○

اي نسیم سحر
آرامگه یار کجاست
منزل ان مه عاشق کش عیار کجاست

شب تار است و
ره وادی ایمن در پیش
آتش طور کجا موعد دیدار کجاست

هر که آمد
به جهان نقش خرابی دارد
در خرابات بگویید که هشیار کجاست

ان کس است
اهل بشارت که اشارت داند
نکته‌ها هست بسی
محرم اسرار کجاست

✍#حضرت_حافظ
🍏🍎🍃

○

ما را به دعا کاش فـــــــــراموش نسازند
رندان سحر خیز که صاحب نفسانند
آنانکه به عطر نفس وذ کــــــــر مناجات خورشـــید جهان تاب به شام دگرانند...


✍#حضرت_حافظ
🍏🍎🍃

○

ای گل:
تو ز جمعیّت گلزار چه دیدی؟  
جز سرزنش و بدسری خار چه دیدی؟

رفتی به چمن
لیک قفس گشت نصیبت
  غیر از قفس
ای مرغ گرفتار چه دیدی؟

ای شمع دل‌افروز
تو با این همه پرتو     
جز مشتری سفله
به بازار چه دیدی؟


✍#پروین_اعتصامی
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#فرامرز_اصلانی🕊
🎼# قلعه_تنهایی
-------------------------

می توانی؛
ستارگان را انكار كنی
مي توانی حركت
خورشيد را انكار كنی
مي توانی حقيقت را
دروغ بخوانی
در عشق من اما ،
ترديدی نداشته باش‌‌‌..

✍#شکسپیر
🍏🍎🍃

○

عشق را
در پیچش خود یار نیست
محرمش در ده یکی دیار نیست

نیست از عاشق
کسی دیوانه‌تر
عقل از سودای او
کورست و کر

#حضرت_مولانا
🍏🍎🍃

○
‌درخت کفش‌های چوبی
✍️#گوشه

ارمانو اولمی، کارگردان ایتالیایی گفته به خاطر پیشینیه دهقانی- کارگری خودش تنها جاه‌طلبی‌اش این است که با دیگران به دنیا نگاه کند؛ با همان دهقانانی که با نام واقعی خودشان در فیلمش حضور دارند. همان پسرک ده‌ساله‌ای که باید با کفش‌های چوبی، شش‌کیلومتر در گِل و برف و یخ تا مدرسه برود و شش کیلومتر برگردد. اواخر قرن نوزدهم در روستایی در ایتالیا که کمتر کسی خواندن و نوشتن می‌داند. در اوج فقر و فلاکتی که خانواده و همسایه و اطرافیان و تمام روستا را در خود فرو برده.
در میان این همه آدم که از سحر تا شام شخم می‌زنند، سواد به چه دردی می‌‌خورد وقتی همه گله‌داری می‌کنند و کارهای سختِ بی‌حس‌کننده، گرسنه‌اند، یتیم‌ دارند، سرمازده‌اند، بیماری و درد و مرض را تحمل می‌کنند، آسیب‌ دیده‌اند و هر ساعت تحقیر می‌شوند تا فقط ارباب و خانواده‌اش از دسترنج آنها بخورند و سیر شوند و گرم بمانند و آرام و خوش زندگی را بگذرانند. اما پسرک قرار است در چنین اوضاعی درس بخواند تا تنها کسی باشد که این چرخه فقر را در خانواده، محله، روستا و منطقه می‌شکند.
وقتی آن کفش چوبی می‌شکند، وقتی مادرش سومین بچه را زاییده در آن حد از تنگدستی، وقتی پدر نمی‌تواند شکم‌شان را سیر کند، وقتی مدام بحث شورش و ایدئولوژی مترقی در حاشیه روستا جریان دارد اما هرگز تأثیری بر این انسان‌‌های مصیبت‌زده نمی‌گذارد، چه می‌شود کرد؟
ارمانو اولمی که از دل همین دهقانان درآمده، با نگاه خودشان می‌گوید؛ التماس‌های نومیدانه از خدا فایده‌ای ندارد. دعاها مستجاب نمی‌شود. در سایه خرافات بر زندگی تک‌تک این روستاییان، نشانه‌ خلاصی از فلاکت نیست. برعکس، ارباب هر روز بی‌رحم‌تر می‌شود و روستاییان هر روز بدهکارتر. ارباب یک نفر است ولی نفس همه را گرفته. هیچ نمی‌توان کرد در جامعه کوچک روستایی تا وقتی خود این آدم‌ها ناجی خود نشوند. وقتی درست همانجا که باید صدایی بلند شود، سکوت نکنند.
"آنجا که باید دستی را بگیرند، رها نکنند. وقتی نمی‌فهمند، بهشت همین‌جاست اگر آدم‌ها به هم کمک کنند؛ همین‌جا روی زمین، نه آن زمین موعود در آسمان".

دلسوزی از پشت پنجره برای خانواده‌ای که ارباب رانده، فایده ندارد، وقتی جرم پدر این است که از چوب یکی از هزاران درخت‌ ارباب برای پسرکش کفشی ساخته که شش‌کیلومتر تا مدرسه برود و شش کیلومتر برگردد، چون پدر فقط از تکه‌ای چوب، کفشی تراشیده تا کودکش درس بخواند و این چرخه فقر را در خانواده، محله، منطقه و روستا برای همه بشکند.

فیلم : درخت کفش‌های چوبی (در فارسی؛ درخت تنگدستی یا درخت چوب سندل)، اِرمانو اولمی، ۱۹۷۸

Movie: The Tree of Wooden Clogs (L'Albero degli zoccoli), Ermanno Olmi , 1978

🍏🍎🍃

○
فیلم:
درخت کفش‌های چوبی (درخت تنگدستی)، اِرمانو اولمی، ۱۹۷۸

The Tree of Wooden Clogs
Ermanno Olmi , 1978

🍏🍎🍃

○

جمعه ها، خسته اند
خسته تر
از سکوتِ زخمیِ فاصله ها؛

دلتنگ اند .. دلتنگ تر از خاطراتِ
به گل نشسته یِ قایق ها؛

جمعه ها..‌
غریب اند
غریب تر از غربتِ برفیِ
قدم هایِ رفته یِ بی صدا؛
بی تاب اند
بی تاب تر از اضطرابِ
تب آلودِ ثانیه ها؛

جمعه ها،
جمعه ها دو چشم بی خواب اند
بی خواب تر از نبضِ تندِ
ساحل و دریا...


#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🎼#Yannì

شاهکار پرشور و ماندگار #یانی آهنگساز بزرگ یونانی.
----------------------

چه کسی می داند که تو در پیله تنهایی خود تنهایی
چه کسی می داند؛
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی...
پیله ات را بگشا...
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی...

#سهراب_سپهری
🍏🍎🍃

📙

جوجه اردک زشت درون نوشته دبی فورد، نویسنده و سخنران انگیزشی آمریکایی است. ماسکی زیبا به چهره ولی احساسی بد در درون. احساس بدی که قدرت ما را برای زیستن زندگی دلخواهمان از ما می گیرد. وحشتناک تر این که در مقطعی از زمان شاید حس کنیم دیگر زندگی ما درست شدنی نیست و شروع کنیم به تخریب همه دستاوردهای زندگی. اما جالب است بدانید همه قدرت شما برای دست یابی به خواسته ها و آرزوهایتان و کسب اعتماد به نفسی تازه در دوستی و پذیرش همین زشتی های درون تان است. چه چیزی را از خودتان پنهان می کنید؟ چرا تا این حد به دلیل خودخواهی دوستان، تنبلی همکاران، غرور افراد خانواده یا حتی بی ادبی فردی غریبه ناراحت و عصبانی می شویم؟ چرا مشکلات قدیمی تا این اندازه ساده و این قدر سخت ما را دوباره و دوباره گرفتار خود می کند

🍏🍎🍃

📕✨📕


قسمت /4
📕#جوجه اردک زشت درون
✍#دبی_فورد
🔂فرشید_قهرمانی
🎙#فریبا_فصیحی_تاش

🍏🍎🍃

○

امید پرنده‌ای است که روشنایی را
از قبل حس می‌کند
و وقتی هنوز تاریکی جای خود را
به سپیدی نداده است،
آواز می‌خواند...

دهکده جهانی خوشبختی
👤#لئو_بورمنز
🍏🍎🍃

○

به محض این که به خودت
اعتماد کنی،
متوجه میشوی؛
که چطور باید زندگی کنی ...

✍#گوته
🍏🍎🍃