مرگ میتونه همین نفس کشیدن‌های بی هدف باشه!

قسمت وحشتناک ماجرا اونجاست که فراموش کردنی در کار نیست و نهایتش خیلی چیزا برامون کم اهمیت میشن که در اون صورت هم قراره تا ابد با یه زخم تو گوشه‌‌ی قلبمون زندگی کنیم.

آدمهاي آرام همونايي هستن كه افكارشون پرصداترينه...

بعضی چیزا رو نمیشه درمان کرد،فقط باید اونارو به دوش کشید...!
عیبی نداره اگ حالت خوب نیس،ی خوشحالیه بزرگ نزدیکه...
بلاخره خورشید از پشت این همه ابر بیرون میاد..!

گیر کردم تو جسمی که مال من نیست :)

وقتی پروانه شدم اونوقت احساس زندگی کردن میکنم! .

پیدا کردم از همه یک تنفر خاص

کیرم تو تایم..
اره!

واسه گذروندن روزای تخمی زندگی شاید خوابیدن بهترین گزینه باشه

الان از من فقط ی تَن مونده.
ی تن صد تُنی غم...

ی جوری فراموش شدم...
ک حس میکنم مُردم!

مردم این شهر تبر میزنن تو اوج اعتماد..!

ی آدم اشتباه میاد تو زندگیتو حالتو خراب می‌کنه،بعدس صد تا آدم درست میان که خوبت کنن ولی ت منتظر همون آدم اشتباهی..!

به زنده ها بیشتر سر بزنید-!
مرده ها حالشون خوبه..

نیاز داشتم الان یکی بغلم کنه اشکامو پاک کنه:)🖤

دلیل گریه و خندت یکیه مسخرس:)

داشتم فکر می‌کردم بعضیامون خیلی بی‌رحمانه داریم یه دردایی رو تحمل می‌کنیم، دردایی که خیلی بزرگ‌تر از قد و قواره‌ی ماست. هیچ‌وقت حق انتخابی براشون نداشتیم، زورشون خیلی بیشتر از لبخندامونه. دردایی که هر بار از خودت می‌پرسی خب چرا بازم من؟ و هر بار جوابی که هیچ‌وقت پیداش نکردی؛ غمگین و غمگین‌ترت می‌کنه.

فقط به خودت زمان بده؛

یه وقت‌هایی میخوام دنیا رو نجات بدم؛
یه وقت‌هایی حوصله نجات دادن خودم رو هم ندارم.
یه وقت‌هایی همه رو می‌خندونم؛
یه وقت‌هایی هم میشم برج زهرمار.
یه وقت‌هایی سطحی می شم یه وقت‌هایی عمیق.
یه وقت هایی به حدی مهربونم که اگه هر کاری‌م باهام کنی میبخشم.
یه وقت هاییم به حدی عصبیم انگشتت بهم بخوره آباواجدادتو میارم جلو چشمت.
یه وقت هایی کلی خوش و بش میکنم و همه رو میخندونم.
یه وقت هاییم اینقدر طعنه و تیکه بارت میکنم زار زدنتو ببینم.
این منم.
هر ثانیه در حال تغییر !

من اگه قدرت اینو داشتم وقتایی ک ناراحتم حرفم و بزنم و تو خودم نریزم الان آدم شاد تری بودم:)!

‏آدم دو کلمه حرف بزنه بعدش مجبور میشه ده خط توضیح بده تا کسی برداشت اشتباه نکنه
بعد میگن چرا حرف نمیزنی!