زندگی‌ام چگونه می‌گذرد ؟!
در سکوتی طولانی، اجتناب از گفتگو و میل به تنهایی .

وقتی خدا میخواهد انسانِ بزرگی بسازد،ابتدا او را؛
تنها،
افسرده،
شکسته،
و خسته میکند.

بله.

اون لحظه ای که از استرس هیچ کاری جز کندن پوست لبت و زل زدن به یه جا نمیتونی بکنی <<

«کودک بودم و فکر می‌کردم سال‌ها طول خواهد کشید تا پیر شوم، اما زمان زیادی نگذشته بود، تازه جوان شده بودم که یک شب پیر شدم.»

تو سکوت،ذهنت شروع به حرف زدن میکنه.