○

الهی!
به تپش بیقرار قلب پروانه؛
و به سوزش
اشک های گداخته ی شمع...
و به اندوه پنهانِ در گلو خفته یِ
مرغ شب ... سوگند

یاری مان ده ...
تا‌‌ ببارد بارانی از مهر
بر کویر تفتیده ی جان های مان
و بشکفد گلبوته های عشق؛
بر دشت سوخته ی سینه هامان

و قفل های زنگ زده یِ
قرن ها بی خردی و تعصّب کور
گشوده شود ....
به روی چشم اندازی از
اندیشه... خرد، روشنایی و نور

و آفتاب عشق و معرفت؛
بر جان های خسته و
بی رمق این خاک عاشقانه بتابد!


#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
🍏🍎🍃

○

عاشق زنی مشو که می اندیشد
که می داند ، که داناست
که توان پرواز دارد
زنی که خود را باور دارد
عاشق زنی مشو که هنگام
عشق ورزیدن
می خندد یا می گرید
که قادر است روحش را به
جسم بدل کند

از آن بیشتر،،،
عاشق شعر است
اینان خطرناک ترین ها هستند!

✍#مارتا_ ریورا_گاریدو
روزتون سرشار از لحظات شاد
🍏🍎🍃

○

__و باور کردم ...
تاوقتی... نبض خاک؛
"و قلب یک زن" به عشق می تپد

می شود ...
از زمستان‌های
ممنوعه یِ بی مرز
با تن پوشی از باران گذشت!
و در بطن
خیس بهار
آبستن عشق شد...!

#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
درودی به طراوت عشق و امید
یکشنبه تان به ترنم خوش زندگی
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼


از دو عالم دامن جان درکشٖم هر صبح‌دم
پای نومیدی به دامان درکشم هر صبح‌دم

سایه با من هم‌نشین و ناله با من هم‌دم است
جام غم بر روی ایشان درکشم هر صبح‌دم

✍#خاقانی
🍏🍎🍃
‌

○

زندگی؛
صحنه ی یکتای هنرمندی ماست
هر کسی؛ نغمه ی
خود خواند و از صحنه رود

صحنه پیوسته بجاست
خرم آن نغمه که مردم
بسپارند به یاد ...

✍#ژاله_اصفهانی
🍏🍎🍃

○

ما زندگی را انتخاب نمی‌کنیم ، این زندگی است که ما را انتخاب می‌کند ... نمی‌توانیم شاکی باشیم که چرا زندگی ، خوشی‌ها و اندوه‌های خاصی را به ما اختصاص داده و ما فقط ناگزیریم آنها را بپذیریم و ادامه دهیم ... ما نمی‌توانیم زندگی‌مان را انتخاب کنیم ، اما می‌توانیم تصمیم بگیریم که با شادی‌ها و اندوه‌هایی که به ما داده شده ، چگونه برخورد کنیم ...

✍#پائولو کوئیلیو
📕خیانت
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

نمی‌خواهم بدانم
زادروزت را
زادگاه‌ات را
کودکی‌هایت
و نورسیده‌گی‌ات را
که تو زنی
از سلسله گل‌هایی
و من اجازه ندارم
در تاریخ یک گل دخالت کنم.

✍#نزار قبانی
🍏🍎🍃

●

ببخش مادر ... ببخش ...
ببخش؛ که در آینه ی ِچشم هایت
انعکاس کبودِ درد را... نفهمیدم

ببخش که از گلبوته های زندگی؛
اگر چه... برایت شکوفه ؛
خارهای درد هم ... بودم ...

آه... مادر ...
من گمان می کردم ؛
همین که گاه گاهی یاد تو باشم
همین که یک بغل گل؛
یک سبد سیب ...
یک سلام و بوسه ای...
بر گونه ی رنجور تو باشم ؛
برای شادی ات کافی ست ...

چرا در شبنم تار نگاهت
دست هایت را نبوسیدم...؟
چرا در کنج چشمانت غم و
تنهایی ات را ...
با تنِ تن پوشی از عطر تن ام ؛
تا کوچه های شادِ
یک آغوش نبوییدم ...؟

چرا مادر ...
چرا اینقدر دیر ...
پر پروانه ی گل های پرواز
دل بی کینه ات باشم ...؟

چرا مادر نفهمیدم
که تو دریایی از عشقی...
و من... ماهی یِ
تُنگ بلورِ... کودکی...
شیطان و بازیگوش و ناباور ؛

چرا مادر ...
چرا هرگز نگفتم دوستت دارم؟

منی که پا به سر عشق ام...
چرا هرگز نگفتم دوستت دارم...؟!


#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
در قلب و روحم جاودانه ای🕊
🍏🍎🍃

🎧 #غزلیات_حافظ《22》
📖 هر روز یک غزل از حافظ
--------------------------------
چو بشنوی سخنِ اهلِ دل، مگو که خطاست
سخن‌شناس نه‌ای جان من خطا این جاست

سرم به دنیی و عقبی فرو نمی‌آید
تبارک الله ازین فتنه‌ها که در سرِ ماست

در اندرونِ منِ خسته‌دل ندانم کیست
که من خموشم و او در فغان و در غوغاست

دلم ز پرده برون شد کجایی ای مطرب؟
بنال، هان که از این پرده کارِ ما به نواست

مرا به کارِ جهان هرگز التفات نبود
رخِ تو در نظرِ من چنین خوشش آراست

نخفته‌ام ز خیالی که می‌پزد دلِ من
خمارِ صد شبه دارم شراب‌خانه کجاست؟

چنین که صومعه آلوده شد ز خونِ دلم
گَرَم به باده بشویید حق به دستِ شماست

از آن به دیرِ مغانم عزیز می‌دارند
که آتشی که نمیرد همیشه در دلِ ماست

چه ساز بود که در پرده می‌زد آن مطرب
که رفت عمر و هنوزم دماغ پُر ز هواست

ندای عشق تو دیشب در اندرون دادند
فضایِ سینهٔ حافظ هنوز پر ز صداست
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼


آهنگ ‌کرمانجی زیبا
گروه لبینا به نام شوان...
.........‌‌‌‌‌......


و نترسیم از مرگ
مرگ‌ پایان کبوتر نیست...

🍏🍎🍃