○

ماهیگیران می دانند دریا خطرناک و توفان سهمگین است، اما از دید آنها این دلایل هرگز برای ماندن بر روی خشکی کافی نیستند. آنها این فلسفه را برای آنهایی که دوستش دارند باقی می گذارند. بگذار توفان برخیزد، شب فرود آید - کدام یک بدتر است، خطر یا ترس از خطر؟ شخصا واقعیت را ترجیح می دهم؛ یعنی همان خطر.

— بخشی از نامه ی #ونسان_ونگوگ به برادرش تئو در سال ۱۸۸۲.
🎨 نقاشی: منظره دریایی نزدیک سنت ماریس دلامر — ۱۸۸۸، اثر ونسان ونگوگ
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼


هر لحظه که تسلیمم
در کارگه تقدیر
آرامتر از آهو بی باک تر
از شیرم

هر لحظه که می کوشم
در کار کنم تدبیر
رنج از پی رنج آید
‌ زنجیر پی زنجیر

✍#مولانای_جان
🍏🍎🍃

○

خدا هیچ وقت میز نساخته است،
او درخت رو خلق کرده و
بقیه کارها رو به ما سپرده ...


#توماس دکستر جیکس
کلیپی فوق‌العاده انگیزشی
🍏🍎🍃

○

دیندار بودن یعنی به طرز فوق‌العاده در زندگی معمولی باشیم.
به طوری که هیچ بخشی از زندگی‌مان بر علیه کل نباشد، و در عوض با کل جاری باشد.
دیندار بودن یعنی جدا نبودن از جریان زندگی.

اگر به فردا بیاندیشید دین را از دست داده‌اید.
و دین همان زندگی است.
انسانی که زندگی را بی‌دغدغه و در تمامیتش زندگی می‌کند، انسانی که دنبال تحمیل عقاید و خواسته‌های شخصی‌اش به زندگی نیست انسانی دیندار است.

زندگی دینی فردایی ندارد.
به سوسن های دشت نگاه کنید که اکنون شکفته می‌شوند.
هر آنچه وجود دارد "اکنون" است.
هرچه زنده است اکنون است.
"حال" زنده است.
"حال" یگانه زبان زندگی و جاودانگی است.

👤#اوشو
🍏🍎🍃

○

دنبال وجهی می گردم
که تمثیل تو باشد
زلالی چشم هات
بی پایانی آسمان 
مهربانی دست هات
نوازش گندمزار
و همین چیزهای بی پایان

نمی دانستم دلتنگی‌ات
قلبم را مچاله می کند
نمی دانستم وگرنه
از راه دیگری 
جلو راهت سبز می شدم

تمهیدی
تولد دوباره ای
فکری
تا دوباره
در شمایلی دیگر
عاشقت شوم
گفته بودم دوستت دارم؟

✍#عباس_معروفی
🍏🍎🍃

○

هزار عزیزم
دریغ که شما را ندیدم . دریغ که ( خورشید ) را حتی به اندازه همان یک پنجشنبه که به لاهیجان آمده بود ندیدم . و چه بسیار دریغ و دریغا و دریغ دیگر ...
در نامه‌ات نوشته ای«مرگ، این باور سیاه» از این بگذریم که باید اجازه دهی نام یکی از نوشته هایم را، آن، بنامم ...به راستی فکر کردم که چرا نباید پس از مرگ عزیزی، چنان دنیا، آبی بنماید که سوگواران سفید بپوشند؟ از کجا معلوم آنکه از دست ما می رود خود سرشار از لذت نباشد و پر از آبی های یک دیدار ؟ از چیست که برای ما ، ماندگان ، مرگ ، این چنین باوری است که همه در سیاهی آن تردید نداریم؟


📃 از میان نامه ها
✍ بیژن نجدی به علی مسعود هزارجریبی

🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣# دالیدا
-----------------------------


کاش خورشید
از پسِ کوهِ قاف؛
دوباره، بدرخشد

از همان جایی که؛
قصّه هایِ کودکی گم شد!


#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

○

«- دیدی الان چی دیدم تو آب؟
- چی؟
- ماهیِ عشقِ نور
ِ- عشق نور چیه؟
- ماهی‌های کوچولوی یه وجبی‌ان که عادت عجیبی دارن. زندگیشون هم خیلی غم‌انگیزه. می‌دونی چی کار می‌کنن؟
- هان؟ چی کار می‌کنن؟
- اونا شبا میان رو آب. ولی تا یه نور بندازی روشون یه هو هجوم می‌آرن می‌پرن بالا تو نور. می‌خوان برسن به مرکز نور. می‌خوان نور رو ببلعن. اینه که می‌افتن رو خاک. یه خورده ورجه وورجه می‌کنن و بعد… می‌میرن.»
(از فیلمِ پری، ساختهٔ#داریوش مهرجویی، ۱۳۷۴)
-------------------

«روشنی، زیباترین نعمتی است که می‌شود به ما در این زندگی تاریک داده شود، حتی اگر گه گاه این روشنی ما را نابود سازد.»
#کریستیان_بوبن
--------------

«شاعر از اینجهت شبیه پروانه
است
که مرگ را می‌طلبد
در سرچشمه‌های نور»

#بیژن_جلالی
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

دلتنگ شده ام!
به من بیاموز
ڪه ریشه ے عشقت را
از ته بزنم
به من بیاموز
ڪه اشڪ
چطور جان مے دهد...
در خانه ے چشم
به من بیاموز
ڪه قلب چگونه مے میرد
و دلتنگی
خود را مے ڪشد ...

✍#نزار_قبانی
🍏🍎🍃

○

رسم دربار هخامنشی چنین بود که شاه فقط در کنار مادر و همسرش غذا میخورد. همسر شاه پایین‌تر از او مینشست و مادر شاه بالاتر مینشست چرا که در سنت ایرانیان مادر جایگاه والایی داشت.

🍏🍎🍃

○

بهار من تویی؛
سبز شو.. در واژه
واژه هایِ احساس ام

و جوانه بزن؛
بر شاخه شاخه هایِ
عریانِ پیچکِ تن ام

من با تو سبز می شوم
در تو، نفس می کشم

تو در من
زاده می شوی؛
من بی تو
در بهاری بی باران؛
خشک می شوم
بی تو‌؛ من می میرم...


#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃