○

کسی که خودش را تحت کنترل خود در آورد قدرتمندترین جنگجو است

“کنفوسیوس”
🍏🍎🍃

○

ماییم که
عرش گوشه خلوت ماست
عیسی به تکلف
طرف صحبت ماست

ماییم که
هر صبح به دریوزه قدر
خورشید جبین‌سای
در همت ماست

✍#طالب_آملی

درودی به روشنای آفتاب مهر
صبح تون به خیر روزتان شاد
🍏🍎🍃

○

‏اتاق را
همه خورشید می‌کنی هر صبح
سلام آینه‌ی روی رف نهاده‌ی من

✍#حسین_منزوی

هنگام صبح که از خواب بیدار می شوید به این فکر کنید که
زنده بودن، فکر کردن، لذت بردن و عشق ورزیدن چه امتیازی است.

👤“مارکوس اورلیوس”

🍏🍎🍃

○

اگر بگوییم خدا وجود ندارد
مثل این است که بگوییم
فرهنگ لغات در اثر انفجار در یک چاپخانه پدید آمده است.


✍#آنتونی_رابینز
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

♪موسیقی زیبا و عاشقانه "Love" با هنرمندی "الکس میهالاکیس (Alex Mihalakis) و کریس مادم (Chris Madem) و گروه کافه د آناتولی (Cafe De Anatolia)".

چقدر خوب است که همیشه در زندگیتان کسی را داشته باشید که حتی در نبودنش هم باعث لبخندتان شود!

✍#آنا_گاوالدا
🍏🍎🍃

🎧 #غزلیات_حافظ_203
📖 هر روز یک غزل از حافظ
-----------------------
سال‌ها دفترِ ما در گرو صَهبا بود
رونقِ میکده از درس و دعایِ ما بود

نیکیِ پیرِ مغان بین که چو ما بدمستان
هر چه کردیم به چشمِ کَرَمَش زیبا بود

دفترِ دانش ما جمله بشویید به مِی
که فلک دیدم و در قصدِ دلِ دانا بود

از بتان آن طلب ار حسن شناسی ای دل
کاین کسی گفت که در علمِ نظر بینا بود

دل چو پرگار به هر سو دَوَرانی می‌کرد
و اندر آن دایره سرگشتهٔ پابرجا بود

مُطرب از دَردِ محبت عملی می‌پرداخت
که حکیمانِ جهان را مژه خون پالا بود

می‌شکفتم ز طرب زان که چو گُل بر لبِ جوی
بر سرم سایهٔ آن سروِ سَهی بالا بود

پیرِ گلرنگِ من اندر حقِ اَزْرَق‌پوشان
رخصتِ خُبث نداد ار نه حکایت‌ها بود

قلبِ اندودهٔ حافظ بَرِ او خرج نشد
کاین مُعامِل به همه عیبِ نهان بینا بود
🍏🍎🍃

○

بخشی از پریشانیِ تو ، ناشی از یک خشمِ مدفون‌ شده است...
چیزی در تو هست... نوعی ترس و کم‌ رویی ، که اجازه‌ ی ابرازِ خشمت را نمی‌ دهد . به‌ جایِ آن ، به فروتنی‌ ات می‌ نازی!!!
نوعی پاک‌ دامنیِ اجباری برایِ خود پدید آورده‌ ای ؛
احساساتت را در عمق ، مدفون می‌ کنی و چون دیگر خشمی را تجربه نمی‌ کنی ، تصور می‌ کنی یک قدّیسی!
فرو خوردنِ خشم ، انسان را "بیمار" می کند...

✍ #اروین_یالوم
🍏🍎🍃

○

عشق کو
تا گرم سازد این دلِ رنجور را
در حریمِ
سینه افروزد چراغِ طور را

حیرتی دارم که
با این نشأه سرشارِ عشق
دار چون بر دوشِ خود
دارد سرِ منصور را

چند از هر کوکبی
نیشی به چشمِ من خورد؟
وقت شد کآتش
زنم این خانهٔ زنبور را

ای مسیحا از علاجم
دست کوته‌کن که نیست
صندلی از لای خُم
بهتر سَرِ مخمور را

چون ز دل آمد
غبارِ خطِ مشکینِ ترا؟
کز نظر پنهان کند
دلخوش‌کنِ صد مور را

✍#صائب_تبریزی
🍏🍎🍃

❌✅

گیرم که در باورتان به خاک نشسته‌ام
و ساقه‌های جوانم از ضربه‌های تبرهاتان زخم‌دار است
با ریشه چه می‌کنید؟

گیرم که بر سر این بام
بنشسته در کمینِ پرنده‌ای
پرواز را علامت ممنوع می‌زنید
با جوجه‌های نشسته در آشیانه چه می‌کنید؟

گیرم که باد هرزۀ شب‌گرد
با های‌وهوی نعرۀ مستانه در گذر باشد
با صبح روشنِ پُرترانه چه می‌کنید؟

گیرم که می‌زنید
گیرم که می‌بُرید
گیرم که می‌کشید
با رویشِ ناگزیر جوانه چه می‌کنید؟

✅#شهریار_دادور ✅✅
❌#خسرو_ گلسرخی
🍏🍎🍃 ‌‌‎‌‌‌ ‎‌‎‌

🎼❤️🎼


امید چونان پرنده ایست
که در روح آشیان دارد
و آواز سر می‌دهد با نغمه‌ای بی‌کلام
و هرگز خاموشی نمی‌گزیند
و شیرین‌ترین آوایی‌ست که
در تندباد حوادث به گوش می‌رسد.

✍#امیلی_دیکنسون
🍏🍎🍃

●

۱۸شهریور، سالگرد درگذشت   #جلال_آل_احمد
"مردی که درمیقات، خسی شد؛و در ادبیات کسی؛...  او که جلال آل‌قلم بود." یادش گرامی🕊
-----------------
دکترمحمدرضا شفیعی کدکنی:

جلال، نویسنده‌ای سیاسی به معنی درست کلمه بود و مسلماً از مردمی‌ترین نویسندگان معاصر ایران است و به‌ احتمال، دامنه‌ی نفوذ وی حتی از هدایت نیز گسترده‌تر است.

جلال در آثاری که در نیمه‌ی دوم زندگانی خویش آفرید، زبانی مختص خویش پدید آورد. این زبان از نظر تحرک، روانی و کوتاهی جمله‌ها، عبارات فشرده و نزدیکی شگفت‌آورش به زبان محاوره‌ای، نوعی گسست از هنجارهای اصلی نثر فارسی بود که مقلدان بسیاری به‌ویژه در مقاله‌نویسی پیدا کرد.

#دکترمحمدرضا_شفیعی‌کدکنی
ادبیات فارسی از عصر جامی تا روزگار ما

🍏🍎🍃