○

در چشمان خورشید نوشیدم
شراب صبح دیگر را
امید زنده بودن را...
آفتاب زندگی را ، عشق را
طلوع سبز باور را ...

و در چشمان تو دیدم
پوپکی؛ در قلب من می خواند
تو را من دوست می دارم ...


#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
درودی به طراوت باران و لطافت
عشق و زندگی روزتان شاد 🌻
🍏🍎🍃

○

صبا پیام وصالی ز کوی یار آورد
شفا بخسته قراری به بی‌قرار رسید
شب فراق به صبح وصال انجامید
شکفته شو چو گل ای دل که گلعذار رسید

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌✍#فیض_کاشانی
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#شهرام ناظری
🎼#شوریده
................

چو از بنفشه؛
بوی صبح برخیزد
هزار وسوسه در جان من برانگیزد
کبوترِ دلم
از شوق می گشاید بال
که چون سپیده
     به آغوش صبح بگریزد

✍#فریدون_مشیری
🍏🍎🍃

تابلوی "درختان شکوفه ‌دادند"
نقاش: وینسنت ون گوگ
سال ۱۸۸۸ میلادی
موزه کرولر-مولر ، اوترلو

🍏🍎🍃

○

نخستین وظیفه‌ی ما ناامیدنشدن است. نباید بیش از اندازه به کسانی گوش فرادهیم که فریاد میزنند دنیا به آخر رسیده ...

تمدن‌ های جهانی به این راحتی محدود نمی‌ شوند و اگر هم قرار باشد فرو بریزد -بی‌تردید- پس از دنیاهایی دیگر فرو خواهد ریخت.

این کاملاً درست است که ما در عصری مصیبت‌ بار زندگی میکنیم. اما بسیاری از مردم مصیبت را با ناامیدی اشتباه میگیرند. لارنس اظهار میداشت: "مشکلات باید همانند تازیانه‌ای محکم باشد که بر سیه‌روزی فرود آید."
این تفکری سالم است که باید بی‌درنگ عملی گردد.

✍#آلبر_کامو
📕عشق به زندگی
🔁امیر لاهوتی
🍏🍎🍃

○
‏از بایزید بسطامی پرسیدند: از عجایب چه دیدی؟

گفت: راهبی دیدم از مجاهده ضعیف شده و از خوف دوتا شده. پرسیدم که راه به خدای چیست؟

گفت: اگر او را بدانی راه بدو هم بدانی. و گفت: من بت پرستم و می‌ترسم آن را که وی را نمی‌شناسم و تو عاصی می‌گردی در آنکه او را می‌شناسی ...

#عطار_نیشابوری
کتاب: تذکره الاولیا
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

__ و موسیقی تو را می برد
به سرزمین رویاهایت ؛
به جایی دور
فضایی خالی، بین دو نت ؛
فضایی آرام
بین قلب و روح ات
آن جا که... تنها عشق ؛
تو را می خواند ...


#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

ما هیچ کس را بطور تصادفی
ملاقات نمی کنیم ،
بلکه فقط با آن هایی ملاقات می
کنیم که در ناخودآگاه ما حضور
داشته اند .

👤#زیگموند_فروید
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼



هر که را
دوست می‌دارم
تویی...

#آتیلا_ایلهان
روزتان سرشار از عشق

🍏🍎🍃

🎧 #غزلیات_حافظ《49》
📖 هر روز یک غزل از حافظ
-------------------------
مایهٔ مُحتشمی، خدمتِ درویشان است
گَنج عُزلت که طِلِسماتِ عجایب دارد

فتحِ آن در نظرِ رحمتِ درویشان است
قصرِ فردوس که رضوانش به دَربانی رفت

مَنظَری از چمنِ نُزهَتِ درویشان است
آن چه زر می‌شود از پرتو آن قلبِ سیاه

کیمیاییست که در صحبتِ درویشان است
آن که پیشش بِنَهَد تاجِ تکبر، خورشید

کبریاییست که در حِشمتِ درویشان است
دولتی را که نباشد غم از آسیبِ زَوال

بی‌تَکَلُف بشنو، دولتِ درویشان است
خسروان، قبلهٔ حاجاتِ جهانند ولی

سببش بندگیِ حضرتِ درویشان است
رویِ مقصود که شاهان به دعا می‌طَلبند

مَظهَرَش آینهٔ طَلعَتِ درویشان است
از کران تا به کران، لشکر ظُلم است ولی

از اَزَل تا به اَبَد، فرصتِ درویشان است
ای توانگر مَفُروش این همه نِخوَت که تو را

سر و زر در کَنَفِ همتِ درویشان است
گنجِ قارون که فرو می‌شود از قَهر هنوز

خوانده باشی که هم از غِیرتِ درویشان است
حافظ ار آبِ حیاتِ اَزَلی می‌خواهی
مَنبَعَش خاکِ درِ خلوتِ درویشان است

من غلامِ نظرِ آصِفِ عهدم کو را
صورتِ خواجگی و سیرتِ درویشان است
🍏🍎🍃