●

و عشق هر کسی را به خود راه ندهد!
و به همه جایی مأوا نکند!
و به هر دیده ، روی ننماید!
و اگر وقتی ، نشانِ کسی یابد
که "مستحقِ آن سعادت" بوَد ،
"حُزن" را که وکیلِ دَر است ، بفرستد
تا خانه پاک کند و کسی را در خانه نگذارد
و از آمدن سلیمان عشق ، خبر کند.


✍#شهاب_الدین_سهروردی
📕#مونس‌العشاق
🍏🍎🍃

○

می‌دانم که در وجودِ هر کسی نوعی تنهایی‌ هست که هیچ‌کس نمی‌تواند به آن دست یابد، این بخشی‌ است که بیشترین احترام را برایش قائلم و درباره یِ تو، هرگز تلاش نمی‌کنم که به آن دست پیدا کنم یا تصرفش کنم...


📕"خطاب به عشق"
(نامه هایِ عاشقانه یِ "آلبر_کامو" به "ماریا_کاسارس")

🍏🍎🍃

○

مسافران ایم، در کوچ ...
در امتداد دو ریلِ قطار در انتظارِ
آخرین ایستگاه؛
با کوله باری بر دوش ...
در ایستگاهِ موعود در میعادی
خاموش؛ تا فراسویِ نور
در کور سویِ آرزوهایی بس دور...

------------------

قطار بر بسترِ زخمیِ ریل ها
بی وحشتِ از بودن یا نبودن
تن می ساید‌؛ در باد
تا روحِ مسافرانِ خسته را
به مقصد برساند

من و تو هم؛
مسافرانِ کوپه هایِ پر و خالیِ
همین قطاریم،
و باید که در ایستگاهی
نه چندان دور؛ پیاده شویم
----------------

قلب هایِ مان اما؛
هنوز می تپد و بهارِ
آرزو هایِ مان هنوز سبز است؛
با آرزویِ شکوفاییِ
عنچه هایِ امید و آرزو هایتان...
------------

بیایید ؛ عزیزان سفر کرده مان را
با یادی خوش؛ شاد کنیم

باشد، که با رویشِ عشق؛
خاطراتشان، بر رویِ نیمکت هایِ
خالیِ قطار
و آرزوهایِ شان، در ذهنِ مکررّ زمان؛
در قلب و روح مان، سبز بماند! ...


#فرح_فریماااا_معمای_عشق
#با عشق یادم کن؛ سبز می مانم
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣 #رضابهرام
🎼روزگار کاذب
---------------------------

بی عشق
جهان یعنی
یک چرخش
بی معنی ...

🍏🍎🍃

کلیسای سنت استپانوس جلفا

.

کلیسای سنت استپانوس جلفا
.

○

سکانسی تاثیر گذار و تکان دهنده "امبرتو دی" شاهکار #ویتوریو_دسیکا
وقتی که امبرتو تلاش میکند برای اولین بار در زندگی دستش را برای گدایی جلوی کسی دراز کند...
..............................‌

زخم می زند
تراشه هایِ دردی که آب می کند
کوهِ یخِ شرم را؛

در غربتِ شانه هایِ خالیِ
بی فصلِ کور

و نگاهِ خیسِ و
تب آلوده یِ آینه را؛
در ژرفنایِ طویلِ مرگِ غرور

تا کور سویِ پر ز آهِ
شمعکی بی نور ...
در میعادگهِ آفتابِ سبزِ حضور


#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

📕✨📕


#زیر_پلک_ماه//پایان
✍#الکساندر_دوما
📕#مادام_کاملیا
🔁#محمد_مجلسی
🎤#حسین_لی

من ماه کوچک آسمانِ
بزرگ تو بودم...

🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#مرضیه_فریقی
🎼#هاوار پاییز (هه وری پاییز)

به امید چهار فصلی بهاری؛
به امیدِ شمیمِ خوشِ گیسوان پریشانِ قاصدک ها؛ رها از تاراجِ طوفان و دست های غارتگرِ باد ...

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

○

هزار سال است که دوستت می‌دارم!
من، چونان تو،
از نخستین گزش، به عشق ایمان نمی‌آورم،
اما می‌دانم که ما پیش‌تر،
یک‌دیگر را دیدار کرده‌ایم،
به روزگاران، در میان افسانه‌ای راستین.

و ما دو چهره، یک‌دیگر را در آغوش فشردیم،
بر گستره‌ی آب‌های ابدی.
سایه‌ات، پیوسته، به سایه‌ی من می‌پیوندد
در گذر روزگاران
در میان آینه‌های ازلی و مرموز عشق
من همواره از تو سرشارم،
در خلوت قرن‌های پیاپی...


✍#غاده_السمان
🍏🍎🍃

○

پنجم اردیبهشت، سالگرد درگذشت محمدعلی اسلامی ندوشن (۱۳۰۳-۱۴۰۱)

ایران سرزمین شگفت‌‌آوری است. تاریخ او از نظر رنگارنگی و گوناگونی کم‌نظیر است. ایران، شاید سخت‌جان‌ترین کشورهای دنیاست. به‌رغم تلخ‌کامی‌ها، ما حق داریم که به کشور خود بنازیم. کمر ما در زیر بار تاریخ خم شده است، ولی همین تاریخ به ما نیرو می‌دهد و ما را بازمی‌دارد که از پای درافتیم. تراژدی، همواره در شأن سرنوشت‌های بزرگ بوده‌ است. ملت‌ها نیز چنین‌اند. آنچه ملتی را آبدیده و پخته و شایستۀ احترام می‌کند، تنها فیروزی‌ها و گردن‌افرازی‌های او نیست، مصیبت‌ها و نامرادی‌های او نیز هست. از حاصل دوران‌های خوش و ناخوش زندگی است که ملتی شکیبایی و فرزانگی می‌آموزد. قوم ایرانی در سراسر تاریخ خود از اندیشیدن و چاره جستن باز نایستاده. دلیل زنده بودن ملتی نیز همین است. آن همه مردان غیرت‌مند، آن‌ همه گوینده و نویسنده و حکیم و عارف، آن همه سرهای ناآرام، پروردۀ این آب و خاک‌اند و به تولّای نام اینان است که ما به ایرانی بودن افتخار می‌کنیم.

برگرفته از: ایران را از یاد نبریم،
برگرفته از کانال فرهنگستان
روانش شاد یادش گرامی🕊
🍏🍎🍃