اون لحظه ای که از استرس هیچ کاری جز کندن پوست لبت و زل زدن به یه جا نمیتونی بکنی <<

«کودک بودم و فکر می‌کردم سال‌ها طول خواهد کشید تا پیر شوم، اما زمان زیادی نگذشته بود، تازه جوان شده بودم که یک شب پیر شدم.»

تو سکوت،ذهنت شروع به حرف زدن میکنه.

لازمه زنده بودن توی این سختی ها داشتن امیدِ

جامعه پر از احمق هایی است که به شدت از احمق ها دفاع می کنند. دنیا بهشت احمق هاست.

- چارلز بوکوفسکی