○

چه بیگانه‌اند با هم
سیل دست‌هایی که در خیابان روانند
و حافظه‌شان خالی از گرمای هر نوازشی‌ست
چه بی‌تفاوت از کنار هم می‌گذرند
در این لحظه
باقی مانده دست‌هایی که از میان زمان گذشته‌اند
با چهره‌هایی از ریخت افتاده
چه ترسناک است برهنگی همیشگی‌شان
نا آرامی
بی‌رحمی
معصومیّت
و ترس بی‌انتهایشان
چه ترسناک است
صدای سکوتِ دست‌ها را شنیدن.

✍ #سابیر_هاکا
📕 دلهره ی مدام گریختن
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼
🎼زندگی زیباست
----------------------------

بگیر دست مرا ...
تا تب تو را بسرایم...
تو را تپنده‌تر از نبض واژه‌ها بسرایم...
نپرس تازه چه داری ...
که هر دقیقه که هر آن...
بگیر دست مرا و بخواه تا بسرایم ...!

#محمدعلی_بهمنی
🍏🍎🍃

○

با من بگو:
«وقتی که صدها
صد هزاران سال بگذشت، آنگاه...»
اما مگو «هرگز»
هرگز چه دور است، آه
هرگز چه وحشتناک
هرگز چه بی‌رحم است.


✍#اسماعیل_خویی
🍏🍎🍃

○

آهای آیندگان!
شما که از دل گردابی بیرون می‌جهید 
که ما را بلعیده است، 
وقتی از ضعف‌های ما حرف می‌زنید؛ 
از زمانه‌ی سخت ما هم چیزی بگویید. 

ما که راه تغییر را 
در تاریکی می‌جستیم، 
در جهانی که از نفرت لبریز بود، 
و خشم، چهره‌ی انسان را زشت می‌کرد. 

ما که نان را با گرسنگی تقسیم می‌کردیم، 
و عشق را با نفرت، 
و امید را با ناامیدی. 

آهای آیندگان! 
شما که از دل گردابی بیرون می‌جهید 
که ما را بلعیده است، 
وقتی از ضعف‌های ما حرف می‌زنید؛ 
از زمانه‌ی سخت ما هم چیزی بگویید. 

✍#برتولت_برشت
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#مرتضی_پاشایی
🎼وقتی دلم عاشقته

غصه نخور؛
چشمای تو تا ته دنیا دنیامِه..‌.

از دنیا خسته نشو
دنیا پایین و بالا داره
چترو ببند؛ من باهاتم وقتی که؛
چشمات میباره .‌‌..‌

🍏🍎🍃

🎧 #غزلیات_حافظ《11》
📖 هر روز یک غزل از حافظ
---------------------------
ساقی به نور باده
برافروز جام ما
مطرب بگو که کار
جهان شد به کام ما

ما در پیاله
عکس رخ یار دیده‌ایم
ای بی‌خبر
ز لذت شرب مدام ما

"هرگز نمیرد آن که
دلش زنده شد به عشق
ثبت است
بر جریده عالم دوام ما"

چندان بود
کرشمه و ناز سهی قدان
کاید به جلو
ه سرو صنوبرخرام ما

ای باد اگر
به گلشن احباب بگذری
زنهار عرضه ده
بر جانان پیام ما

گو نام ما
ز یاد به عمدا چه می‌بری
خود آید آن
که یاد نیاری ز نام ما

مستی به چشم
شاهد دلبند ما خوش است
زان رو سپرده‌اند
به مستی زمام ما

ترسم که صرفه‌ای
نبرد روز بازخواست
نان حلال شیخ ز آب حرام ما

حافظ ز دیده
دانه اشکی همی‌فشان
باشد که مرغ
وصل کند قصد دام ما

دریای اخضر
فلک و کشتی هلال
هستند غرق نعمت
وحاجی قوام ما
🍏🍎🍃

○

پیش رویش دو راه می‌دید که هر دو به یک اندازه سرراست بودند. امّا نکته همین بود که دو راه می‌دید و این به وحشتش می‌انداخت. زیرا که در مدت زندگیش هرگز جز یک خط مستقیم نشناخته بود. بالاتر از همه، چیزی که رنجش را به منتهی درجه می‌رساند این بود که این دو راه متضاد بودند. برگزیدن هریک از این دو راه متضمن طرد دیگری بود.
حقیقت در کدام یک از این دو است؟

📕 بینوایان
✍#ویکتور_هوگو
زاد روزشان گرامی 🌹
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼



اینجا بودن،
اما آنجا را خواستن...
دلیل به وجود آمدن استرس های درونی ست ...

✍#اكهارت_تله
📕#قدرت_حال
🍏🍎🍃

○

روزی که برفتند
حریفان پیِ هر کار
زاهد سوی مسجد شد
و من جانب خَمّار

من یار طلب کردم
و او جلوه‌گهِ یار
حاجی به رهِ کعبه
و من طالبِ دیدار

او خانه همی جوید و
من صاحبِ خانه
---------------------
بهاءالدین محمد بن‏ حسین عاملی، معروف به شیخ بهائی (۸ اسفند ۹۲۵ خورشیدی، بعلبک - ۸ شهریور ۱۰۰۰ خورشیدی، اصفهان) دانشمند نامدار قرن دهم و یازدهم هجری است که در فلسفه، منطق، هیئت و ریاضیات تبحر داشت و سرآمد دوران خود بود. از شیخ بهایی در حدود ۹۵ کتاب و رساله در سیاست، حدیث، ریاضی، اخلاق، نجوم، عرفان، فقه، مهندسی و هنر و فیزیک بر جای مانده است.

به پاس خدمات شیخ بهایی به علم ستاره‌شناسی، یونسکو سال ۲۰۰۹ را به نام او سال «نجوم و شیخ بهایی» نامگذاری کرد.
زاد روز علامه فقید شیخ
بهایی فرخنده و گرامی🌹
🍏🍎🍃

غلامحسین_ بنان/ روح اله_ خالقي

●

غلامحسین بنان بدون شک از موثرترین چهره‌های موثر در موسیقی کلاسیک ایران به شمار می‌رود که در ذهن مردم با تصنیف «الهه ناز» و سرود «ای ایران» تداعی می‌شود. وی بنیان‌گذار انجمن موسیقی ایران و نخستین خواننده ایرانی آشنا با خط بین‌المللی موسیقی (نُت) است.

غلامحسین بنان ۱۵ اردیبهشت ۱۲۹۰ خورشیدی در تهران متولد شد. پدرش کریم‌خان بنان‌الدوله نوری و مادرش دختر شاهزاده رکن‌الدوله برادر ناصرالدین شاه بود.

وی از ۶ سالگی به خوانندگی و نوازندگی ارگ و پیانو پرداخت و در این راه از راهنمایی‌های مادرش که پیانو را بسیار خوب می‌نواخت، بهره‌ها گرفت.

بنان به گفته خودش، فعالیت حرفه‌ای‌ را در ۱۳۰۶ خورشیدی آغاز کرد و فقط در جلسات خصوصی و در حضور دوستان و آشنایان به صورت حرفه‌ای آواز می‌خواند اما در نهایت وارد رادیو شد و با همکاری هنرمندانی چون روح‌الله خالقی صدایش را از طریق رادیو تهران به گوش مردم رساند.

غلامحسین بنان در غروب ۸ اسفند ۱۳۶۴ خورشیدی، در بیمارستان ایرانمهر تهران درگذشت و برخلاف وصیتش که مایل بود در گورستان ظهیرالدوله به خاک سپرده شود، در دهم اسفند، در امام‌زاده طاهر کرج به خاک سپرده شد.
زاد روز سفرشان گرامی 🕊
🍏🍎🍃