آدمی اغلب در همان مسیری که برای فرار از سرنوشت در پیش گرفته، با آن روبرو می‌گردد.


- ژان د لا فونتن

هزاران سال در خودش زیسته بود
و تا آمد بمیرد متولد شد

کاش یه طوری میشد فرار کرد و همه آدمای اطرافت فراموشت کنن، جوری که انگار هیچ‌وقت نبودی.

‏ولی درآخر برنده اونیه که قشنگ نگاهتون میکنه.