○

صبح اقبال من
از کوه امل سر بر زد
بخت بیدار من
از خواب گران باز آمد

رفت و می‌گفت
که ‌آیم ز درت روزی باد
هر چه او گفت
       ازین باب بدان باز آمد


✍#سلمان_ساوجی
درودی به طراوت باران مهر 🌻
و حلاوت عشق ؛ امید و زندگی
🍏🍎🍃

.○

دوش دیوانه شدم
عشق مرا دید و بگفت
آمدم نعره مزن
جامه مدر هیچ مگو

گفتم ای عشق
من از چیز دگر می‌ترسم
گفت آن چیز دگر
نیست دگر هیچ مگو

من به گوش تو
سخن‌های نهان خواهم گفت
سر بجنبان که بلی
جز که به سر هیچ مگو

قمری جان صفتی
در ره دل پیدا شد
"در ره دل"
چه لطیف است
و سفر"هیچ مگو ...

✍#مولانای_جان
تیک تاک لحظه هایتان به عشق
🍏🍎🍃

به آفتاب سلامی دوباره خواهم داد
به جویبار که در من جاری بود

به ابرها که فکرهای طویلم بودند
به رشد دردناک سپیدارهای باغ که با من

از فصل‌های خشک گذر میکردند
به دسته‌های کلاغان

که عطر مزرعه‌های شبانه را
برای من به هدیه میآورند

به مادرم که در آئینه زندگی میکرد
و شکل پیری من بود

میآیم، میآیم، میآیم
و آستانه پر از عشق میشود

✍#فروغ_فرخزاد
🎤#خسرو_شکیبایی
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼‌


نسیم باد صبا ،
دوشم آگهی آورد
که روزمحنت وغم
رو به کوتهی آورد

به مطربان صبوحی
دهیم جامه چاك
بدین نوید که باد
سحرگهی آورد

#حضرت_حافظ
🍏🍎🍃

○

📹 بخشی از آواز محلی آستاره بختیاری در حضور محمدرضا شفیعی‌کدکنی، علی اصغر شاهزیدی و مجید درخشانی

🍏🍎🍃

○
من به‌راستی نمی‏‌دانم که شعر چیست. اما به‏ همان اندازه که نسبت به ماهیّت شعر جاهلم، معرفتی کامل دارم نسبت به‏ آن‏ چیزی که شعر نیست. آنچه که در نظر من شعر نیست، چیزی است که‏ در من تغییری ایجاد نکند.
چیزی است که چیزی را از من نگیرد و چیزی‏ از جنس غم و شادی را به من ندهد.
«ناشعر» چیزی است که توجیه‏ کنندهء وجود من بر روی زمین نباشد و بودن مرا بر این کره خاکی معنی ندهد. چیزی است که برهان قدرت من بر آفرینش نباشد.
چیزی است که در ظرف شکسته آبی، وجود مرا عرضه ندارد.
به اختصار بگویم: شناخت من‏ نسبت به آنچه «ناشعر» است راه نزدیک شدن به ادراک«شعر» است زیرا ما همیشه به تفسیر مفاهیمی می‏‌پردازیم که دارای ابهامند و نه‏ برعکس ...

✍#محمود_درویش
🔁 استاد# شفیعی کدکنی
🍏🍎🍃

🎧 #غزلیات_حافظ_197
📖 هر روز یک غزل از حافظ
-----------------------
شاهدان گر دلبری زین سان کنند
زاهدان را رخنه در ایمان کنند

هر کجا آن شاخِ نرگس بِشْکُفد
گُل‌رُخانَش دیده نرگس‌دان کنند

ای جوانِ سَروقَد! گویی «بِبَر»
پیش از آن کز قامتت چوگان کنند

عاشقان را بر سرِ خود حُکم نیست
هر چه فرمانِ تو باشد آن کنند

پیشِ چشمم کمتر است از قطره‌ای
این حکایت‌ها که از طوفان کنند

یارِ ما چون گیرد آغازِ سَماع
قُدسیان بر عرش دست‌افشان کنند

مردمِ چشمم به خون آغشته شد
در کجا این ظلم بر انسان کنند؟

خوش برآ با غصه، ای دل! کاَهلِ راز
عیشِ خوش در بوتهٔ هجران کنند

سر مکش حافظ ز آهِ نیم‌شب
تا چو صبحت، آینه رخشان کنند
🍏🍎🍃

●

زندگی؛
صحنه‌ی یکتای هنرمندی ماست
هر کسی نغمه‌ی خود خواند و
از صحنه رود
صحنه پیوسته به جاست.
خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد.

#ژاله_اصفهانی

سالگرد درگذشت ژاله اصفهانی
یاد‌ و خاطره اش سبز و‌گرامی
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#آستاره_بختیاری
🎼 نوزین سوار
------------------------
برخیز ز خواب تا شرابی بخوریم
زان پیش که از زمانه تابی بخوریم

کاین چرخ ستیزه روی ناگه روزی
چندان ندهد زمان که آبی بخوریم...!

حکیم#خیام
🍏🍎🍃

●

عشق
مانند نواختنِ پیانو است؛
اول قوانین را بیاموز
و بعد با احساسَت بنواز ‌....!

#محمود_حسابی

‍ سید محمود حسابی (زاده ۳ اسفند ۱۲۸۱ در تهران – درگذشت ۱۲ شهریور ۱۳۷۱ در ژنو)
با نام اصلی محمودخان میرزا حسابی معروف به پروفسور حسابی فیزیکدان، سناتور، وزیر آموزش و پرورش و بنیانگذار فیزیک دانشگاهی در ایران بود.

دکتر حسابی سناتور انتصابی شهر تهران در دوره‌های اول، دوم و سوم مجلس سنای ایران بود. وی همچنین وزیر آموزش و پرورش کابینه محمد مصدق در سال‌های ۱۹۵۱–۱۹۵۲ بود.

حسابی با وجود امکان ادامه تحقیقات در خارج از کشور، به ایران بازگشت و به پایه‌گذاری علوم نوین و تأسیس دارالمعلمین و دانشسرای عالی، دانشکده‌های فنی و علوم دانشگاه تهران، نگارش ده‌ها کتاب و جزوه و راه‌اندازی و پایه‌گذاری فیزیک و مهندسی نوین پرداخت.
بدانید پروفسور محمود حسابی دارای 8 مدرک کارشناسی، مهندسی و دکترا در فاصله ی 7سال بودند.

پروفسور محمود حسابی، اگرچه به عنوان «پدر فیزیک و علم نوین ایران» مشهور است، اما چنان قلمرو فعالیت‌های گسترده و گوناگونی دارد که نمی‌توان او را در حیطه یک دانش خاص محدود کرد. یادش گرامی و راهش پررهرو باد

🍏🍎🍃