تو را انگار
از میانِ سفال‌های لعاب‌خورده،
از دلِ مینیاتورهای قدیمی
و میانِ نقش‌های فرش
بیرون کشیده‌اند؛
چنان که گویی
تمامِ هنرِ یک سرزمین
در چهره‌ات
به تماشا نشسته‌ست.