○

ومرگ مُردن نیست؛
و مرگ تنها نفس نکشیدن نیست!
من مردگان بی‌شماری را دیده‌ام که راه می‌رفتند، حرف می‌زدند، سیگار می‌کشیدند و خیس از باران، انتظار و تنها را درک می‌کردند، شعر می‌خواندند و می‌گریستند.


#حسین_پناهی
🍏🍎🍃

🌨

ماهِ من!... تو نیامدی
روزها و شب هایِ کبودِ انتظار
سبز شدند
در قابِ پنجره یِ خیسِ نگاه ام

و کوچه...
زیر بارانِ خیال ات
با چشمانِ شب،،، گریست!...
‌

#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

شب خوش دوستان 🌙⭐💛

۰

صبح است،،، ساقیا!
قدحی پرشراب کن
دور فلک درنگ ندارد
شتاب کن

زان پیشتر
که عالم فانی شود خراب
ما را
ز جام باده گلگون
خراب کن ..‌.



✍#حافظ
🍏🍎🍃

سلام دوستان صبح به خیر

🗓 امروز شنبه ↯

☀️ ۲۹ آبان ١۴۰۰
🌙 ۱۴ ربیع‌الثانی ١۴۴۳
🎄 ۲۰ نوامبر ٢٠٢۱

روزتان پر نشاط 🍃🍎🍏

۰

تا مگر یک نفسم بوی تو آرد دم صبح

همه شب منتظر مرغ سحرخوان بودم


#حضرت_سعدی

🍏🍎🍃

۰

در بنفشه زارِ چشم تو
من ز بهترین بهشت ها
گذشتم ...




#فریدون _ مشیری
🍏🍎🍃

۰

تا زمانیکه در وجودت نغمه سرایی نکنی و زندگیت رقص نشود، تا زمانیکه هستی را جشن نگیری، ممکن نیست خدا را بشناسی، زیرا خدا اوج آواز و ترانه، اوج رقص و پایکوبی و اوج جشن زندگی است.

خدا به مردم غمگین تعلق ندارد. خدا از آن کسانی است که اهل عشق و خنده اند. هستی یک بازی بزرگ است. آنرا جدی نگیر. آنرا با ترانه ای در قلبت بپذیر و شادمانه از آن سپاسگزاری کن. با گامهای سبک و با خنده ای در درون قلبت در دنیا پیش برو تا ناگهان در کنار همه هستی الهی شوی.

🍏🍎🍃

۰

هر ذره...
که در هوا و در هامون است
نیکو نِگَرَش
که همچو ما مجنون است


هر ذره اگر خوش است
اگر محزون است
سرگشته خورشیدِ خوشِ
بی چون است ..‌.

✍#مولانای جان
🍏🍎🍃

۰

محمد علی سپانلو، مشهور به شاعر تهران (زاده ۲۹ آبان ۱۳۱۹ در تهران – درگذشته ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۴ در تهران) شاعر، روزنامه‌نگار، منتقد ادبی و مترجم ایرانی بود.

چشمانش را ببوس
اگر چه دیگر نمی‌تابد
میان سکوت‌ها
میان پرخاش‌ها
میان فاصله‌ی دراز
و شکجه‌ی بی‌اجر
میان خاطره و افسوس...

صبور و سمج، گاهی
سپیده‌دم‌ها اخم می‌کُند؛
غروب‌ها می‌بارد
پلک به هم نمی‌گذارد
مرز ندارد...

در فرصت عشق تا آزادی
پاسِ لحظه‌ای شادی:

چشمانش را ببوس
زهرِ سبز را بنوش!


#محمدعلی_سپانلو
«از دفترِ ژالیزیانا»‌

یادش سبزو گرامی ☘

🍏🍎🍃
‌

‌
○
ای زندگی تن و توانم همه تو
جانی و دلی ای دل و جانم همه تو


✍#مولانای_جان
🍏🍎🍃

○

عشق حد وسط ندارد؛ یا تباه می‌کند یا رستگاری می‌بخشد. بشر پیوسته بر سر همین دو راهی است: تباهی یا رستگاری. هیچ تقدیری نمی‌تواند مانند عشق چنین قاطعانه این امر را جلوه‌گر سازد. عشق، اگر مرگ نباشد، زندگی است؛ گهواره است، و همین طور تابوت. احساسی در دل انسان می‌گوید آری و می‌گوید نه. از همه‌ی چیزهایی که خداوند آفریده است، دل انسان بیش از هر چیز نور می‌افشاند، ولی افسوس که تاریکی نیز می‌گستراند.

📗 بینوایان
✍#ویکتور_هوگو
🍏🍎🍃