعل شود سنگ
از پـرتو روشن
گهری خاتم صبح است


✍️ #صائب_تبریزی
درودی به مهر صبح تان به خیر
🍏🍎🍃

○

صبح آمد و
بردمید خورشید
از رحمت حق مباش نومید

ای سر
به ره نیاز سوده!
با سرخوشی و امیدواری


✍️#ملک‌الشعرای_بهار
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#شهرام_صولتی
---------------------------------
در شرم صبح پر بگشایم
با یک سبد ترانه و لبخند
خود را به کاروان برسانم
اما
من عاقبت از اینجا خواهم رفت
پروانه ای که با شب می رفت
این فال را برای دلم دید...

#استاد_شفیعی_کدکنی
🍏🍎🍃

○

ناپلئون به فونتان می‌گفت: می ‌دانید چه چیز را بیش از همه تحسین می ‌کنم؟

این که زور نمی تواند چیزی بنیاد نهد. در دنیا فقط دو قدرت وجود دارد: "سرنیزه و اندیشه"، سرانجام سرنیزه مغلوب اندیشه می ‌شود.

پس به اندیشه معتقد باشیم. حتی اگر قدرت ، برای فریفتن ما ، نقاب عقیده یا رفاه به چهره خود بزند. ناله و زاری دوای درد اندیشه نیست ، کافی است در راه نجات آن بکوشیم ...

✍#آلبر_کامو
📕 فلسفه پوچی
🔁 محمدتقی غیاثی
🍏🍎🍃

○

چه بیگانه‌اند با هم
سیل دست‌هایی که در خیابان روانند
و حافظه‌شان خالی از گرمای هر نوازشی‌ست
چه بی‌تفاوت از کنار هم می‌گذرند
در این لحظه
باقی مانده دست‌هایی که از میان زمان گذشته‌اند
با چهره‌هایی از ریخت افتاده
چه ترسناک است برهنگی همیشگی‌شان
نا آرامی
بی‌رحمی
معصومیّت
و ترس بی‌انتهایشان
چه ترسناک است
صدای سکوتِ دست‌ها را شنیدن.

✍ #سابیر_هاکا
📕 دلهره ی مدام گریختن
🍏🍎🍃

🎧 #غزلیات_حافظ_209
📖 هر روز یک غزل از حافظ
--------------------
قتلِ این خسته به شمشیرِ تو تقدیر نبود
ور نه هیچ از دلِ بی‌رحمِ تو تقصیر نبود

منِ دیوانه چو زلفِ تو رها می‌کردم
هیچ لایق‌ترم از حلقهٔ زنجیر نبود

یا رب این آینهٔ حُسن چه جوهر دارد؟
که در او آهِ مرا قُوَّتِ تأثیر نبود

سر ز حسرت به درِ میکده‌ها بَرکردم

چون شناسایِ تو در صومعه یک پیر نبود

نازنین‌تر ز قَدَت در چمنِ ناز نَرُست
خوش‌تر از نقشِ تو در عالمِ تصویر نبود

تا مگر همچو صبا باز به کویِ تو رَسَم
حاصلم دوش به جز نالهٔ شبگیر نبود

آن کشیدم ز تو ای آتشِ هجران که چو شمع
جز فنای خودم از دستِ تو تدبیر نبود

آیتی بود عذابْ اَنْدُهِ حافظ بی تو
که بَرِ هیچ کَسَش حاجتِ تفسیر نبود
🍏🍎🍃

°

ماهیگیران می دانند دریا خطرناک و توفان سهمگین است،
اما از دید آنها این دلایل هرگز
برای ماندن بر روی خشکی کافی نیستند.
آنها این فلسفه را برای آنهایی که دوستش دارند باقی می گذارند؛
. بگذار توفان برخیزد، شب فرود آید
کدام یک بدتر است، خطر یا ترس از خطر؟ شخصاا واقعیت را ترجیح می دهم؛
یعنی همان خطر.

🗒بخشی از نامه ی ✍#ونسان_ونگوگ به برادرش تئو در سال ۱۸۸۲.
🍏🍎🍃