و او بی آنکه مقصدش را بداند در کوچه پس کوچه های متروکه ذهنش، به دنبال راهی برای فرار از انسان های وحشتناک اطرافش میدوید.گویی چون کودکی گم شده به دنبال آغوش مادر بود؛سرانجام خویش را در میان شعرها آرام یافت...