○
 با نام‌ و یاد حضرت دوست
🗓 امروز دوشنبه ☀️🪴

☀️۱۲ شهریور          ۱۴۰۳
🌙۲۸ صفر            ۱۴۴۶
🌲۲ سپتامبر          ۲۰۲۴
--------🪴--------🪴---------
-----------------------------قدم های زندگی در مسیری سبز و شاد
--------------🌻---🌻------
قلب زندگی تپنده به عشق و امید
🍃🌻🍃🍇
نگاه پروردگار یکتا بدرقه ی راهتان
--------------------------
‏دست هایم را بگیر
تا پلی شویم ...
برای آسمانِ آبیِ پرواز
برای همدلی، در کوچه هایِ
خالیِ بی عابرِ خاموشِ بی آواز

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

○

یاری ام کن!
تا در گستره یِ آغوش مهر تو؛
تا عرش کبریایی ات؛ بر بال هایِ
عشق پر بگیرم

تا بلندایی؛ 
که دست هایِ هیچ مسلک و
آیینی گلویِ باورهایم را نفشارد
و دستِ رد بر سینه یِ
ذاتِ اهورایی ام نزند ...


#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

○

انسان کسی را می‌تواند نجات دهد
که خود اصرار به سقوط نداشته باشد
ولی وقتی سرشت کسی چنان فاسد شد
که سقوط در نظرش نجات جلوه کرد ، چه می‌شود کرد ؟


📕آنا_کارنینا
✍🏻#لئو_تولستوی
🍏🍎🍃

▪️

- سهم شما بهار
- شعر و صدای #محمدعلی_بهمنی
بال پروازش سبز 🕊🤍




🍏🍎🍃

○

دست هایم
را بگیر!
تا در سکوتِ
غریبانه یِ
خورشید؛

در چشمِ ماه
پنهان شویم
واز بیدادِ فاتحانه یِ
شب نهراسیم!

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

○

دل دیوانه‌ی ما
بی دف و نی در رقص است
شور ما نیست
به این سلسله چندان محتاج


 ✍#صائب_تبریزی
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#علیرضا_افتخاری
-----------------------------

هر نگاه حسرت عشّاق آه ديگرست
در دل هر قطره اشکی نگاه ديگرست

در بساطِ من ز تاراجِ نگاهِ اولين
نيم جانی مانده، موقوفِ نگاه ديگرست

✍#صائب_تبریزی

○

کیست آن که به پیش می‌راند
قلمی را که بر کاغذ می‌گذارم
در لحظه‌ی تنهایی؟
برای که می‌نویسد
آن که به خاطر من قلم بر کاغذ می‌گذارد؟
این کرانه که پدید آمده از لب‌ها، از رویاها،
از تپه‌یی خاموش، از گردابی،
از شانه‌یی که بر آن سر می‌گذارم
و جهان را
جاودانه به فراموشی می‌سپارم.

✍#اکتاویو_پاز
🍏🍎🍃

○

باورم کن!
تک درختی ایستا،
بر قله یِ بی انتهایِ لقاحِ
ناباورانه یِ یقین و تردید

باورم کن!
بر شاخه هایِ
ترد و عریان ام لانه بساز

و از برگ های ام
تن پوشی از تارهایِ
تنیده یِ ابریشمین عشق؛

در آوند های
حضورم سبز شو!
بگذار باور کنم؛
در جهانی این همه کور

بال پرواز پرنده ای هنوز هم؛
می تواند آسمانِ حضورت باشد!


#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

‌●

«من به آمدن شعر باورمند شده‌ام. این را باور داشته باشید: مطالعه کن و سکوت... تا شعر بیاید. هنر هر موقعی که بیاید شما را سرشار از خود می‌کند، فقط نباید از آن قطع شوید.»

محمدعلی بهمنی، شاعر  (۱۴۰۳-۱۳۲
سفرش سبز 🕊
🍏🍎🍃

🎼🕊🎼 🕊

🗣#ناصر_عبداللهى
✍#محمد_علی_بهمنی
------------------------------
نتوان گفت
که این قافله وا می ‌ماند
خسته و خفته
از این خیل جدا می ‌ماند

دانه و دام
در این راه فراوان اما
مرغ دل سیر
ز هر دام رها می ‌ماند

می رسیم آخر و
افسانه وا ماندن ما
همچو داغی
به دل حادثه ‌ها می ماند

بی صداتر ز سکوتیم‌،
ولی گاه خروش
نعره ماست
که در گوش شما می ماند

🍏🍎🍃