‏از فردای چیزا خوشم نمیاد؛
فردای مستی،
فردای یه گریه عمیق،
فردای فوت یه عزیز،
فردای مهاجرت دوستت،
فردای کات شدن رابطه،
فرداها رو اصلا دوست ندارم…

افکارم مثل سایه‌هایی تاریک در ذهنم می‌چرخند، هر لحظه بیشتر و بیشتر مرا از بین می‌برند. در این جنگ درونی، هر فکر مثل یک ضربه به روح و وجودم است و من تنها نظاره‌گر این ویرانی هستم.

زیادی جدی نگیرین، آدما میان که برن.

خودش🫂

شکرت پروردگار🙏🏿

‏نجات دهنده اصلی موجودی کارتته .

با اشتیاق آغوش، نه احتیاج