دردی که میکشی، اشتباهی که میکنی، اشکی که میریزی، حرفی که میشنوی، حس بدی که میگیری، عشقی که نمیگیری، آدمی که از دست میدی، آرامشی که نداری، محبتی که نمیبینی، انتظاری که میکشی، درون ریزی‌ای که داری، قضاوتی که میشی، آرزویی که دفن میکنی، امیدی که خاک می‌ کنی می کشتت آره می دونم، ولی بعدش یک آدم قوی تر، منطقی تر، محکم تر و بالغ تر ازت متولد میشه که دیگه امکان نداره چیزی بتونه حتی اذیتش کنه...!

تنها احتیاج زندگیم اینه:
دورشم
از تموم کسایی که میشناسم دور شم.
نه آدما اونی بودن که میگفتن
نه کسی دوست داره
نه کسی قراره بخاطر تو از داشته هاش بگذره
همه یه مشت مزخرفن که دیر یا زود خود واقعیشونو ‌نشون میدن
دیگه از همه متنفرم ازهمه...

..!

عادیه که دیگه به هیچ پدرسگی نمیتونم اعتماد کنم؟!...

بعضی آدما هم اسمشو میزارن عشق...
در صورتی که طناب میندازن دورت ، اینقدر گره طنابو سفت میکنن که تو خفه بشی و بمیری.
نباید اونجوری حرف بزنی که دوست داری چون اون بدش میاد!
نباید به غیر اون با کسی بیرون بری چون اون بدش میاد!
نباید به کارای دیگه‌ات برسی و مدام باید کنارش باشی چون اون طاقت دوریتو نداره!
اینجوری که همش اونه....
مگه تو نگفتی عاشق منی و منو دوست داری؟!
تو که هرچیزی توی این رابطه هستو فقط برای خودت میخای ، آرامش ، عشق ، پیشرفت ، خیال آسوده ، پس من چی؟!
اون چیزی که دستت گرفتی و مدام به بقیه نشونش میدی و اسمشو گذاشتی عشق!
طنابه بیشتر ، طناب واسه‌ی خفه کردن من.

نبخشید تا قبل از مرگ زندگی کنید!.

تو فیلم زنان کوچک دختره به پسره ابراز علاقه کرد، پسره گفت من دستام خالیه(پولدار نیستم) دختره دستشو گذاشت توی دست پسره و گفت نه خالی نیست.
از این زیباتر؟!...

همه بازنده به دنیا اومدیم و دوست داریم به سمت مرگ بریم و دنبال ادم معمولی هستیم و میخوایم زودتر ببازیم بره !!

من همیشه همون جا که دلم میخواستم محبت ببینم
مشت و لگد فحش نثارم شد.

تنهایی رو زیادی دوس دارم!.

برای بار هزارم تکرار میکنم:
از آدما متنفرم!.

ما تو تاریکی وجودمون خفه شدیم…

اوج فاجعه اونجاست ک زندگی تو خوابتو بیشتر از زندگی واقعیت دوس داشته باشی!.

گاهی اعتماد كردن حسی داره شبيه به حس پايين رفتن از پله ها توی تاريكی محض، درحالی كه نميدونی بعد از آخرين پله توی اون تاريكی چی در انتظارته!.

‏امیدوارم روزایی وجود داشته باشه که قهوه مزه‌ی خیلی خوبی بده، لیست آهنگات باعث رقصیدنت بشن، غریبه‌ها دلیل لبخند زدنت بشن و آسمون پر ستاره‌ی شب روحت رو لمس کنه. امیدوارم روزایی باشه که از زنده بودن لذت ببری!.

دیگه برام مهم نیست. به اندازه کافی زور زدم واسه عوض کردن نوع رفتار و طرز فکر عقب موندتون. دست خودتون نیست. نمیفهمین. خودتون میخواین یه عمر با اشتباهاتتون زندگی کنید. دلتون به تغییر راضی نمیشه. دیگه هرچیزی میخواین بگین. منم مقاومتی نمیکنم. درجا حقیقتو میزنم تو صورتتون. دقیقا کاری‌ که لایقشین رو انجام میدم. واسم اهمیتی نداره آبروتون در خطر میوفته یا مردم میخوان چیزی بگن. بمونین تو همون زندگی محدود شده‌ی مزخرفتون. هر غلطی که میخواین بکنین. فقط دست از سرم بردارین. من هر کاری که خودم فکر کنم درسته رو انجام میدم. حتی اگه درست نباشه. نمیخوام توی حسرت کارایی که نکردم بمونم. ترجیح میدم بخاطر تجربه کردنشون ناراحت باشم تا تجربه نکردنشون.
-اِوینار

دیوونه ها با خودشون حرف نمی‌زنن...
اونا فقط تموم روز به کسی که نیست،بلند بلند فکر میکنن!.

گاهی غم‌ها و اشک‌هامون
میشن تنها دلیل زنده موندنمون، بزرگ شدنمون…
حقیقتا بدون غم انسان معنی شادی رو نخواهد فهمید.

حرومزادگیت بهم قشنگ ثابت شده!
دیگ هیچوقت قرار نیست به حرفات گوش کنم.

من به تنهایی معتاد بودم
اگر هرروز کمی با خودم خَلوت نمی‌کردم مثل این بود که ضعیف‌تر می‌شدم، چیزی نبود که به آن افتخار کنم اما وابسته‌اَش شده بودم، تاریکیِ داخل اتاق، برایم مثل نورِ آفتاب بود.
-چارلز بوکوفسکی