○

در سرم از عشقت
این سودا خوش است
در دلم از شوقت
این غوغا خوش است

چون جمالت، بر نتابد
‌‌‌. هیچ چشم
جملهٔ آفاق نابینا خوش است

گر زبانم گنگ شد
در وصف تو
اشک خون آلود
من گویا خوش است

گر نباشد، هر دو عالم
گو مباش
تو تمامی با توام
تنها خوش است

👤# عطار
🍏🍎🍃

○

درود دوستانم 💙🩵💙 تیک تاکِ لحظه هایتان به ترنم خوشِ عشق و دوستی و مهر آدینه تان به شادی و آرامش


🍏🍎🍃

#اپیزود / 4
#احمد_شاملو

هر مرگ اشارتی ست به حیاتی دیگر ..‌.
از کسی نمی پرسند چه هنگام می تواند خدانگهدار بگوید
از عادات انسانی اش نمی پرسند
از خویشتن اش نمی پرسند
زمانی به ناگاه باید با آن رو در روی در آید ..‌.

🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

”رقص دست نرمت ای تبر بدست با هجوم تبر گشنه و سخت
آخرین تصویر تلخ بودنه توی ذهن سبز آخرین درخت”

✍#ایرج_جنتی_عطایی
-----------------------
‌
ای شب به من بگو...
اکنون ستاره‌ها...
نجواگران مرثیه ی عشق کیستند؟
هنگام عصر برسر دیوار باغ ما ...
باز آن دو مرغ خسته
چرا می‌گریستند؟!

#منوچهر_آتشی
🍏🍎🍃
‌

○

هر آدمی در درون خود یک رقص دارد که باید کشف شود.
وقتی که رقص درونت را پیدا کردی به شعف وصف ناپذیر دست پیدا می کنی که همان راه رهاییست
نگاه کن ...
خورشید با عشق می رقصد
دریا با امواج می رقصد
زمین با اجرام می رقصند
انسانهای عاشق با هم می رقصند
دنیا دارد با تو می رقصد
همه چیز در تکاپوست
در تکاپوی عشق …
تو از رقص به دنیا آمدی
با ریتم هستی هماهنگ شدی
با ندای فرشتگان آورده شدی
رقص درونت را پیدا کن!
با زندگی بچرخ ...
با زندگی برقص ...
صدای هستی، موسیقی زلال احساس توست ...

#میلان_کوندرا‌
رقص آذربایجانی
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#علیرضا_افتخاری
---------------------

بر من در وصل بسته می دارد دوست
دل را به عنا شکسته می‌دارد دوست
زین پس من و دل‌شکستگی بر در او
چون دوست دل شکسته می‌دارد دوست

✍ #حضرت_مولانا
🍏🍎🍃

○
‌‌
دلم گرفته ازین سنگدل خراب آباد
به سیم می زنم آخر، هرآنچه باداباد

سرم به دنیی و عقبی فرو نمی آید
عروس بخت که خواهد مرا کند داماد؟

فرازِ دار چنان رقصِ عاشقانه کنم
که رقص و قصه ی منصور را برند از یاد...

دگر مپرس که حالِ تو خوب و دل شاد است؟
که خوب مانده که این بدترین بود دل شاد؟

مرا که دوست ترین دوستدارِ این خلقم
فکنده اند به حالی که قِسمِ خصم مباد....

#مهدی_اخوان_ثالث️
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

Bandaman
Sherali Jo'rayev
----------------------

مرا در بغضِ
کوتاهِ یک شعر تفسیر کن!
و عشق را، زندگی را
در لبخندِ گنگ واژه ها؛ معنا ببخش!

فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

○
"زندگی کن و بگذار زندگی کنند".

برای پیمودن راه زندگی، صلاح آدمی در این است که توشه بزرگی از دو چیز را به همراه داشته باشد: یکی احتیاط و دیگر مدارا؛ اولی ما را از آسیب و زیان در امان می دارد و دومی از مشاجره و نزاع.
هر کس که ناگزیر در میان دیگر انسان ها زندگی می کند، نباید هیچ کس را به علت ذاتی که دارد مطلقا مردود بشمارد، حتی اگر آن شخص، بدترین، فلاکت بارترین یا مضحک ترین فرد باشد؛ بلکه باید فردیت او را به منزله واقعیتی تغییرناپذیر قبول کند که بر پایه اصلی ابدی و متافیزیکی باید چنان که هست باشد.
در موارد وخیم بهتر است که بگوییم: "چنین انسان های غریبی هم باید وجود داشته باشند". اگر چنین نکنیم، کاری ناحق کرده ایم و آن فرد را به جدالی میان زندگی و مرگ فراخوانده ایم؛ زیرا هیچ کس نمی تواند فردیت خاص خود، یعنی خصوصیات اخلاقی، نیروهای ذهنی، طبع و جسم خود را تغییر دهد. حال اگر همه وجود او را یکسره محکوم کنیم، چاره ای ندارد جز این که چون دشمنی جانی با ما بجنگد، زیرا فقط به این شرط حق وجود برایش قائل شده ایم که غیر از آن کسی باشد که هست و این ناممکن است. بنابراین برای زندگی کردن در میان آدمیان، باید برای همه، با هر خصوصیتی که دارند، هر قدر هم نابهنجار باشد، حق وجود قایل باشیم و فقط می توانیم بکوشیم که از خصوصیات شان بر حسب نوع و کیفیتی که دارند استفاده کنیم؛ اما نه می توانیم امیدی به تغییر شان ببندیم، نه چنان که هستند محکوم شان کنیم.
این درست مصداق این ضرب المثل است که: "زندگی کن و بگذار زندگی کنند".
اما این رفتار آن قدر که درست است، آسان نیست و آن کس سعادتمند است که از برخورد با بعضی همنوعان، همیشه در امان باشد. هنر تحمل کردن انسان ها را می توان با اشیاء بی جان تمرین کرد که به علت خواص مکانیکی یا خواص دیگر فیزیکی شان با سرسختی سدّ راه ما می شوند؛ تمرینی که هر روز میسر است. وقتی شکیبایی را از این راه کسب کردیم، می توانیم در مورد انسان ها به کار گیریم. به این منظور، باید خود را به این فکر عادت دهیم که این مردم نیز مانند اشیاء بی جان، اگر مانع آزادی ما می شوند، به علت ضرورت ناگزیر طبیعت شان چنین تأثیری دارند و بنابراین، برآشفته شدن در برابر چنین انسان هایی همان قدر احمقانه است که از سنگی که پیش پایمان می غلطد و راهمان را سد می کند، خشمگین شویم.

✍#آرتور_شوپنهاور
📕در باب حکمت زندگی
🍏🍎🍃

○
سالانه کلی آدم
توسط هر کدام از این موجودات
کشته می‌شوند!
-------------------------

در جنگ‌ ها چه تعداد؟
در گرفتن آزادی های انسان چه؟
در حرص و طمع و فریب چقدر
و در فقر های مادی و معنوی
چه تعداد انسان؟

سهم ما باصطلاح انسان ها،
چقدر است در نابودی و کشتار؟؟؟
بی رحمانه ..وحشتناک.. وحشتناک .. وحشتناک...

#فرح_فریماااا
🍏🍎🍃

○

جمعه ها، خسته اند
خسته تر
از سکوتِ زخمیِ فاصله ها

دلتنگ اند .. دلتنگ تر از خاطراتِ
به گل نشسته یِ قایق ها

جمعه ها..‌
غریب اند
غریب تر از غربتِ برفیِ
قدم هایِ رفته یِ بی صدا
بی تاب اند
بی تاب تر از اضطرابِ
تب آلودِ ثانیه ها؛

جمعه ها،
جمعه ها دو چشم بی خواب اند
بی خواب تر از نبضِ تندِ
موج و ساحل و دریا...


#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼


جمعه ها، خسته اند
خسته تر
از سکوتِ زخمیِ فاصله ها

دلتنگ اند .. دلتنگ تر از خاطراتِ
به گل نشسته یِ قایق ها__


#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

○
معرفی کتاب چهار میثاق
کتاب چهار میثاق اثری برجسته و ماندگار از دون میگوئل روئیز از نوادگان تولتِک‌هاست. او در این کتاب سعى داشته تا والاترین مفاهیم و مصادیق انسانى را از نسل‌هاى گذشته به نسل حال و آینده منتقل کند و جهانی بی‌آلایش و روشن‌تری را با ودیعه گذاشتنِ باورهاى بنیادین ایجاد کند و رویای مشترک دنیا و انسان‌ها را تغییر دهد.

این کتاب با عنوان فرعی خرد سرخپوستان تولتِک، خرد‌نامه‌ی سرخ پوستان است!
🍏🍎🍃

📕✨📕


✍#دون_میگوئل_روئیز
📕#چهار_میثاق/20


🍏🍎🍃