○
بت‌ها مختلف‌اند

بُتانِ تازه تراشیده‌ای، دریغ از تو
درون خویش نکاویده‌ای، دریغ از تو
---------------
گفتمش:
در دلِ من لات و مَنات است بسی
گفت:
این بت‌کده را زیر و زبر باید کرد


✍#اقبال لاهوری
🍏🍎🍃

‌
ای صبا
صبح دمی بر سر کویش بگذر

تا معطر شود آفاق ز تو هر سحری ...

✍#عراقی
🍏🍎🍃

○

شنیدن نغمه‌‌ٔ قُمری
می‌تواند چیزی عادی
یا حادثه‌ای الهی باشد

این را به پرنده کاری نیست
که او به یکسان می‌خواند
در خلوت و در جمع

کیفیت گوش است که آن را زیبا می‌شنود
یا بی‌اعتنا

پس اینکه در آن رازی هست
یا هیچ نیست،
سببش درون ماست.

شکاک می گوید:
نغمه در درخت است-
خیر در گوش شما!


✍#امیلی دیکنسون،
🔁 سعید سعیدپور


تو نبینی برگ‌ها را کف زدن
گوشِ دل باید نه این گوش بَدَن

گوشِ سر بربند از هزل و دروغ
تا ببینی شهرِ جانِ با فروغ


مثنوی# مولانا
🍏🍎🍃

🎧 #غزلیات_حافظ_201
📖 هر روز یک غزل از حافظ
---------------------
شرابِ بی‌غَش و ساقیِّ خوش دو دامِ رهند
که زیرکانِ جهان از کمندشان نَرَهَند

من ار چه عاشقم و رند و مست و نامه سیاه
هزار شُکر که یارانِ شهر بی‌گنهند

جفا نه پیشهٔ درویشیَست و راهرُوی
بیار باده که این سالکان نَه مردِ رهند

مَبین حقیر، گدایانِ عشق را کاین قوم
شَهانِ بی کمر و خسروانِ بی کُلَهند

به هوش باش که هنگامِ بادِ اِستغنا
هزار خرمنِ طاعت به نیمْ جو ننهند

مَکُن که کوکبهٔ دلبری شکسته شود
چو بندگان بِگُریزند و چاکران بِجَهَند

غلامِ همَّتِ دُردی کشانِ یک رنگم
نه آن گروه که اَزْرَق لباس و دل سیَهَند

قدم مَنِه به خرابات جز به شرطِ ادب
که سالکانِ درش محرمانِ پادشهند

جنابِ عشق بلند است همّتی حافظ
که عاشقان، رهِ بی‌همّتان به خود ندهند
🍏🍎🍃

‌○

رنج کشیدن هرکدام از ما موسیقی مخصوص به خودش را دارد.


👤#رولان_بارت
🍏🍎🍃

‍

قهر، 
زبان استیصال است.

قهر،
پرتابِ کدورت‌هاست به ورطه‌ی سکوتِ موقت،
واین کاری ا‌ست که به کدورت،
ضخامتی آزارنده میدهد!

قهر،
دو قفله ‌کردن دری ا‌ست که به اجبار، 
زمانی بعد،
باید گشوده شود!
و هر چه تعداد قفل ها بیشتر باشد،
و چفت ‌و ‌بست‌ها محکم‌تر،
اين در،
ناگزير با خشونتِ بیشتر گشوده خواهد شد!!!

✍#نادر_ابراهیمی
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼


_چقدر ...
دوستت دارم ؛
و چقدر ...
برای تو ...
دلم تنگ است ...!


#فرح_فریماااا_معمای_عشق

🍏🍎🍃

📚

جای خالی سلوچ دومین رمان دولت آبادی است. محل وقوع داستان، روستای زمینج است. روستایی کویری، با مردمی فقیر. شخصیت‌های اصلی داستان خانواده‌ی سلوچ هستند. “سلوچ” مقنّی و کارگر است. همسرش “مرگان” زنی است میانسال که درخانه‌های اهالی کار می‌کند تا نانی به خانه بیاورد. پسر بزرگتر “عباس” که عاشق قمار است و دزدیدن پول برادر کوچکتر. “ابراو” ــ پسر کوچکترـ نوجوانی است گریزان از فقر خانواده که تن به هر کاری می‌دهد تا گرد فقر را از خانه دور کند. “هاجر” هم دختر مرگان و سلوچ است که حضوری شبح‌وار در خانه دارد.

نویسنده#محمود_دولت آبادی
رمان#جای_خالی_سلوچ

🍏🍎🍃

📕✨📕
📕 #جای_خالی_سلوچ
✍ نویسنده #محمود_دولت_آبادی
▪️بخش/ 5



🍏🍎🍃

●

چیزی به من بگو؛
دستی به من بده،
راهی به من ببخش
و آفتاب کن!
که می‌خواهم
در چشم‌های تو
شب را زبون‌تر از همیشه ببینم...


✍#اسماعیل_شاهرودی
🍏🍎🍃

●

شب خوش و آرام دوستانم 💫🌖